Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🎬 «ΝΤΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ» 1959 ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ Η Πάτρα, το βροχερό Πατρινό Καρναβάλι του 1959, το ιστορικό «Χάρλεμ» και ένα μωρό που αλλάζει τα πάντα Υπάρχουν παλιές ελληνικές ταινίες που τις βλέπουμε για τους αγαπημένους ηθοποιούς, το γέλιο, τις ατάκες και τη νοσταλγία.

Υπάρχουν όμως και κάποιες που, χωρίς ίσως να το είχαν συνειδητοποιήσει οι δημιουργοί τους όταν γυρίζονταν, κατέληξαν να γίνουν κάτι περισσότερο: κινηματογραφικά ντοκουμέντα μιας Ελλάδας που δεν υπάρχει πια.

Μία τέτοια ταινία είναι η «Νταντά με το ζόρι». Μια απολαυστική ελληνική κωμωδία με τον Μίμη Φωτόπουλο και τη Γεωργία Βασιλειάδου, η οποία πίσω από την κωμική της ιστορία κρύβει και έναν μικρό θησαυρό για την ιστορία της Πάτρας.

Γιατί ένα σημαντικό κομμάτι της ταινίας γυρίστηκε μέσα στο πραγματικό Πατρινό Καρναβάλι του 1959.

Όχι σε στούντιο.

Όχι με σκηνικά.

Όχι με κομπάρσους που υποδύονταν τους καρναβαλιστές.

Στα πλάνα βλέπουμε την πραγματική πόλη, τους Πατρινούς, τα άρματα, τις μπάντες, τα αυτοκίνητα, τα καταστήματα, τις ομπρέλες, το πλήθος και την ατμόσφαιρα ενός Καρναβαλιού που συνέβη πριν από περισσότερα από εξήντα χρόνια.

Και κάπου ανάμεσά τους βρίσκεται ο Μίμης Φωτόπουλος. Η ΤΑΙΝΙΑ Η «Νταντά με το ζόρι» είναι παραγωγή του 1959, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Στέλιου Ζωγραφάκη, με παραγωγή της Ζιρό Φιλμ.

Η επίσημη κυκλοφορία της τοποθετείται στην κινηματογραφική περίοδο 1959–1960, γι' αυτό σε ορισμένες καταγραφές συναντάται και ως ταινία του 1960.

Πρόκειται για μία από εκείνες τις χαρακτηριστικές κωμωδίες της εποχής που ξεκινούν από μια απίθανη παρεξήγηση, αλλά σταδιακά αφήνουν πίσω τους το εύκολο γέλιο και περνούν σε κάτι πολύ πιο ανθρώπινο. Η ΥΠΟΘΕΣΗ Ο Αλέκος Λαζάνης, τον οποίο υποδύεται ο Μίμης Φωτόπουλος, είναι πλασιέ και αρραβωνιασμένος με την Αννούλα.

Εργάζεται στην επιχείρηση του θείου της και ένα επαγγελματικό ταξίδι τον φέρνει στην Πάτρα.

Και μάλιστα στην Πάτρα την περίοδο των Αποκριών. Ο Αλέκος παρασύρεται, φυσικά, από το καρναβαλικό κλίμα της πόλης.

Βγαίνει, γλεντά, παρακολουθεί την παρέλαση και ζει από κοντά το Πατρινό Καρναβάλι.

Όταν όμως επιστρέφει, τον περιμένει μια έκπληξη που θα ανατρέψει ολόκληρη τη ζωή του.

Ένα μωρό βρίσκεται μέσα στο αυτοκίνητό του.

Κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκε εκεί.

Και φυσικά αρχίζει το χάος.

Οι γύρω του θεωρούν ότι το παιδί είναι δικό του.

Η αρραβωνιαστικιά του αρχίζει να αμφιβάλλει.

Ο ίδιος προσπαθεί να εξηγήσει τα ανεξήγητα.

Και ταυτόχρονα βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπος με κάτι που δεν είχε φανταστεί ποτέ: να πρέπει να φροντίσει ένα βρέφος.

Στο πλευρό του θα βρεθεί η Λουλού, η απολαυστική Γεωργία Βασιλειάδου, που αναλαμβάνει να τον βοηθήσει.

Όμως όσο περνά ο καιρός, κάτι αλλάζει.

Ο άνθρωπος που στην αρχή βλέπει το παιδί σαν ένα τεράστιο πρόβλημα αρχίζει να δένεται μαζί του.

Η αμηχανία γίνεται τρυφερότητα.

Ο φόβος γίνεται ευθύνη.

Και η υποχρέωση γίνεται αγάπη.

Στο τέλος, ο Αλέκος φτάνει να αναλάβει την κηδεμονία του παιδιού.

Και έτσι μια κωμωδία παρεξηγήσεων μετατρέπεται σε μια πολύ όμορφη ιστορία για την πατρότητα, την ευθύνη και το τι σημαίνει πραγματικά οικογένεια. ΤΟ ΒΡΟΧΕΡΟ ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΟΥ 1959 Εδώ όμως αρχίζει το πιο ξεχωριστό κομμάτι της ταινίας.

Η παραγωγή δεν αρκέστηκε να αναφέρει απλώς στο σενάριο ότι ο ήρωας πήγε στην Πάτρα.

Το συνεργείο ταξίδεψε πραγματικά στην πόλη.

Και ο Μίμης Φωτόπουλος κινηματογραφήθηκε μέσα στην αυθεντική καρναβαλική ατμόσφαιρα.

Η μεγάλη παρέλαση του 1959 πραγματοποιήθηκε σε δύσκολες καιρικές συνθήκες. Έβρεχε.

Και όχι λίγο.

Έτσι, στα πλάνα της ταινίας βλέπουμε ένα Πατρινό Καρναβάλι γεμάτο ομπρέλες.

Το πλήθος όμως βρίσκεται στους δρόμους.

Τα άρματα περνούν.

Οι μπάντες παίζουν.

Η πόλη συνεχίζει να γιορτάζει.

Η μεγάλη καρναβαλική Κυριακή εκείνης της χρονιάς ήταν η 15η Μαρτίου 1959.

Για το Καρναβάλι εκείνης της χρονιάς καταγράφονται: καρναβαλικά άρματα, μπάντες και ένας τεράστιος σοκολατοπόλεμος με περίπου 112.000 σοκολάτες.

Και όλα αυτά μέσα στη βροχή.

Ακόμη και η καύση του Καρνάβαλου πραγματοποιήθηκε με το πλήθος να κρατά ομπρέλες.

Σήμερα αυτή η κακοκαιρία, που τότε πιθανότατα δημιούργησε προβλήματα τόσο στους διοργανωτές όσο και στο κινηματογραφικό συνεργείο, κάνει τις εικόνες ακόμη πιο πολύτιμες.

Γιατί δεν βλέπουμε μια στημένη καρτ ποστάλ.

Βλέπουμε το Καρναβάλι όπως πραγματικά συνέβη. Η ΠΑΤΡΑ ΤΟΥ 1959 ΖΩΝΤΑΝΗ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ Αν κάποιος παρακολουθήσει σήμερα προσεκτικά τα καρναβαλικά πλάνα, μπορεί να ξεχάσει για λίγο την υπόθεση της ταινίας και να κοιτάξει γύρω από τον Φωτόπουλο.

Εκεί βρίσκεται η πραγματική ιστορία.

Οι άνθρωποι.

Τα ρούχα τους.

Τα παιδιά.

Τα αυτοκίνητα.

Οι βιτρίνες.

Τα κτίρια.

Οι ομπρέλες.

Οι μπάντες.

Τα άρματα.

Οι καρναβαλιστές.

Οι θεατές που πιθανότατα δεν φαντάζονταν ότι, δεκαετίες αργότερα, τα πρόσωπά τους θα εξακολουθούσαν να εμφανίζονται μέσα σε μια ελληνική ταινία.

Η «Νταντά με το ζόρι» λειτουργεί έτσι σήμερα και σαν ένα άτυπο κινηματογραφικό αρχείο της Πάτρας του 1959. ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ «ΧΑΡΛΕΜ» Η κινηματογραφική περιήγηση στην παλιά Πάτρα δεν σταματά στην παρέλαση.

Στην ταινία βλέπουμε και ένα πραγματικό κέντρο νυχτερινής διασκέδασης της εποχής: το περίφημο «Χάρλεμ». Το «Χάρλεμ» υπήρξε ένα από τα γνωστά κοσμικά κέντρα της μεταπολεμικής Πάτρας, στην περιοχή της Τριών Ναυάρχων.

Παλιές πατρινές καταγραφές αναφέρουν ότι το κτίριο είχε χρησιμοποιηθεί παλαιότερα ως μακαρονοποιία πριν μετατραπεί σε χώρο νυχτερινής διασκέδασης.

Και εδώ βρίσκεται μια ακόμη μεγάλη αξία της ταινίας: η κάμερα μπήκε στο πραγματικό «Χάρλεμ». Δεν κατασκευάστηκε αντίγραφό του σε κινηματογραφικό στούντιο.

Το εσωτερικό που βλέπουμε στην ταινία είναι το πραγματικό κέντρο της Πάτρας.

Έτσι διασώθηκε κινηματογραφικά ένας χώρος που λίγα χρόνια αργότερα θα αποτελούσε πλέον ανάμνηση.

Το «Χάρλεμ» έκλεισε περίπου στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με αρχές του 1960, ενώ ο ιδιοκτήτης του συνδέθηκε αργότερα με το γνωστό Villy's Park. Ο ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΑΤΡΑ Έχει διασωθεί και μια πολύ όμορφη φωτογραφική μαρτυρία από εκείνες τις ημέρες. Ο Μίμης Φωτόπουλος εμφανίζεται να βγαίνει χαράματα από το «Χάρλεμ», έπειτα από αποκριάτικη διασκέδαση.

Και η εικόνα αυτή μάς επιτρέπει σχεδόν να φανταστούμε τις ημέρες των γυρισμάτων.

Το πρωί και το απόγευμα κινηματογράφηση μέσα στη βροχή και στον καρναβαλικό κόσμο.

Το βράδυ γλέντι στην Πάτρα.

Και την επόμενη ημέρα πάλι γύρισμα.

Η ταινία και η πραγματική ζωή της πόλης φαίνεται πως για λίγες ημέρες έγιναν ένα. Ο ΝΤΙΝΟΣ ΜΑΓΚΡΕΛ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ «ΧΑΡΛΕΜ» Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένα όνομα που σήμερα έχει σχεδόν ξεχαστεί: Ντίνος Μαγκρέλ, γνωστός επίσης ως Ντίνος Μεγκρέλης.

Σε πατρινές καταγραφές αναφέρεται ότι είχε επιμεληθεί το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του «Χάρλεμ» που συνδέεται με την εποχή των γυρισμάτων. Ο Μαγκρέλ ήταν άνθρωπος του μουσικού θεάτρου, κωμικός και ηθοποιός, με παρουσία σε θιάσους και στον ελληνικό κινηματογράφο.

Γεννημένος το 1913, είχε συνεργαστεί με γνωστά ονόματα της επιθεώρησης και της σκηνής και εμφανίστηκε σε ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 1950.

Έτσι, πίσω από τη μικρή σκηνή διασκέδασης της «Νταντάς με το ζόρι» κρύβεται στην πραγματικότητα ένα ολόκληρο κεφάλαιο της παλιάς πατρινής νύχτας και του ελληνικού μουσικού θεάτρου. ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο τρόπος με τον οποίο διαφημίστηκε τότε η ταινία.

Οι παραγωγοί δεν προέβαλαν μόνο τα μεγάλα ονόματα του Μίμη Φωτόπουλου και της Γεωργίας Βασιλειάδου.

Πρόβαλαν ξεχωριστά ως αξιοθέατο της ταινίας και: «ΤΟ ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ» Αυτό σημαίνει κάτι πολύ σημαντικό.

Ήδη από τότε, το 1959, η παραγωγή είχε καταλάβει ότι οι πραγματικές εικόνες από το Πατρινό Καρναβάλι αποτελούσαν από μόνες τους λόγο για να δει κάποιος την ταινία. Η Πάτρα δεν ήταν απλώς τόπος γυρισμάτων.

Ήταν μέρος της ίδιας της διαφήμισης της ταινίας. Η ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΛΙΛΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ Η «Νταντά με το ζόρι» έχει ακόμη μία σημαντική πρωτιά.

Στην ταινία πραγματοποιεί την πρώτη κινηματογραφική εμφάνισή της η Λίλη Παπαγιάννη.

Η νεαρή τότε ηθοποιός βρίσκεται δίπλα σε δύο ήδη τεράστια ονόματα: τον Μίμη Φωτόπουλο και τη Γεωργία Βασιλειάδου.

Τα επόμενα χρόνια η Λίλη Παπαγιάννη θα εξελισσόταν σε μία από τις σημαντικές μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Θα τη βλέπαμε αργότερα σε ταινίες όπως: «Δεσποινίς Διευθυντής», «Η Χαρτοπαίχτρα», «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» και «Εκδρομή». Η κινηματογραφική της αρχή, όμως, βρίσκεται εδώ.

Στη «Νταντά με το ζόρι». ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ Μίμης Φωτόπουλος – Αλέκος Λαζάνης Γεωργία Βασιλειάδου – Λουλού Λίλη Παπαγιάννη – Αννούλα Περικλής Χριστοφορίδης – Αντώνης Ρόκος Βύρων Πάλλης – Νίκος Χλωμός Πόπη Λάζου – Νανά Λαυρέντης Διανέλλος – Λεωνίδας Χλωμός Λάκης Σκέλλας – Απόστολος Πέρδικας Κώστας Παπαχρήστος – αστυνομικός Μαίρη Μεταξά – Φωτεινή Γιάννης Φύριος – καταστηματάρχης Συμμετέχουν ακόμη: Καίτη Λύδου Δημήτρης Παπαϊωάννου Μπίλλυ Κωνσταντοπούλου Τζίμης Λυγούρας Βιολέττα Σούλη Τάσος Δαρείος Τάκης Βίδος Παναγιώτης Καλλονάρης ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ Σκηνοθεσία: Στέλιος Ζωγραφάκης Σενάριο: Στέλιος Ζωγραφάκης Παραγωγή: Γεώργιος Δημ. Ρασιδάκης Εταιρεία παραγωγής: Ζιρό Φιλμ Διεύθυνση φωτογραφίας: Giovanni Varriano Μοντάζ: Αντώνης Τέμπος Μακιγιάζ: Κίμων Σπαθόπουλος Στη μουσική συναντώνται διαφορετικές καταγραφές, με το όνομα του Ανδρέα Καποδίστρια να συνδέεται με τη μουσική επιμέλεια και του Αργύρη Λαζαρίδη με μουσική σύνθεση. ΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Η «Νταντά με το ζόρι» έκοψε περίπου 30.575 εισιτήρια πρώτης προβολής κατά την κινηματογραφική περίοδο 1959–1960.

Καταγράφεται περίπου στην 24η θέση μεταξύ 52 ελληνικών ταινιών της περιόδου.

Δεν υπήρξε δηλαδή μία από τις τεράστιες εμπορικές επιτυχίες της χρονιάς.

Όμως ο χρόνος έδωσε στην ταινία μια διαφορετική αξία.

Γιατί σήμερα δεν τη βλέπουμε μόνο ως κωμωδία.

Τη βλέπουμε και ως ιστορικό αρχείο. 61 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, Η ΤΑΙΝΙΑ ΞΑΝΑΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ Υπάρχει μάλιστα και μια όμορφη συνέχεια της ιστορίας.

Το 2020, δηλαδή 61 χρόνια μετά τα γυρίσματα, η ταινία ξαναμπήκε στο ίδιο το παιχνίδι του Πατρινού Καρναβαλιού.

Σε θέμα του 55ου Παιχνιδιού του Κρυμμένου Θησαυρού, οι καρναβαλιστές κλήθηκαν να παρακολουθήσουν τη «Νταντά με το ζόρι» και να εντοπίσουν τον αριθμό κυκλοφορίας ενός αυτοκινήτου που εμφανίζεται στην ταινία.

Ο αριθμός ήταν: 73166.

Μία μικρή λεπτομέρεια μιας ταινίας του 1959 έγινε, έξι δεκαετίες αργότερα, ξανά μέρος του Πατρινού Καρναβαλιού.

Σαν να είχε κλείσει ένας κύκλος. ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩΜΩΔΙΑ Και τελικά ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη ομορφιά της ταινίας.

Ο τίτλος «Νταντά με το ζόρι» υπόσχεται μια απλή κωμωδία.

Όμως από πίσω υπάρχουν πολύ περισσότερα.

Ένα εγκαταλειμμένο μωρό.

Ένας άνδρας που καλείται να ξεπεράσει τα στερεότυπα της εποχής.

Μια κοινωνία που έχει πολύ συγκεκριμένες αντιλήψεις για το ποιος πρέπει να μεγαλώνει ένα παιδί.

Και ένας άνθρωπος που τελικά ανακαλύπτει ότι γονιός δεν είναι μόνο αυτός που φέρνει ένα παιδί στον κόσμο.

Είναι και αυτός που αποφασίζει να σταθεί δίπλα του. ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΟΛΑ… Η ΠΑΤΡΑ Ένας κινηματογραφιστής άνοιξε την κάμερα το 1959.

Μπροστά της πέρασαν άρματα.

Πέρασαν μπάντες.

Πέρασαν παιδιά.

Πέρασαν αυτοκίνητα.

Πέρασαν χιλιάδες Πατρινοί.

Άνοιξαν ομπρέλες.

Έπεσε βροχή.

Πετάχτηκαν χιλιάδες σοκολάτες. Ο Μίμης Φωτόπουλος περπάτησε ανάμεσα στο πλήθος.

Το βράδυ διασκέδασε στο «Χάρλεμ». Και όλα αυτά αποτυπώθηκαν σε ένα ασπρόμαυρο φιλμ.

Ίσως κανείς τότε να μην μπορούσε να φανταστεί ότι, τόσες δεκαετίες αργότερα, οι εικόνες αυτές θα είχαν αποκτήσει τέτοια ιστορική αξία.

Γιατί πλέον δεν βλέπουμε απλώς μια παλιά ελληνική κωμωδία.

Βλέπουμε μια ολόκληρη πόλη να περνά μπροστά από την κινηματογραφική κάμερα. Την Πάτρα του 1959. Το Πατρινό Καρναβάλι μιας άλλης εποχής.

Τη νυχτερινή ζωή της πόλης.

Και ανθρώπους που μπορεί να έφυγαν εδώ και δεκαετίες, αλλά για λίγα δευτερόλεπτα εξακολουθούν να περπατούν, να γελούν και να κοιτούν την παρέλαση.

Γιατί αυτό είναι το θαύμα του κινηματογράφου.

Κρατά για πάντα ζωντανό αυτό που ο χρόνος πήρε μαζί του. 🎬 «ΝΤΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ» 1959 Με τον Μίμη Φωτόπουλο, τη Γεωργία Βασιλειάδου και την πραγματική Πάτρα του 1959.

Καλή προβολή. #ΝταντάΜεΤοΖόρι #ΜίμηςΦωτόπουλος #ΓεωργίαΒασιλειάδου #ΛίληΠαπαγιάννη #ΠατρινόΚαρναβάλι #ΠατρινόΚαρναβάλι1959 #Πάτρα #Patras #PatrasCarnival #ΕλληνικόςΚινηματογράφος #ΠαλιόςΕλληνικόςΚινηματογράφος #Καρναβάλι #ΙστορίαΤηςΠάτρας #Χάρλεμ #ΣπάνιοΥλικό #ΕλληνικήΤαινία @κορυφαίοι θαυμαστές

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους