Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η νίκη στο Αγρίνιο είναι από αυτές που δεν λύνουν προβλήματα.

Απλώς σου δίνουν το δικαίωμα να τα λύσεις χωρίς να σε κυνηγάει το αποτέλεσμα. Ο ΠΑΟΚ πήρε αυτό που ήθελε, πήρε τρεις βαθμούς και, κυρίως, αγόρασε χρόνο.

Και αυτή τη στιγμή ο χρόνος είναι ίσως το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορεί να αγοράσει μια ομάδα που ακόμη ψάχνει την ισορροπία της.

Στο πρώτο ημίχρονο ο Παναιτωλικός ουσιαστικά δεν ακούμπησε μπάλα. Ο ΠΑΟΚ είχε τον έλεγχο, κυκλοφόρησε, βρήκε χώρους και έδειχνε ότι έχει το παιχνίδι στα χέρια του.

Στο δεύτερο, όμως, η εικόνα άλλαξε.

Όχι ότι ο Παναιτωλικός έγινε ξαφνικά Μπαρτσελόνα — ας μη φύγουμε κι από το Αγρίνιο με υπερβολές — αλλά ο ΠΑΟΚ έπαψε να έχει την ίδια καθαρότητα και την ίδια ασφάλεια στο παιχνίδι του.

Και αυτά είναι τα παιχνίδια που πρέπει να τελειώνεις.

Γιατί όταν έχεις απέναντί σου έναν αντίπαλο που για ένα ημίχρονο δεν μπορεί να σε απειλήσει, δεν γίνεται να του δίνεις στο δεύτερο το δικαίωμα να πιστέψει ότι μπορεί να ξαναμπεί στο ματς. Ο ΠΑΟΚ σήμερα κέρδισε.

Αυτό δεν αλλάζει.

Αλλά κέρδισε έχοντας ακόμη αρκετή δουλειά μπροστά του.

Η ομάδα δεν έχει την ισορροπία που χρειάζεται.

Άλλοτε λειτουργεί πολύ καλά σε κομμάτια του παιχνιδιού και άλλοτε αφήνει την αίσθηση ότι μπορεί να χάσει τον έλεγχο χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

Και πάνω απ’ όλα υπάρχουν οι τραυματισμοί.

Δύο σοβαρά προβλήματα σε ένα παιχνίδι που κανονικά θα έπρεπε να μείνει ως μια δύσκολη αλλά καθαρή εκτός έδρας νίκη.

Τώρα η νίκη έχει και κόστος.

Ο προπονητής, λοιπόν, πήρε αυτό που χρειαζόταν περισσότερο: χρόνο.

Όχι επειδή ξαφνικά όλα έγιναν σωστά.

Αλλά επειδή μια ομάδα που κερδίζει έχει την πολυτέλεια να δουλεύει πάνω στα λάθη της χωρίς τον πανικό μιας αποτυχίας.

Και αυτός ο ΠΑΟΚ χρειάζεται δουλειά.

Πολύ δουλειά.

Όσο για τις δηλώσεις του Γιάννη Αναστασίου και τα υπονοούμενα περί διαιτησίας, εδώ χρειάζεται λιγότερο θέατρο και περισσότερη καθαρότητα.

Τα «πρέπει να πάω ξανά σχολείο για να μάθω να μετράω μέχρι το 5», τα «δεν θέλω να πω περισσότερα» και οι κουβέντες που αιωρούνται σαν καπνός δεν είναι καταγγελία.

Είναι ντροπή χωρίς τσιπα.

Είναι ο εύκολος τρόπος να πεις πόσο αποτυχημένος προπονητής είσαι και πόσο γιουσουφάκι μπορείς γίνεις βρε ξεφτίλα με μια σκιά πάνω από το παιχνίδι χωρίς να χρειαστεί να αποδείξεις απολύτως τίποτα.

Αν ο Παναιτωλικός αδικήθηκε, να το μάθουμε συγκεκριμένα.

Ποια φάση; Ποια απόφαση; Ποιο ήταν το λάθος; Όλα τα υπόλοιπα είναι ποδοσφαιρική ομίχλη για να μη συζητήσουμε το προφανές: ότι ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος στο πρώτο ημίχρονο, πήρε το προβάδισμα και ο Παναιτωλικός δεν κατάφερε να μετατρέψει την προσπάθειά του σε καθαρή αγωνιστική απάντηση.

Πες τι έγινε.

Και αν δεν μπορείς να το πεις, τότε μίλησε για το παιχνίδι.

Για την απόδοση της ομάδας σου.

Για το πώς μπήκε στο ματς.

Γιατί δεν απείλησε ουσιαστικά στο πρώτο ημίχρονο.

Για το τι άλλαξε στο δεύτερο.

Αυτό είναι δουλειά προπονητή.

Τα υπονοούμενα είναι η εύκολη έξοδος. Ο ΠΑΟΚ, πάντως, δεν χρειάζεται να ασχοληθεί ιδιαίτερα με αυτό.

Πήρε τη νίκη.

Τώρα πρέπει να πάρει και την ισορροπία του. Γιατί η σημερινή νίκη αγοράζει χρόνο. Δεν αγοράζει, όμως, άλλοθι για τα προβλήματα που παραμένουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους