16-09-1976. “”Σαβάρς Καραπετιάν. Η υποβρύχια μάχη ενός Πρωταθλητή που έσωσε 20 ανθρώπους.”” Ο Σαβάρς Βλαντιμίροβιτς Καραπετιάν (Շավարշ Կարապետյան) γεννημένος στις 19 Μαΐου του 1953 στην Σοβιετική...
16-09-1976. “”Σαβάρς Καραπετιάν. Η υποβρύχια μάχη ενός Πρωταθλητή που έσωσε 20 ανθρώπους.”” Ο Σαβάρς Βλαντιμίροβιτς Καραπετιάν (Շավարշ Կարապետյան) γεννημένος στις 19 Μαΐου του 1953 στην Σοβιετική Ένωση στο Βανατζόρ της Αρμενίας.
Από μικρός αναδείχτηκε αθλητής φαινόμενο.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό με τη γυμναστική και κατέληξε στην κολύμβηση.
Οι προπονητές του έλεγαν πως δεν είναι κατάλληλος λόγω του ύψους του, αλλά στα 17 του ήταν ήδη τέσσερις φορές πρωταθλητής.
Εξαναγκάζεται να παρατήσει την κολύμβηση για να ασχοληθεί με την τεχνική κολύμβηση (finswimming). Ενάμιση χρόνο μετά, ήταν ήδη στην εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ και στην πρώτη του διοργάνωση έκανε τρία παγκόσμια ρεκόρ.
Κατάφερε να σπάσει συνολικά έντεκα παγκόσμια ρεκόρ, δεκαεπτά φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δεκατρείς φορές Πρωταθλητής Ευρώπης και εφτα φορές Πρωταθλητής ΕΣΣΔ.
Απέκτησε επισης δεκάδες χρυσά μετάλλια σε διαφορές διοργανώσεις. Σε Σοβιετικό Πρωτάθλημα τεχνικής κολύμβησης στο Κίεβο στη διάρκεια των αγώνων, ένας συναθλητής του προσπάθησε να τον σαμποτάρει αδειάζοντας μέρος του οξυγόνου από τον εξοπλισμό του. Ο Καραπετιάν συνέχισε τον αγώνα χωρίς οξυγόνο για τα τελευταία 75 μέτρα και έχασε τις αισθήσεις του αμέσως μετά τον τερματισμό.
Πήρε τα εύσημα για τη νίκη του στο νοσοκομείο.
Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1976 ενώ έπρεπε να ήταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ανόβερο ένας τραυματισμός τον κράτησε πίσω στο Ερεβάν.
Καθώς έκανε την καθημερινή του προπόνηση με τον αδερφό του Κάμο τρέχοντας 20 χιλιόμετρα φτάνοντας πάνω από το φράγμα της λίμνης Γερεβάν στην Σοβιετική Αρμενία, ένα τρόλεϊ με 92 επιβάτες έπεσε στο νερό μπροστά στα μάτια τους.
Παρότι το τρόλεϊ απείχε περίπου 25μ. από την ακτή, βυθίστηκε αμέσως περίπου στα 10μ. και η ορατότητα ήταν σχεδόν μηδενική λόγω της λάσπης που αναδυόταν από τον πυθμένα. Ο Καραπετιάν χωρίς σκέψη βούτηξε.
Χρησιμοποιώντας την δύναμη των ποδιών του κατάφερε να σπάσει το πίσω παρμπρίζ του οχήματος και άρχισε να κουβαλάει τους επιβάτες στην επιφάνεια.
Σε περίπου 15 λεπτά, ο Καραπετιάν κατόρθωσε να κάνει 36 συνεχόμενες βουτιές ανασύροντας περίπου 40 ανθρώπους σώζοντας όμως τελικά τη ζωή 20 ανθρώπων δυστυχώς καθώς δεν τα κατάφεραν όλοι.
Ο αδελφός του στην ακτή του έβγαζε έξω και τους πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες.
Τα παγωμένα και μολυσμένα νερά είχαν σαν συνέπεια να προσβληθεί από πνευμονία και μολύνσεις στο αίμα λόγω της αιμορραγίας των τραυμάτων του στα πόδια και στην πλάτη από τα τζάμια του τρόλεϊ.
Οι επαναλαμβανόμενες βουτιές τον οδήγησαν στη κατάρρευσή του.
Ακόμα και μέσα στο ασθενοφόρο, μέσα σε ντελίριό έλεγε στους νοσοκόμους: «Αφήστε με! Πρέπει να σώσω τους ανθρώπους! Θα φύγει το οξυγόνο από την καμπίνα!». Νοσηλεύτηκε με σοβαρό κίνδυνο της ζωής του και 46 ολόκληρες μέρες βρισκόταν σε κώμα.
Κατάφερε όμως να επιβιώσει και να σηκωθεί αλλά οι πνευμονικές επιπλοκές που ανέπτυξε αργότερα, τον εμπόδισαν να συνεχίσει την λαμπρή πορεία του στην κολύμβηση.
Όταν, αργότερα, ρωτήθηκε ποιο ήταν το χειρότερο σημείο της δοκιμασίας του, απάντησε: «Ήξερα ότι έπρεπε να σώσω αυτές τις ζωές και δεν μου επιτρεπόταν κανένα λάθος, αλλά ήταν τόσο σκοτεινά εκεί κάτω που σε μια μου βουτιά άρπαξα ένα κάθισμα.
Θα μπορούσα να είχα σώσει ακόμα μία ζωή.
Αυτό το κάθισμα ακόμα στοιχειώνει τους εφιάλτες μου». Η ιστορία του έγινε ευρέως γνωστή το 1982, όταν η Σοβιετική εφημερίδα Κομσομόλσκαγια Πράβντα (Комсомольская правда) δημοσίευσε τις λεπτομέρειες του συμβάντος σε άρθρο με τίτλο «Η υποβρύχια μάχη του πρωταθλητή». Έκτοτε ο Καραπετιάν έγινε εθνικός ήρωας στην Αρμενία και σε ολόκληρη την Σοβιετική Ένωση.
Έλαβε χιλιάδες γράμματα ευχών και ευχαριστιών.
Ακολούθησαν βραβεύσεις και τιμητικές διακρίσεις.
Για την ηρωική του πράξη η ΕΣΣΔ τον τίμησε με το ανώτατο παράσημο του ‘’Τάγματος της Τιμής’’ Орден «Знак Почета» και το μετάλλιο ‘’Διάσωσης από Πνιγμό’’ Медаль «За спасение утопающих». H UNESCO τον τίμησε με το Βραβείο του ‘’Ευ αγωνίζεσθαι’’ Fair Play Award.
Επίσης, το όνομά του πήρε ένας αστεροειδής της κύριας ζώνης, ο «3027 Σαβάρς», που ανακάλυψε ο Νικολάι Τσερνίχ το 1978.
Το 1985, ο Σοβιετικός πρωταθλητής βρέθηκε ξανά μπροστά σε μια παρ ‘ολίγον τραγωδία.
Έτυχε να περνά κοντά από ένα κτήριο του αθλητικού κέντρου στο Έρεβαν που είχε αρπάξει φωτιά.
Για μια ακόμη φορά δεν δίστασε να μπει ανάμεσα στις φλόγες, χωρίς προστατευτική στολή, και να σώσει βγάζοντας τον κόσμο που ήταν παγιδευμένος στις φλόγες.
Αποτέλεσμα ήταν να πάθει δηλητηρίαση από το μονοξείδιο του άνθρακα και να λιποθυμήσει και να πέσει στον δρόμο.
Ένας οδηγός ταξί τον μετέφερε άμεσα σε νοσοκομείο, σώζοντάς του τη ζωή.
Το 2014, με τον τίτλο του «Εθνικού Ηρωα» ορίστηκε λαμπαδηδρόμος στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι.Για κακή του τύχη, η φλόγα έσβησε όταν ήταν στη Μόσχα και, για πρώτη φορά στην Ολυμπιακή ιστορία, η αρμόδια επιτροπή του επέτρεψε να μεταφέρει τη δάδα για δεύτερη φορά ανάβοντας την πάλι.
Έτσι, ο Καραπετιάν είναι ο μοναδικός άνθρωπος στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων που έχει μεταφέρει τη φλόγα δύο φορές κατά τη διάρκεια της ίδιας διοργάνωσης. Ο Σαβάρς Βλαντιμίροβιτς Καραπετιάν, ο Ήρωας της ΕΣΣΔ,της Αρμενίας και της Ρωσίας ζει μόνιμα με την οικογένεια του στην Μόσχα που διατηρεί κατάστημα υποδημάτων. Ακολουθήστε το Ταξίδι Στον Χρόνο - Time Travel και στο Instagram https://www.instagram.com/taxidistonxrono_timetravel/
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους