Ας μιλήσουμε λίγο για το ποιος είναι ο ρόλος του κράτους, και γιατί έχουμε κυβερνήσεις πάνω από το κεφάλι μας αντί να πάμε να ζήσουμε λέφτεροι στα βουνά και στις ραχούλες, να τρέχουμε ανέμελοι με...
Ας μιλήσουμε λίγο για το ποιος είναι ο ρόλος του κράτους, και γιατί έχουμε κυβερνήσεις πάνω από το κεφάλι μας αντί να πάμε να ζήσουμε λέφτεροι στα βουνά και στις ραχούλες, να τρέχουμε ανέμελοι με ξέπλεκα μαλλιά στα λιβάδια ανάμεσα στα αγριολούλουδα.
Γιατί βρε παιδί μου να μη βασιζόμαστε αποκλειστικά στην ατομική ευθύνη του καθενός, όπως έκαναν μια χαρά οι άνθρωποι των σπηλαίων, τον παλιό καλό καιρό; Τρως πχ σε ένα εστιατόριο και παθαίνεις δηλητηρίαση; Ατομική ευθύνη, ας έμπαινες στην κουζίνα πρώτα να ελέγξεις αν είναι καθαρή κι αν αφήνουν τα κρέατα έξω από το ψυγείο.
Παίρνεις ένα φάρμακο και σε ξετινάζουν οι παρενέργειες; Ατομική ευθύνη, ας πήγαινες πρώτα στη φαρμακευτική να ελέγξεις τα αποτελέσματα των κλινικών ερευνών.
Καταθέτεις τα χρήματά σου σε μια τράπεζα και την άλλη μέρα έχουν γίνει άφαντα; Ατομική ευθύνη, ας κοίταζες πρώτα αν η τράπεζα έχει κεφαλαιακή επάρκεια.
Θα πάθουν βέβαια κάποιοι δηλητηρίαση, θα μείνουν μερικοί στον τόπο από παρενέργειες φαρμάκων, θα χάσουν κάποιοι άλλοι τις οικονομίες τους, αλλά στο τέλος "η αγορά θα αυτορυθμιστεί" μαγικά, οπότε δε χρειαζόμαστε κρατικές υπηρεσίες να στραγγαλίζουν την επιχειρηματικότητα.
Αλλά για να το πούμε σοβαρά: Η συζήτηση για το πόσα πρέπει να κάνει το κράτος και τι εξουσίες ελέγχου του παραχωρούμε, είναι βεβαίως τεράστια.
Ένα κράτος-Λεβιάθαν που προσπαθεί να ελέγξει και να περιορίσει τα πάντα, θα είναι αναμφίβολα καταπιεστικό, επομένως πρέπει να εξετάζουμε πολύ προσεκτικά σε ποια σημεία ο κρατικός έλεγχος είναι απολύτως απαραίτητος, αφήνοντας κατά τα άλλα τον πολίτη ελεύθερο να κάνει τις επιλογές του και να αναλάβει τις ευθύνες του.
Ο λόγος όμως που έδωσα τα συγκεκριμένα παραδείγματα προηγουμένως, κι ο λόγος που σχολιάζω το σκίτσο της (αγνώστου πατρός) σελίδας "Αρκάς", είναι γιατί προφανώς αυτό που συζητείται τώρα είναι ο ρόλος του κράτους στον έλεγχο των ιατρείων.
Εκεί (όπως και στα εστιατόρια και στις τράπεζες) δεν είναι καθόλου λογικό να περιμένουμε από τον πολίτη να μπορεί να καταλάβει πότε τον εξαπατούν, ή τουλάχιστον όχι πάντα.
Παρόλο που είμαι θερμός υποστηρικτής της ανάγκης να ενημερωθούμε όλοι μας για τα θέματα που αφορούν την υγεία μας και να σκεφτόμαστε καλά τις επιλογές μας (όπως ακριβώς έγραφα και στη σχετική μου ανάρτηση προχθές), το γεγονός παραμένει πως: - Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε τις απαραίτητες γνώσεις ιατρικής ώστε να κρίνουμε για κάθε ιατρική πρακτική αν είναι ασφαλής και ενδεδειγμένη για την περίπτωσή μας ή όχι. - Πολλοί δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν ούτε αυτά που σε κάποιους από εμάς φαίνονται προφανείς απάτες, όπως η "κβαντική ιατρική". Είναι εύκολο να τους ξεφτιλίσεις ως "βλάκες", όταν παραβλέπεις πως ίσως να μην μεγάλωσαν με τις ίδιες ευκαιρίες για μόρφωση και ενημέρωση που είχες εσύ, ή πως βρίσκονται σε μια ηλικία (στην οποία θα φτάσεις κάποτε κι εσύ) όπου η οξυδέρκειά τους έχει αναπόφευκτα μειωθεί. - Κανένας μας δεν έχει πρακτικά τη δυνατότητα να ελέγξει αν τα ιατρικά όργανα είναι πιστοποιημένα και σωστά συντηρημένα, αν το προσωπικό είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο για να τα λειτουργεί, αν τηρούνται τα σωστά πρωτόκολλα διαδικασιών για κάθε ιατρική πράξη κλπ. (και βέβαια κανείς μας δεν ελέγχει το μητρώο γιατρών για να δει αν έχει άδεια άσκησης ο γιατρός στον οποίο πάμε, παρόλο που θεωρητικά θα μπορούσαμε να το κάνουμε). Καλή λοιπόν η "αυτορρύθμιση" της αγοράς, ποτέ δεν ήμουν υπέρ της άποψης ότι το κράτος πρέπει να ορίζει την τιμή της ντομάτας ή των παπουτσιών, καλό είναι να ενημερωνόμαστε, να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας και να μην τα περιμένουμε όλα έτοιμα από κάποιον άλλον, αλλά υπάρχει κι ένα σαφέστατο όριο: Εκεί που ο πολίτης αντικειμενικά δεν μπορεί να έχει τις γνώσεις ή την πρόσβαση για να προστατευθεί απέναντι σε απάτες, και ειδικά όταν διακυβεύεται η ασφάλεια και η υγεία του, εκεί το κράτος έχει αναντικατάστατο ρόλο.
Όποιος νομίζει ότι είναι "φιλελεύθερο" να υποστηρίζει την πλήρη απουσία του κράτους, μάλλον πρέπει να ενημερωθεί για το τι ακριβώς έγραψε ο Άνταμ Σμιθ.
---------- ΥΓ: Τα σχόλια για όσα έγραψα είναι ευπρόσδεκτα, εφόσον αφορούν αυτά που έγραψα, κι όχι αυτά που μπορεί να φαντάζεται κάποιος ότι ίσως υπονοώ (στην ανάγκη ξαναδιαβάσετε την ανάρτηση), ή οτιδήποτε άσχετο θέλει κάποιος να γράψει για να βγάλει τον πόνο του.
Παρακαλώ να σέβεστε το χώρο που σας δίνεται, και το χρόνο που βάζω για να σας απαντήσω.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους