Παιχνίδι αντίστοιχο του περσινού τελικού της Ευρωλίγκας έγινε στον τελικό του πρώτου Super Cup της Ευρωλίγκα, ένα παιχνίδι που εγώ προσωπικά αξιολογώ, ως επίσημο φιλικό και όχι ως κάτι το ιδιαίτερο...

Πλήρες Κείμενο:

Παιχνίδι αντίστοιχο του περσινού τελικού της Ευρωλίγκας έγινε στον τελικό του πρώτου Super Cup της Ευρωλίγκα, ένα παιχνίδι που εγώ προσωπικά αξιολογώ, ως επίσημο φιλικό και όχι ως κάτι το ιδιαίτερο. Ο Ολυμπιακός είχε πολύ καλά διαστήματα, αλλά και κομμάτια που προβλημάτισαν, αφού πλέον οι άσοι του, μετά από μια μακρά εποχή με τον pass first Ουόκαπ στο τιμόνι και πιο πριν τον Floor General Σλούκα, είναι περισσότερο παίκτες με ταμπεραμέντο σκόρερ που θέλουν απομονώσεις και χώρους ώστε να βρουν τον ρυθμό τους. Ο Ολυμπιακός των τελευταίων -πολλών- χρόνων δεν είναι τέτοια ομάδα, όμως ο κόουτς Μπαρτζώκας είναι ο τύπος προπονητή που παραχωρεί ελευθερία στους παίκτες του και προσαρμόζεται στα θέλω τους, ρυθμίζοντας παράλληλα τις δικές του προτιμήσεις, οπότε θεωρώ ότι προϊόντος του χρόνου η ισορροπία θα βρεθεί.

Χωρίς τον Μιλουτίνοφ ο Ολυμπιακός χάνει μεν σε οντότητα στο ζωγραφιστό και φυσικά στο κομμάτι του ριμπάουντ, όμως γίνεται πιο compact και ανεβάζει πιο εύκολα την πίεσή του στα 2/4 του γηπέδου, κάτι που σε συνδυασμό με το μήκος, την αθλητικότητα και τη συνοχή της ομάδας μπορεί να δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες για τρανζίσιον (το κρατάμε για τη συνέχεια). Η Ρεάλ απεναντίας, φαίνεται να έχει ενσωματώσει γρήγορα την -μέχρι πρότινος- αντισυστημική και ριζοσπαστική προσωπικότητα του Πέδρο Μαρτίνεζ που αποφάσισε, έστω και στα 65 του, να αλλάξει πλεύση και να πάρει τη μεγάλη ευκαιρία που του παρουσιάζεται.

Το βάθος είναι τεράστιο, όπως και η ποιότητα, ενώ μέσα σε τόσα πολλά πιθανά σχήματα και συνδυασμούς σε Front Line και Back Court ο Καταλανός τεχνικός καλείται να βρει γρήγορα ισορροπία και ρόλους.

Τουλάχιστον τυχερός θα πω εγώ που διαθέτει κάποιες πραγματικές σταθερές (Καμπάτσο, Ταβάρες και Καμπαρό στο σκορ). Οφείλει να δώσει ταυτότητα στον Μαλεντόν που πέρυσι απογοήτευσε μετά τα όργια στη Βιλερμπάν, όπως επίσης και να δώσει ιεραρχία στα πολλά PF που έχει μαζέψει (Ντεκ, Οκέκε, Πραντίγια, Γιάντουνεν), οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις δείχνουν να έχουν πολλά κοινά αλλά ταυτόχρονα και διαφορετική κατεύθυνση ως παίκτες. Απλοί μπασκετικοί προβληματισμοί... Outsider #TheMomentum

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους