. Το βιβλίο της Ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, “We The People” της Jill Lepore το οποίο διαβάζω σιγά-σιγά από αυτό το καλοκαίρι, είναι πραγματικά συναρπαστικό. Θα επανέλθω σε αυτό καθώς εξηγεί...
. Το βιβλίο της Ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, “We The People” της Jill Lepore το οποίο διαβάζω σιγά-σιγά από αυτό το καλοκαίρι, είναι πραγματικά συναρπαστικό.
Θα επανέλθω σε αυτό καθώς εξηγεί πολλά από τα όσα συμβαίνουν αυτή τη περίοδο στην Αμερικανική αλλά και διεθνή πολιτική σκηνή.
Την περίοδο της δημιουργίας των Ηνωμένων Πολιτειών, στο Συνταγματικό Συνέδριο του 1787, ένα από τα σοβαρά ερωτήματα ήταν το πώς ο “μέσος” Αμερικανός θα γνωρίζει αρκετά ώστε να επιλέξει τον καταλληλότερο για Πρόεδρο. Ο Thomas Jefferson, στο Παρίσι εκείνη την περίοδο, είχε απαντήσει το ερώτημα: δίνοντας στους πολίτες τις πληροφορίες μέσω των εφημερίδων.
Πολύ αργότερα, το 1822, ο James Madison γράφει: μια δημοφιλής κυβέρνηση, χωρίς την παροχή πληροφόρησης στον κόσμο, ή χωρίς την ύπαρξη μηχανισμού πρόσβασης σε αυτή, θα αποτελέσει τον πρόλογο σε μια φάρσα, ή σε μια τραγωδία! Θυμήθηκα αυτό το απόσπασμα, διαβάζοντας ένα πρόσφατο ρεπορτάζ της Washington Post, για την αγωγή που που έχουν κάνει οι New York Times κατά της OpenAI, της εταιρίας που παράγει το γνωστό σε όλους μας μοντέλο ΑΙ, το ChatGPT. ��Στη δικογραφία που δώθηκε στη επισήμως στη δημοσιότητα, ο Brent Hecht, διευθυντής του τμήματος Εφαρμοσμένης Επιστήμης της Microsoft, αποκαλεί τη διαδικασία “εκπαίδευσης” των μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, τη “μεγαλύτερη κλοπή του προϊόντος της εργασίας στην Ιστορία του ανθρώπου!” Σε έγγραφα της δικογραφίας, οι New York Times καταγγέλουν πως η OpenAI και η Microsoft δημιούργησαν ένα επιχειρηματικό μοντέλο “πάνω στις πλάτες των δημοσιογραφικών οργανισμών”, παίρνοντας το προϊόν των εφημερίδων για να “τροφοδοτήσουν” τα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης, δίχως να ζητήσουν και δίχως να λάβουν οποιαδήποτε άδεια, και φυσικά χωρίς να πληρώσουν τους δημοσιογράφους, ούτε καν τους αναφέρουν. Η Washington Post παρουσιάζει αποκαλυπτικά μηνύματα μεταξύ των “ηγετών” της OpenAI: ο πρόεδρος της και συνιδρυτής της, Greg Borckman, περηφανεύται σε ένα από αυτά πως το αποτέλεσμα αυτής της κλοπής είναι το μοντέλο ΑΙ να παίρνει τη μισή φράση από ένα άρθρο των New York Times, και να μπορεί να ολοκληρώσει την υπόλοιπη.
Θύματα αυτής της κλοπής δεν είναι μόνο οι New York Times, φυσικά.
Είναι όλες οι εφημερίδες, σε όλο τον κόσμο.
Ενώ η OpenAI και η Anthropic (που παράγει το Claude) ετοιμάζονται να μπουν στο χρηματιστήριο, και υπολογίζουν να αξιολογηθούν πάνω από ένα τρισεκατομμύριο - ναι τρισεκατομμύριο - δολλάρια - όταν ξεκίναγαν δεν πλήρωσαν ούτε ένα στις εφημερίδες.
Δεν είναι το πρώτο χτύπημα που δέχονται οι εφημερίδες.
Η εικόνα είναι σύνθετη, αλλά ας πούμε, το 2005 βρίσκω τα έσοδα από διαφημίσεις στις εφημερίδες στις ΗΠΑ να είναι στα 50 δις δολλάρια, και το 2020 είναι κάτω από 10 δις δολλάρια.
Τα έσοδα από διαφημίσεις έφυγαν από τις εφημερίδες πήγαν on-line, και 80% αυτής της διαφήμισης πέρασε στο Facebook και στη Google.
Από το 2005, στην Αμερική έχουν κλείσει 3500 εφημερίδες που κάλυπταν την ειδησεογραφία στις σε επίπεδο πολιτείας και πόλης.
Οι “ειδήσεις” πια είναι το Facebook και το YouTube.
Μόνο που εκεί πλέον κυκλοφορεί ανεξέλεγκτα η φημολογία και η στοχευμένη παραπληροφόρηση.
Επανέρχομαι λοιπόν στην δημιουργία των ΗΠΑ, καθώς φέτος είναι η επετειακή χρονιά, τα 250 χρόνια μετά την έναρξη του “Αμερικανικού Πειράματος”, επαναφέροντας το αγωνιώδες ερώτημα εκείνης της εποχής: πώς θα αποφασίζουν σωστά οι πολίτες, χωρίς πρόσβαση στην πληροφόρηση; ΥΓ. Φίλος μου με σημαντική θέση στη Silicon Valley, τον οποίο εκτιμώ και ρωτάω τη γνώμη του, μου είχε πει χρόνια πριν: με τόσα έσοδα οι μεγάλες εταιρείες θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν γενναιόδωρα τις εφημερίδες και τους δημοσιογραφικούς οργανισμούς.
Κάτι τέτοιο, εκτός από πράξη ηθικής και δικαιοσύνης, είναι και πράξη επιβίωσης.
Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία μεταφοράς πλούτου στην Silicon Valley με περεταίρω κατάρρευση των εφημερίδων και των εντύπων, τα κείμενα καλής ποιότητας που χρειάζονται για την εκπαίδευση των νέων μοντέλων θα εξαφανιστούν, και όσα απομένουν θα χαθούν μέσα σε ένα ωκεανό “slop” ΑΙ λέξεων που ξεχύνονται πολύ φτηνά πλέον στο διαδίκτυο. Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα φάει τον εαυτό της, αλλά μήπως φάει την Δημοκρατία πρώτα και εμάς μαζί.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους