Να που βρήκαμε μπελά, να παρακολουθούμε πως ψηφίζουν οι Γερμανοί φίλοι μας στις εκλογές των διαφόρων κρατιδίων. Σήμερα όλα τα άκρα χαίρονται. Αφού στο μεν Βερολίνο πρώτο κόμμα ήλθε η Αριστερά του die...
Να που βρήκαμε μπελά, να παρακολουθούμε πως ψηφίζουν οι Γερμανοί φίλοι μας στις εκλογές των διαφόρων κρατιδίων.
Σήμερα όλα τα άκρα χαίρονται.
Αφού στο μεν Βερολίνο πρώτο κόμμα ήλθε η Αριστερά του die linke, στο δε Μεκλεμβουργο -δυτική Πομερανια πρώτο είναι το ακροδεξιό AFD.
Οι κυβερνώντες Χριστιανοδημοκρατες του καγκελάριου Μερτς καταποντίστηκαν.
Μνήμες (εφιάλτες) 1930… Το αποτέλεσμα αυτών των τοπικών εκλογών δεν είναι τέτοιο που να επιτρέψει αυτοδύναμες τοπικές κυβερνήσεις, και σε κάθε περίπτωση δεν προδικάζει με ασφάλεια μια κυβερνητική αλλαγή στην ομοσπονδιακή Γερμανία, αλλά η τάση είναι καθαρή: η Γερμανία μπαίνει σε μια περίοδο βαθιάς εσωστρέφειας και κρίσης νομιμοποίησης της ακολουθούμενης πολιτικής. Η Γερμανία, ατμομηχανή της Ευρώπης; Μάλλον όχι πια. Στο Κρεμλινο χαμογελούν χαιρέκακα.
Ηδη το AFD συζητάει με την Ρωσία επίσημα μια μελλοντική ανατροπή της ενεργειακής πολιτικής.
Αν ποτέ φτάσει στην κυβέρνηση, είτε μόνο του είτε σε συνεργασία με άλλους (με ποιους άραγε;) Και έπεται συνέχεια, στην Γαλλία, σε λίγους μήνες… Το πρόβλημα της ηγεσίας της Ευρώπης γίνεται όλο και πιο περίπλοκο, ακριβώς την ώρα που η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ ενότητα και θεσμική εμβάθυνση. (Θυμήθηκα το κινέζικο ρητό, που είναι είδος κατάρας, «εύχομαι να ζήσουμε σε ενδιαφέροντες καιρούς»…) Για να παρηγορηθούμε, μια φωτό από το κάστρο του Scwerin, πόλη του Μεκλεμβουργου, μια νότα ομορφιάς στην σκοτεινή στιγμή μας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους