— Καταλαβαίνεις καθόλου ότι ο γιος μου στερείται τα πάντα για χάρη σου; — η φωνή της Δέσποινας Ρήγα ακούστηκε τόσο διαπεραστική, που η Σοφία Κωστόπουλου τράβηξε ασυναίσθητα το κινητό μακριά από το...

Πλήρες Κείμενο:

— Καταλαβαίνεις καθόλου ότι ο γιος μου στερείται τα πάντα για χάρη σου; — η φωνή της Δέσποινας Ρήγα ακούστηκε τόσο διαπεραστική, που η Σοφία Κωστόπουλου τράβηξε ασυναίσθητα το κινητό μακριά από το αυτί της. — Τι ακριβώς εννοείτε; — ρώτησε ήρεμα, παρόλο που ήξερε ήδη τι θα ακολουθούσε. Η Δέσποινα Ρήγα τηλεφωνούσε συχνά με την ίδια κατηγορία. — Ο Δημήτριος σού στέλνει για την κόρη σου ένα σωρό χρήματα, κι εσύ ούτε αποδείξεις δεν του δείχνεις! Πού τα ξοδεύεις; Η Σοφία πήρε μια βαθιά ανάσα και μέτρησε από μέσα της μέχρι το πέντε, όπως την είχε συμβουλέψει μια φίλη της.

Έξω μόλις χάραζε, και η τετράχρονη Ελένη κοιμόταν ακόμη στο μικρό της κρεβάτι.

Το πρωινό της Παρασκευής είχε ξεκινήσει άσχημα πριν καλά καλά αρχίσει. — Κυρία Δέσποινα, είναι έξι το πρωί.

Σε μία ώρα πρέπει να φύγω, να πάω την Ελένη στον παιδικό σταθμό και μετά να προλάβω τη δουλειά, — είπε η Σοφία, προσπαθώντας να κρατήσει σταθερή τη φωνή της, αν και μέσα της έβραζε. — Τα εβδομήντα ευρώ δεν είναι καμία τεράστια περιουσία.

Έχετε ιδέα πόσο κοστίζουν τα παιδικά ρούχα, το φαγητό, τα παιχνίδια και ο σταθμός; — Μη μου αλλάζεις κουβέντα! — την έκοψε απότομα η πρώην πεθερά της. — Ο Δημήτριός μου δουλεύει σαν σκλάβος κι εσύ σκορπάς τα λεφτά όπου σου κατέβει! Απαιτώ πλήρη λογαριασμό για τα έξοδα.

Όλες τις αποδείξεις του περασμένου μήνα! Και μην τολμήσεις να κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Η Σοφία έκλεισε για λίγο τα μάτια.

Έτσι άρχιζε σχεδόν κάθε συνομιλία με την πρώην πεθερά της από τότε που είχε χωρίσει με τον Δημήτριο, πριν από δύο χρόνια.

Δύο χρόνια ελευθερίας, που όμως δεν αποδείχθηκαν τόσο ελεύθερα όσο είχε φανταστεί. — Κυρία Δέσποινα, ας το συζητήσουμε άλλη στιγμή.

Πρέπει να ετοιμάσω την κόρη μου. — Πάντα ξεγλιστράς! — συνέχισε ασταμάτητη εκείνη. — Ο Δημήτριος λέει πως ντύνεσαι πια στην τρίχα, πως αγόρασες καινούργιο μπουφάν.

Με τα δικά του λεφτά, έτσι; Με τη διατροφή; Εκείνη τη στιγμή μπήκε στο δωμάτιο η νυσταγμένη Ελένη, κρατώντας στην αγκαλιά της ένα λούτρινο κουνελάκι. Η Σοφία της χαμογέλασε τρυφερά. — Πρέπει να κλείσω, κυρία Δέσποινα.

Καλή σας μέρα, — είπε και πάτησε το κουμπί τερματισμού της κλήσης χωρίς να περιμένει απάντηση. — Μανούλα, η γιαγιά Δέσποινα ήταν; — ρώτησε η Ελένη, σκαρφαλώνοντας στα γόνατά της. — Ναι, καρδούλα μου.

Απλώς… σου έστελνε χαιρετίσματα, — είπε ψέματα η Σοφία, σφίγγοντας την κόρη της στην αγκαλιά της. Η Σοφία θυμόταν πολύ καλά πώς είχαν αρχίσει όλα.

Τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε παντρευτεί τον Δημήτριο, πιστεύοντας με όλη της την ψυχή πως είχε βρει τον μεγάλο έρωτα της ζωής της.

Ψηλός, με ζεστά καστανά μάτια και ελαφρώς σγουρά μαλλιά, της φαινόταν τότε αψεγάδιαστος.

Βέβαια, ακόμη και τότε οι φίλες της την προειδοποιούσαν ότι η σχέση του με τη μητέρα του ήταν υπερβολικά παράξενη.

Μα ποια ερωτευμένη κοπέλα ακούει τις λογικές συμβουλές; — Έλα, Ελενίτσα μου, ετοιμάσου.

Πρέπει να πάμε στον σταθμό, — είπε η Σοφία και φίλησε την κόρη της στην κορυφή του κεφαλιού. — Σήμερα έχεις το αγαπημένο σου πρωινό: ομελέτα με τυρί! Η εργάσιμη μέρα κύλησε βασανιστικά αργά. Η Σοφία καθόταν στο γραφείο της, σε μια κατασκευαστική εταιρεία, και ξεφύλλιζε έγγραφα, όμως το μυαλό της γύριζε διαρκώς στην πρωινή τηλεφωνική επίθεση.

Το κινητό της δονήθηκε ξανά.

Μήνυμα από τη Δέσποινα Ρήγα: «Περιμένω τις αποδείξεις μέχρι το βράδυ.

Αν δεν τις στείλεις, θα κινηθούμε δικαστικά. Ο Δημήτριος έχει δικαίωμα να ξέρει». — Πάλι η πεθερά σε βασανίζει; — τη ρώτησε η Γεωργία Σιδέρη, συνάδελφος και η μόνη στο γραφείο που γνώριζε τι περνούσε η Σοφία. — Τα ίδια και τα ίδια, — αναστέναξε εκείνη. — Θέλει αναλυτικό απολογισμό για εβδομήντα ευρώ διατροφή.

Το φαντάζεσαι; Για εβδομήντα ευρώ! Μόνο για τις συνεδρίες λογοθεραπείας της Ελένης δίνω περισσότερα κάθε μήνα. — Και ο άντρας σου τι λέει; — Πρώην άντρας μου, — τη διόρθωσε η Σοφία. — Και τι να πει; Ό,τι πάντα: «Η μαμά έχει δίκιο, τα χρήματα δεν είναι λίγα, οφείλεις να δίνεις λογαριασμό». Το ειρωνικό είναι πως, όταν ζούσαμε μαζί, θεωρούσε περιττό να ξοδεύουμε οτιδήποτε για το παιδί.

Έλεγε πως είναι μικρή ακόμη και δεν έχει ανάγκες. Θυμήθηκε πόσο σφιχτά έπρεπε να ... (συνέχεια στο LINK στα σχόλια 👇)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους