Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αυτοπυρπόληση του Κώστα Γεωργάκη Η ταυτότητά του γίνεται ταχύτατα γνωστή και ο ίδιος φοβούμενος για την τύχη της οικογένειάς του στην Ελλάδα, αποφασίζει να προχωρήσει σε μία εντυπωσιακή ενέργεια, που θα προσελκύσει το βλέμμα της διεθνούς κοινής γνώμης και θα το στρέψει στην κατάσταση που επικρατεί, τότε, στην Ελλάδα.

Το βράδυ της 18ης Σεπτεμβρίου του 1970, ο Κώστας Γεωργάκης γράφει ένα γράμμα στον πατέρα του, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει: «Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, είναι ένας άνθρωπος σαν τους άλλους, ίσως μάλιστα να φοβάμαι και λίγο περισσότερο… Φίλα τη γη μας για μένα». Τελειώνοντας το γράμμα του ο Γεωργάκης, αφήνει το σπίτι του και με το 500αράκι Φιατάκι του, που είχε κολλημένη στο παρμπρίζ του μια φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου, φτάνει στις 3 τα ξημερώματα στην Πλατεία Ματεότι της Γένοβας.

Βγάζει τρία μπουκάλια βενζίνη από το πορτ μπαγκάζ και κατευθύνεται προς τα σκαλιά του Παλάτσο Ντουκάλε, όπου στεγάζονταν τότε τα δικαστήρια της πόλης.

Φτάνοντας κάτω από την μεγάλη στοά, ανοίγει τα μπουκάλια και ρίχνει την βενζίνη στα ρούχα του. Έπειτα ανάβει ένα σπίρτο… «Η Ελλάδα θα τον θυμάται για πάντα»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους