Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα, τρεις μήνες μετά, στέκομαι μπροστά στο μνήμα σου, μανούλα μου, με μια προσευχή για την ψυχή σου και μια καρδιά που ακόμη δεν μπορεί να πιστέψει την απουσία σου.

Λένε πως ο χρόνος απαλύνει τον πόνο… Μα εγώ νιώθω πως όσο περνούν οι μέρες, τόσο πιο πολύ μου λείπεις.

Γιατί η απουσία σου γίνεται πιο μεγάλη, πιο σιωπηλή, πιο αληθινή.

Μου λείπει η φωνή σου, η παρουσία σου, μια κουβέντα σου, ακόμη κι εκείνα τα μικρά καθημερινά που τότε έμοιαζαν δεδομένα και σήμερα είναι ανεκτίμητα.

Σήμερα δεν ήρθα μόνο να σε θυμηθώ.

Ήρθα να σου πω πως σε κουβαλώ μέσα μου.

Στις σκέψεις μου, στις πράξεις μου, στις στιγμές που θέλω να σου μιλήσω και ξέρω πως δεν θα μου απαντήσεις όπως παλιά.

Μανούλα μου, εύχομαι η ψυχή σου να αναπαύεται στο φως και στην αγάπη του Θεού.

Κι αν υπάρχει ένας δρόμος που ενώνει τον ουρανό με τη γη, θέλω να πιστεύω πως κάπου εκεί συναντιούνται οι προσευχές μου με την ψυχή σου.

Τρεις μήνες χωρίς εσένα… Και όμως, κάθε μέρα είσαι μαζί μου.

Δεν έφυγες από την καρδιά μου.

Και από εκεί δεν θα φύγεις ποτέ. Αιωνία σου η μνήμη, μανούλα μου. Να αναπαύεται η ψυχή σου. 🕊️🤍

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους