Ιδού το φλέγον ερώτημα: Το δίδυμο της ιατρικής συμφοράς, που διατηρούσε ιατρείο στην οδό με το όνομα του αρχαίου φιλοσόφου Καρνε-άδη, έστειλε τον Γιώργο Μαζωνάκη δολίως ή αμελώς στον Άδη; Ο Καρενάδης...

Πλήρες Κείμενο:

Ιδού το φλέγον ερώτημα: Το δίδυμο της ιατρικής συμφοράς, που διατηρούσε ιατρείο στην οδό με το όνομα του αρχαίου φιλοσόφου Καρνε-άδη, έστειλε τον Γιώργο Μαζωνάκη δολίως ή αμελώς στον Άδη; Ο Καρενάδης εκ Κυρηνείας έζησε από το έτος 214 έως το 129 π.Χ. Φημιζόταν για την ιδιαίτερη ικανότητά του να αναπτύσσει με εξαιρετικά πειστικό τρόπο αντίθετα επιχειρήματα που στήριζαν και κλόνιζαν εξίσου καταλυτικά μία και την αυτή θέση, με αποτέλεσμα να προκαλεί σύγχυση στους ακροατές του, οι οποίοι τελικώς δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποια από τις δύο πλευρές υποστήριζε στην πραγματικότητα.

Ακόμη και ένας από τους στενότερους μαθητές του, ο Κλειτόμαχος, ομολογούσε ότι ποτέ δεν ήταν σε θέση να καταλάβει τι φαινόταν στον ίδιο τον Καρνεάδη ως πειστικότερη λύση.

Γραπτά του, δυστυχώς, δεν διασώζονται· οι φιλοσοφικές του απόψεις μεταφέρονται μέσω των μαθητών του.

Η ιστορική αθηναϊκή οδός Καρνεάδου, στην οποία ζούσε και ο «εθνάρχης» Καραμανλής μετά της συζύγου του Αμαλίας Μεγαπάνου μέχρι να αυτοεξοριστεί στο Παρίσι, συμβολίζει άριστα την ποινικοδικαιική σπαζοκεφαλιά που παρήγαγε από τις 9 Σεπτεμβρίου 2026 ο θάνατος του λαϊκού και ιδιαιτέρως λαοφιλούς τραγουδιστή.

Τυχεροί οι φοιτητές της Νομικής που έχουν διδαχθεί Ποινικό Δίκαιο, αφού το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δοκιμάσουν τις γνώσεις τους σε ένα από τα δυσκολότερα πεδία της ποινικής δογματικής.

Άτυχοι, όμως, οι δικαστές που θα έχουν πολύ δύσκολο έργο καλούμενοι να αποφανθούν αν ο Dr Ilias και η κάτοχος χαβανέζικου πτυχίου στην «κβαντική ιατρική» (sic) αποδέχονταν ή όχι τον θάνατο του θρυλικού πλέον Μα(δεν)ζώ. Ο πυρήνας της πρόσφστης σπαζοκεφαλιάς εντοπίζεται σε δύο ερωτήματα: Ο δόλος, και δη ο ανθρωποκτόνος, (πρέπει να) ορίζεται με ψυχολογικά ή, αντιθέτως, με κανονιστικά-αξιολογικά κριτήρια; Ποιοι είναι εκείνοι οι ενδείκτες και αντενδείκτες του ενδεχόμενου δόλου που πρέπει στην πολύκροτη υπόθεση να ληφθούν υπ' όψιν και να ζυγιστούν προσεκτικά; Αν ο δόλος ορίζεται με ψυχολογικά κριτήρια, ερωτάται: Μπορεί ο δικαστής να εισχωρήσει στα άδυτα της ψυχής του δράστη, προκειμένου να διαπιστώσει αν αυτός προέβλεψε και αποδέχθηκε την κακή εξέλιξη των πραγμάτων, εν προκειμένω τον θάνατο του τραγουδιστή, ή, αντιθέτως, αν πίστεψε στην μη επέλευση του εγκληματικού αποτελέσματος, στηρίζοντας αυτήν την πίστη του σε μια ορθολογική βάση, και όχι ασφαλώς στο ωροσκόπιό του ή σε κάποιον κβαντικό υπνοθεραπευτή; Ή μήπως είναι φύσει αδύνατον να μπορέσει ο δικαστής να φωταγωγήσει την λεγόμενη «νύκτα του εσωτερικού κόσμου» του δράστη, οπότε θα πρέπει να προβεί σε μια καταλογιστική κρίση; Να πει, δηλαδή, ότι όποιος, ευρισκόμενος στην τάδε κατάσταση, πράττει με τον δείνα τρόπο δεν μπορεί παρά να αποδεχόταν ή να μην αποδεχόταν τον θάνατο του θύματος; Όποιος εμμένει στην παραδοσιακή, ψυχολογική προσέγγιση του ενδεχόμενου δόλου, θα δυσκολευτεί πολύ να χρεώσει στο δίδυμο της συμφοράς την κακουργηματική μορφή ανθρωποκτονίας του άρθρου 299 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα: Πώς είναι δυνατόν, θα σκεφθεί κάποιος, να αποδέχονταν οι δύο γιατροί τον θάνατο ενός από τους διασημότερους και λαοφιλέστερους τραγουδιστές της Ελλάδος, αφού αυτό θα σήμαινε ότι, ταυτοχρόνως, αποδέχονταν να τινάξουν στον αέρα την χρυσοφόρα επιχείρησή τους που, επί σειρά ετών, «δούλευε ρολόι» (και, παράλληλα, δούλευε ενδεχομένως κόσμο και κοσμάκη της καλής κοινωνίας); Μια τέτοια αποδοχή θα ισοδυναμούσε με μια ηθελημένη αυτοκαταστροφή και την κατάληξή τους «στην στενή», όπερ και εγένετο! Από την άλλη πλευρά, οι θιασώτες της μοντέρνας, δηλ. της κανονιστικής-αξιολογικής προσέγγισης του ενδεχόμενου δόλου θα αντιτείνουν: Όποιος διατηρεί ιατρείο με χαβανέζικο πτυχίο, με μη εγκεκριμένα μηχανήματα (ιδίως πλασμαφαίρεσης) για χρήση εντός ιατρείου, χωρίς τήρηση των όρων ασφαλείας για την διενέργεια επικίνδυνων ιατρικών πράξεων και για την αποτελεσματική αντιμετώπιση μιας επιπλοκής κατά την εκτελούμενη θεραπεία, ενώ, παράλληλα, συνεργάζεται με υπνοθεραπευτή, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι: Έχει θέσει σε λειτουργία ένα άκρως επικίνδυνο οργανωτικό πεδίο, το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορεί να μετατραπεί σε λαιμητόμο για τους πελάτες-ασθενείς που προφανώς αγνοούν τις πραγματικές διαστάσεις του κινδύνου κατά της ζωής τους, όντας τυφλωμένοι από την ανάγκη να επιτύχουν την πολυπόθητη ευεξία, αναζωογόνηση, αποτοξίνωση, αντιγήρανση κ.λπ., την οποία τους έχουν υποσχεθεί οι ιδιοκτήτες του «φονικού ιατρείου». Κι όταν κτυπά επανειλημμένως ο συναγερμός του μηχανήματος, αλλά ο χειριστής του κωφεύει, όταν «η δουλειά στραβώνει» παντελώς, αλλά η αντίδραση δεν ούτε άμεση ούτε σύμφωνη με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης και τέχνης, τότε οι συσσωρευθείσες σοβαρές παραβιάσεις των ιατρικών καθηκόντων επιμελείας υπερβαίνουν καταφανώς το ελάχιστο ρίσκο που μπορεί να ανεχθεί μια κοινωνία και το μήνυμα που πρέπει να σταλεί στα μέλη της είναι: Δεν πρέπει ποτέ να παίζετε στα ζάρια την ζωή των συμπολιτών σας, ειδικά όταν θέλετε να λέγεστε γιατροί! Αλλιώς επαληθεύετε την διαπίστωση του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου (στην Η΄ προς Ολυμπιάδα επιστολή) ότι ζούμε σε ανάποδο κόσμο, όπου οι ποιμένες έχουν γίνει λύκοι, οι κυβερνήτες έχουν γίνει πειρατές και οι γ ι α τ ρ ο ί έχουν γίνει δ ή μ ι ο ι! Δυστυχώς, όμως, η μετάλλαξη του ιατρού σε δήμιο είναι ένα φαινόμενο που το ζήσαμε μαζικά κατά την διάρκεια της λεγόμενης πανδημίας του κορωνοϊού.

Τότε, οι μεν γιατροί έσπρωχναν παντελώς ατιμωρητί τους πολίτες στις ηλεκτρικές καρέκλες των εμβολιαστικών κέντρων, οι δε πολιτικοί τιμωρούσαν με επαγγελματικό αποκλεισμό όσους υγειονομικούς τολμούσαν να αμφισβητούν τα εμβόλια, αρνούμενοι να μετατραπούν σε υποψήφιους αυτόχειρες! Κάποιος σηκώνει χέρι από το ηλεκτρονικό αμφιθέατρο και λέει: Αφήστε τις... θρησκοληψίες και τις... αντιεμβολιαστικές συνωμοσιολογίες και λύστε μας την απορία πώς θα αξιολογηθεί το γεγονός ότι ενδεχομένως ήταν η πρώτη φορά για τον κ. Θεοδωρόπουλο και την κ. Γάκα που πήγαινε κάτι τόσο στραβά σε μια θεραπεία πλασμαφαίρεσης.

Σε αυτήν την περίπτωση, γιατί να μην μπορούμε να πούμε ότι οι δύο γιατροί είχαν εξοικειωθεί με τον κίνδυνο τόσο πολύ, που τον είχαν απωθήσει-καταχωνιάσει στο ασυνείδητό τους, οπότε τον βίωναν ως ένα ασήμαντο ενδεχόμενο, άρα δεν θα τους χρεώσουμε ούτε καν ενσυνείδητη αλλά μόνο άνευ συνειδήσεως αμέλεια; Οι ιδιοκτήτες μιας ακτοπλοϊκής εταιρείας που επιτρέπει να εκτελεί δρομολόγια ένα σαπιοκάραβο, το οποίο επί πολλά χρόνια την βγάζει πάντοτε καθαρή, γιατί να μην έχουν κι αυτοί ενεργοποιήσει τον ψυχολογικό μηχανισμό της αυτοεξαπάτησης; Το κλειδί της απάντησης βρίσκεται ήδη σε ό,τι έχει γραφτεί παραπάνω! ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτή είναι η απέραντη γοητεία του Ποινικού Δικαίου, την οποία δεν διαθέτει κανένας άλλος κλάδος του Δικαίου.

Γιατί το Ποινικό Δίκαιο συνδυάζει Φιλοσοφία, Κοινωνιολογία, Ψυχολογία! Ο γράφων αφιέρωσε περίπου 7 χρόνια από την ζωή του για να ολοκληρώσει τις δύο εκδόσεις του εικονιζόμενου βιβλίου «Δόλος: Θεμελίωση και αποκλεισμός του στο Ποινικό Δίκαιο», εκδόσεις Π.Ν. Σάκκουλας.

Η πρώτη το 2003, η δεύτερη το 2014.

Είναι η μοναδική μονογραφία που, μετά το βιβλίο του Νικολάου Χωραφά περί της εννοίας του δόλου (είχε κυκλοφορήσει σε δύο τεύχη το 1922 και το 1923), υπάρχει διαθέσιμη για την συγκεκριμένη θεματική.

Κι όμως, όλα αυτά τα χρόνια, το τηλέφωνο του γράφοντος κτύπησε μόνο ΜΙΑ ΦΟΡΑ για να του προταθεί συνεργασία (και δη αφανής) σε κάποια από τις πολύκροτες υποθέσεις που ταλανίζουν την Ελλάδα από καιρού εις καιρόν και αφορούν την δυσδιάκριτη οριοθέτηση του ενδεχόμενου δόλου από την συνειδητή ή μη συνειδητή αμέλεια. Το συμπέρασμα δικό σας...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους