Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για την επανάσταση που θα ’ρθει Παλιότερα λέγαμε ότι χρειάζεται πάλι να βρεθεί ένας Μαρξ και να ψάξει στις βιβλιοθήκες για το πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο.

Ή λέγαμε το πώς θα χτίσουμε το κόμμα της εργατικής τάξης κ.λπ. Λοιπόν, μπορεί όντως να γίνουν όλα αυτά ή να μη γίνουν.

Εγώ όμως νομίζω ότι οι απελευθερωτικές θεωρίες του 21ου αιώνα δεν μπορούν να φτιαχτούν από ένα άτομο.

Ούτε καν από πολλά, από το κόμμα που θα κατέχει την αλήθεια.

Νομίζω πως η νέα θεωρία θα χτιστεί σπυρί-σπυρί: - η ψίχα της θεωρίας - το απόθεμα των παλαιών γνώσεων - οι μνήμες της χειραφέτησης και των αγώνων - η ψυχή της ιστορίας της εργατικής τάξης και των αγώνων του λαού μας και κάθε λαού θα πρέπει να μεταφερθεί σπιρί-σπιρί από τα μυριάδες μυρμηγκάκια του διαδικτύου, από εμάς που θα σκοντάφτουμε σε κάθε βήμα, θα διασταυρωνόμαστε αμήχανα, θα κουβαλάμε το βαρύτατο φορτίο χωρίς να ξέρουμε τον τελικό σκοπό και το πλήρες σχέδιο.

Και… ίσως, μακάρι δηλαδή, που και που ένα χέρι αγγέλου θα σηκώνει πολλά μυρμηγκάκια με το φορτίο τους και θα τα απιθώνει απαλά στην κορυφή του βουνού της ελευθέρωσής μας και της Γνώσης.

Έτσι ελπίζω να ανοίξει ξανά ο δρόμος προς τη χειραφέτηση: ψηφίδα-ψηφίδα σε ένα τεράστιο ψηφιδωτό.

Κι εκεί, στο τέλος, στους αιώνες που θα ’ρθουν μετά από τους μεσαίωνες σκοταδιού που μας περιμένουν, ίσως τα δισέγγονα των παιδιών των παιδιών μας, όταν κοντεύουν να ολοκληρώσουν το ψηφιδωτό, ίσως βγάλουν φτερά και πετάξουν λάμποντας, πυγολαμπίδες.

Και τότε ο κόσμος θα λάμψει ξανά σαν έναστρος ουρανός, σαν γαλαξίας από κινούμενες πυγολαμπίδες.

Και θα είναι υπέροχος αυτός ο κινούμενος πυγολαμπένιος ουρανός, στη φωτεινή τη νύχτα που μας περιμένει. Πέτρος Θεοδωρίδης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους