Original Post

Πλήρες Κείμενο:

𝐏𝐀𝐒𝐎 𝐃𝐎𝐁𝐋𝐄 | Ο αγώνας είναι κάπου στο πρώτο 30λεπτο, σ’ ένα κομμάτι που συμβαίνει το απροσδόκητο: Η Ίντερ είναι πίσω από την μπάλα και περιμένει.

Πόσο καιρό έχει να συμβεί πραγματικά κάτι τέτοιο στο Καμπιονάτο, για συνεχόμενα λεπτά; Ίσως να το είχε πετύχει η εκπληκτική Νάπολι του Σπαλέτι.

Μέχρι εκεί. Η Ίντερ έχει ασφαλώς ξαναχάσει βαθμούς από ιταλική ομάδα, όμως η πρωτοβουλία είναι συνήθως δική της.

Είναι πάντα δική της.

Εδώ περίμενε, την ορμή και τις ορέξεις της Ρόμα και του ανθρώπου με το αριστερό, που παίζει όμως εκεί στα δεξιά.

Κοντρόλ και ντρίμπλες.

Μονομαχίες και ανοίγματα στον χώρο.

Ο ώμος να πέφτει μα το κεφάλι να σηκώνεται.

Κάτι περίεργα αλματάκια για να υποδεχθεί, με ελατήρια στα πόδια που σε κάνουν να σκεφτείς τι στο καλό, είμαστε στο 2016 και παίζει ακόμη για τη Γιουβέντους; Κάπου εκεί αφαιρέθηκα.

Σκέφτηκα την Ωδή στη Χαμένη Ευκαιρία που του είχε αφιερώσει το Rivista Undici, πώς δηλαδή αυτός ο άνθρωπος μπορεί να κάνει μία φάση που δεν τελείωσε με γκολ να μοιάζει ποδοσφαιρική τέχνη.

Θυμήθηκα ένα μεσημέρι στον Αβλέμονα στα Κύθηρα που όλοι βουτάνε στο νερό κι εγώ είμαι με το κινητό στο χέρι.

Τι πιο σύνηθες, αλλά και ταυτόχρονα ασυνήθιστο σ’ ένα κομμάτι.

Πρώτη φορά έγραφα κείμενο στο κινητό.

Το απεχθάνομαι, δεν είναι τρόπος αυτός.

Όμως οι φήμες είχαν ξεκινήσει να μετατρέπονται σε πιθανότητες.

Η πρόταση από τη Σαουδική Αραβία ήταν μεγάλη.

Υπήρχε περίπτωση, σημαντική περίπτωση, να φύγει από τη Ρόμα και την Ιταλία.

Να πάρουν τους πίνακες του Τιτσιάνο και του Τιντορέτο σαν να λέμε, και να τους μεταφέρουν σε μία αίθουσα που τους πετάνε χρυσάφι με το τσουβάλι.

Που είναι η ομορφιά σ’ αυτό; Τα μάτια σταματούν να φλασάρουν στο πεδίο της μνήμης και επανέρχονται. Ο Πάουλο Ντιμπάλα προσπαθεί να ξεχαρβαλώσει την άμυνα της Ίντερ, να δώσει στη Ρόμα ένα προβάδισμα χωρίς επιστροφή.

Μάλλον ξέρει και ο ίδιος βέβαια πως κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο.

Θα μιλήσουν οι απέναντι.

Θα βρουν την ηρεμία ν’ απαντήσουν.

Θα υπάρξουν στιγμές που θα εκτελέσει ο Λαουτάρο Μαρτίνες, τι ορμή έχει αυτός ο διαολεμένος παιχταράς στα σημαντικά, και το παιχνίδι θα γείρει.

Έτσι κι έγινε δηλαδή.

Έτσι συμβαίνει όταν απέναντι υπάρχει μία από τις σπουδαιότερες βερσιόν ιταλικής ομάδας που έχει εμφανιστεί στα ιταλικά κι ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο Ντιμπάλα ωστόσο προσπαθεί, και το κάνει χορεύοντας στο χορτάρι.

Με τα πόδια του να έρχονται σε πλήρη αντιστοιχία με το πρόσωπό του, που μοιάζει όλο και πιο νεαρό μέρα με τη μέρα, ένας αθλητικός Μπέντζαμιν Μπάτον, αλλά με το μυαλό του ν’ αγγίζει το τέλειο μέσω της εμπειρίας.

Τα μέγιστα με τα ελάχιστα.

Τα βήματα άρτια τοποθετημένα στη χορογραφία, πριν έρθει το μαρκάρισμα, πριν πέσει η κλωτσιά, όλα για μερικά εκατοστά χώρου ώστε να έρθει η εκτέλεση.

Αυτή τη φορά δεν μπήκε από τα πόδια του.

Δύσκολο να μη συμβεί την επόμενη φορά.

Οι περισσότερες επαφές στο ματς, λες και είναι στόπερ.

Οι περισσότερες επαφές στο κουτί, λες και είναι 9άρι.

Οι περισσότερες ευκαιρίες από τα δικά του πόδια.

Αφήστε όμως στην άκρη τα νούμερα.

Ξεχάστε τα, προσπεράστε τα. Απλά να είναι καλά, να βλέπουμε τα παιχνίδια που παίζει. Ο χορός του Πάουλο Ντιμπάλα είναι δώρο για τα μάτια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους