Ήτανε μεσημέρι στην Αιόλου και εγώ χάζευα στις βιτρίνες φουστανακια Ήτανε μεσημέρι και άκουγα μουσική από τα ακουστικά μου ενώ σκεφτόμουν πώς γίνεται 21 Σεπτέμβρη να βραζει ο τόπος Ήτανε μεσημέρι και...

Πλήρες Κείμενο:

Ήτανε μεσημέρι στην Αιόλου και εγώ χάζευα στις βιτρίνες φουστανακια Ήτανε μεσημέρι και άκουγα μουσική από τα ακουστικά μου ενώ σκεφτόμουν πώς γίνεται 21 Σεπτέμβρη να βραζει ο τόπος Ήτανε μεσημέρι και η κρεατογορα βρωμουσε θανατιλα Άνοιξα το βήμα μου και έφτασα κάποια μέτρα πιο κάτω, ώστε να αποφύγω την οσμή του θανάτου Ματαιος κόπος.

Χτυπάει το κινητό μου είναι ένας καλός μου φίλος ο Αλέξανδρος στην γραμμή Το σηκώνω λέγοντας την χαρακτηριστική ατάκα "Έλα Αλέκο" που γνώριζα πόσο τον ενοχλούσε Ένα δικό μας πείραγμα φιλικό.

Αυτή την φορά δεν αντέδρασε Ήταν σοβαρός Μου λέει Θέμιδα κάτι έγινε Κάποιος δικος μας δολοφονήθηκε Έχοντας περάσει μόνο 10 χρόνια από την δολοφονία του Αλέξανδρου η ανάμνηση ηταν προσφατη τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν έψαχνα ματαια για λίγη ώρα να μάθω ποιος τι που μέχρι που είδα ένα ποστ στο FB Ζακ Κωστοπουλος.

Δεν υπήρξα από τα τυχερά πλάσματα που βρέθηκαν στην πολύχρωμη ζωή της Zackie Συνήθιζαμε, όμως, να βγάζουμε τα σκυλιά μας παρέα Όπως κανουν οι περισσότεροι που έχουν σκυλιά μια γνωστή διαδικασία.

Δεν θα ξεχάσω όσο ζω το βράδυ της δολοφονίας Μπήκα μέσα στο Γκινη στην συνέλευση Μέσα συντρόφισσες και σύντροφοι μου παρέα με φίλες και φίλους της Zackie τα οποι@ θρηνουσαν Δεν άντεξα να μπω μέσα στην αίθουσα έκατσα στην πόρτα Με πλησιασε ένας φίλος μου με ρώτησε αν είμαι καλα του ειπα "Νίκο πρέπει να πάρω αέρα " Μετά γεμίσε ο χώρος γκλιντερ και τακούνια Όχι, όμως, για κάποια γιορτή Γέμισε ο χώρος οργή και λύσσα Μια οργή η οποία δεν θα σβήσει ποτέ NO ZACKIE NO PEACE. 8 χρόνια

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους