Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι ίσως ή πρώτη φορά πού ντρέπομαι σάν άνθρωπος 😥. Όχι για τόν άνθρωπο που έφυγε αλλά για εμάς.

Αντί νά σταθούμε σέ μία τόσο νέα, αθώα ψυχή καί νά αναρωτηθούμε τή συμβαίνει καί χάθηκε τόσο άδικα , κοιτάζει ό καθένας νά ανέβει λίγο πιο ψηλά στον πόνο τού άλλου.

Ξαφνικά θυμήθηκαμε τί πάθαμε σέ αυτό τό συγκεκριμένο ιατρείο.

Ανακοινώσεις διαρκείς για τήν περιουσία ενός ανθρώπου που δεν νομίζω νά τή χρωστούσε πουθενά . δηλώσεις, φωτογραφίες, με ποιες ήταν πρίν με ποιες δέν ήταν, ποιοί πήγαν στον τάφο ποιοί δεν πήγαν, Καί κάπου στο ΑΝΆΜΕΣΑ πού ήθελε να βρισκόταν ό ίδιος , θά αρχίσουμε νά ξεχνάμε πώς πέθανε ένας άνθρωπος.

Πώς έφυγε ένα παιδί από τούς γονείς του , έφυγε ένα παιδί που για ορισμένους ηαπουσία τού θά είναι παντοτινή . Καί μήν ξεχνάμε πώς αυτή ή μάνα έφερε στον κόσμο και μεγάλωσε αυτόν πού θαυμάσαμε εμείς . Ίσως λοιπόν αντί νά ψάχνουμε νά βρούμε τί θά πούμε για νά φανεί ό καθένας μας , νά κοιτάξουμε λίγο τί μπορεί νά μάθουμε από εκείνον.

Νά γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι νά αφήσουμε τίς κακίες , καί τήν ανάγκη να έχουμε εμείς τήν τελευταία λέξη!! Καί πάνω απ'όλα νά αφήσουμε νά αναπαυθεί. ΝΆ ΑΝΑΖΗΤΗΘΕΊ Ή ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΊ Ή ΤΙΜΩΡΊΑ ΜΌΝΟ , εκεί πού πραγματικά υπάρχει.

Ό πόνος τού άλλου δεν είναι σκάλα νά ανεβαίνουμε εμείς. ΛΥΠΆΜΑΙ ΠΟΛΎ. Ας γίνουμε πάνω απ'όλα ΆΝΘΡΩΠΟΙ. ΚΑΤΕΡΊΝΑ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους