Η μεγάλη ιστορία μου με τη Μαργαρίτα Παπανδρέου. Το 2008 και ενώ είχα ήδη εκλεγεί Διαμερισματικός Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων με το ΠΑΣΟΚ, δύο αγαπημένες συντρόφισσες, η Αμαλία Σκέπερς και η...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήταν η «γιορτή της γυναίκας» και με είχαν καλέσει στην ταβέρνα «Δούρειος Ίππος» που βρισκόταν στην οδό Κωλέττη στα Εξάρχεια.

Δεν με προειδοποίησαν για την παρουσία της αλλά μου είχαν αναγγείλει ότι επιφύλασσαν μια μικρή έκπληξη.

Μόλις έφτασα και τις χαιρέτησα, πήγα να κάτσω και με σταμάτησαν.

Μου είπαν να τις ακολουθήσω.

Με οδήγησαν στο βάθος του μαγαζιού.

Εκεί ξαφνικά βλέπω μπροστά μου τη Μαργαρίτα. Αιφνιδιάστηκα! Περισσότερο μάλιστα όταν με σύστησαν σε αυτήν ως τον πιο δραστήριο αιρετό του Δήμου και ως «Τσίπρα» του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος τότε ήταν επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «Ανοιχτή Πόλη». Ένιωσα κάπως άβολα. «Δεν είμαι Τσίπρας» μονολόγησα. Η Μαργαρίτα ωστόσο μόλις ξεκίνησα να τις εκθέτω τις απόψεις μου για τα θέματα του Δήμου και του ΠΑΣΟΚ, είπε κάτι αλησμόνητο: «Δεν θα σε φωνάζω «Τσίπρα», θα σε λέω «Τρίτση» γιατί οι ιδέες σου μου θυμίζουν τον Αντώνη! Εκεί συγκινήθηκα, την υπερευχαρίστησα και ακολούθησε μία συζήτηση εφ´ όλης της ύλης.

Από τότε οι επαφές μας έγιναν συχνές.

Με καλούσε στο σπίτι της στην Αλμυρή Κορινθίας για ατέλειωτες πολιτικές συζητήσεις.

Πολλές φορές πήγαινα με την Αμαλία, άλλες μόνος και κάποιες μαζί με δραστήρια νεώτερα μέλη του ΠΑΣΟΚ που θεωρούσα ότι άξιζε να γνωρίσει.

Μια βραδιά μάλιστα με τη Σάντυ Μπιλιάνη, τη Δήμητρα Γκούντρα, το Λεονάρδο Χριστοδούλου και άλλους, άκουσε με πολύ προσοχή και για αρκετές ώρες κρίσιμα γεγονότα για πρόσωπα και πράγματα του χώρου.

Συχνά πιάναμε συζητήσεις για το σχεδιασμό του opengov, την περιβαλλοντική πολιτική, το θεσμό «Κάθε Μέρα Πολίτης» και για διάφορες καινοτόμες ιδέες.

Δεν δίσταζα μάλιστα να προειδοποιήσω για μελλοντικούς πολιτικούς κινδύνους που δυστυχώς σήμερα επιβεβαιώνονται.

Στα εκτός πολιτικής είχα την ευκαιρία να εξερευνήσω το βυθό μπροστά στο σπίτι αλλά και την περίφημη πηγή στο Κοκκώσι με τα σπάνια είδη υποβρύχιας ζωής.

Λίγο πριν τις Δημοτικές εκλογές του 2010 πληροφορήθηκα πως είχε εκφράσει την άποψη ότι θα μπορούσα να είμαι υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων.

Θυμάμαι καλά εκείνες τις ημέρες αλλά και τις νύχτες.

Βρισκόμουν στο Καστελλόριζο όπου τις πέρασα με ένα τηλέφωνο στο χέρι… Ενδεχομένως αυτός να ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους όταν εκλέχθηκα ως Δημοτικός Σύμβουλος με το Γιώργο Καμίνη, αντιμετωπίστηκα από αυτόν με άδικη πολιτική καχυποψία.

Αργότερα έγινα Πρόεδρος του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης για τους άστεγους (ΚΥΑΔΑ) και Αντιδήμαρχος.

Τότε, το Φθινόπωρο του 2013, σε μία γιορτή της στην Αλμυρή εκφώνησε παρουσία δεκάδων καλεσμένων και πολιτικών του ΠΑΣΟΚ ένα λόγο αφιερωμένο στις δράσεις που οργάνωνα και μου παρέδωσε αυτό το τιμητικό έγγραφο που αναρτώ σήμερα και φέρει την υπογραφή της.

Ήταν μία πολύ ξεχωριστή στιγμή! Τη στιγμή που ενημερώθηκα σχετικά με την πρόθεση ίδρυσης του ΚΙΔΗΣΟ, κατέβηκα βιαστικά πριν την Πρωτοχρονιά του 2015 στην Αλμυρή.

Εξέθεσα την άποψη ότι είναι λάθος κίνηση και πως μελλοντικά η συγκυρία θα ευνοούσε και πάλι το Γιώργο εάν παρέμενε στο ΠΑΣΟΚ.

Εντούτοις η απόφαση είχε ήδη ληφθεί.

Όταν παραιτήθηκε ο Καμίνης και ανέλαβα τη θέση του ως Δήμαρχος Αθηναίων για σύντομο χρονικό διάστημα σαν πλειοψηφών Δημοτικός Σύμβουλος, την ενημέρωσα από τους πρώτους και χάρηκε πάρα πολύ.

Σε αρκετές ακόμα στιγμές που αφορούσαν την υποψηφιότητά μου στις Βουλευτικές εκλογές, τις υποψηφιότητες ως Προέδρου της Φώφης και του Γιώργου ή και του Νίκου στην Ευρωβουλή, η παρουσία της φώτιζε τις στιγμές.

Ωστόσο η αγάπη της για τον Ανδρέα ξεπερνούσε τα πάντα και θα λάμπει για πάντα… Υπάρχουν πολλά ακόμα που θα μπορούσα να αναφέρω για τη Μαργαρίτα και για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου αλλά η παρακαταθήκη του εγγράφου που μου αφιέρωσε θα έχει πάντα μία ξεχωριστή σημασία. Κουράγιο στο Γιώργο, στο Νίκο, στον Αντρίκο, στη Σοφία και σε όλους τους δικούς της…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους