To να σκοτώνεις για μια ξαπλώστρα σε μια πολυσύχναστη παραλία της χώρας είναι κομμάτι μιας συμπτωματολογίας που αρνούμαστε να δούμε κατάματα. Ξεκινά από τα παιδικά χρόνια και τις συμπλοκές έξω από τα...
To να σκοτώνεις για μια ξαπλώστρα σε μια πολυσύχναστη παραλία της χώρας είναι κομμάτι μιας συμπτωματολογίας που αρνούμαστε να δούμε κατάματα.
Ξεκινά από τα παιδικά χρόνια και τις συμπλοκές έξω από τα σχολεία και φτάνει στην τρίτη ηλικία που έρχεται στα χέρια για κάτι που θεωρεί δικό της.
Εν προκειμένω μια ξαπλώστρα.
Η καθημερινή ώθηση στη βία, αφού στην καθημερινότητα επικρατεί ακραίος λόγος, από πολιτικούς, που απαξιώνουν τα κεκτημένα και τη νοημοσύνη, από επιχειρηματίες που αποδεικνύουν ότι τα πάντα μπορεί να γίνουν τσιφλίκι τους, από ψευτο-ινφλουένσερς με χιλιάδες λάικ που στρέφουν το κοινό τους εναντίον όλων, από την παράνοια των social όπου εμφανίζονται τρολ παντός είδους έτοιμα να σε κατασπαράξουν επειδή διατύπωσες μια άποψη διαφορετική από τη δική τους, από την έλλειψη κοινωνικών δομών που θα μπορούσαν να μάθουν στους ανθρώπους να διαχειρίζονται το θυμό που ξεχειλίζει, οδηγεί σε καθημερινούς μικρούς ή μεγάλους εμφύλιους.
Στα σπίτια, τις δουλειές, στο δημόσιο χώρο. Μια κοινωνία σε βαθιά κρίση που αρνείται να κοιταχτεί στον καθρέφτη. Γιώργος Τούλας
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους