Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Σπανούλης, η πίστη και το… Χίλτον Δεν έχει περάσει αρκετή ώρα που κατηφορίζοντας την 3η Σεπτεμβρίου ακολουθώντας την παραλιακή έφτασα στην Σαροπούλεια… έπαυλη σκεπτόμενος πόσο ανάγκη είχα να αναπνεύσω Άρη ! Δυστυχώς δεν ήμουν από τους τυχερούς που είδαν την ομάδα στην Κύπρο από κοντά αλλά και το Ιβανώφειο μια χαρά είναι, δεν παραπονιέμαι ! Άδραξα την ευκαιρία λοιπόν να δω την ομάδα που ετοιμάζει ο Βασίλης Σπανούλης, την ομάδα που μας κάνει να χαμογελάμε σαν μας έχουν δώσει το πρώτο παγωτό του καλοκαιριού στο πέρασμα από την έκτη δημοτικού στο θρυλικό 7ο που τώρα το τρώνε οι λαμαρίνες ! Έτσι ένιωσα σήμερα, σαν να βγαίνω από το Χίλτον εκεί Φλέμινγκ με Εμπραρ ! Πρώτη γεύση ! Πρώτη αίσθηση ! Πρώτο χαμόγελο ! Καμία διάθεση δεν χω να χαρακτηρίσω τον προπονητή του Άρη… παγωτατζή ! Τουναντίον, απλά είναι ο άνθρωπος που μου έδωσε ξανά ένα τέτοιο συναίσθημα παιδικό ! Με βοήθησε να θυμηθώ ! Μία ομάδα με χαρακτηριστικά που αρκετοί θα σχολιάσουν και αν περιμένεις από μένα να κάνω τον Πατ Ράιλι με… θυρεοειδή a priori θα σου πω ότι δεν θα γίνει ! Η χρονιά που θα είναι στο κατώφλι μας θα φανερώσει πολλά ! Το πιο σπουδαίο όμως είναι ότι κρύβει μία σπουδαία μπασκετική αλήθεια ! Η ομάδα θα παλεύει για κάθε μπάλα ! ΚΑΘΕ ΜΠΑΛΑ ! θα τρέχει σε όλο το ματς και όταν θα κοιτάει στον πάγκο θα βλέπει έναν άνθρωπο που είναι έτοιμος να μπει μπροστά για τον κάθε παίκτη του! Με ένταση φώναζε στον διαιτητή «Ρε Στέλιο» και αμέσως μετά έδινε οδηγίες στον Τολιόπουλο ! Μια κατάσταση που όποιος την έβλεπε έλεγε δεν μπορεί ! ΚΙ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ! κάτι τελευταίο, ήττες θα ρθουν ! όλοι χάνουν ! ΟΛΟΙ ! το θέμα είναι ότι αυτός ο άνθρωπος που βρίσκεται στην άκρη του πάγκου με κάνει να πιστεύω ! μου δίνει την αίσθηση ότι όταν χάνει… δεν κοιμάται ! κι αν δεν κοιμάται αυτός δεν θα κοιμάται κανείς εκεί μέσα ! Άρη γερά, με ψυχή ✊

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους