8 χρόνια από την δολοφονία του Ζακ / της Zackie Oh Αγώνας ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό, την βία κράτους και αφεντικών, την πατριαρχία Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2018, ο Ζακ Κωστόπουλος, γκέι...

Πλήρες Κείμενο:

8 χρόνια από την δολοφονία του Ζακ / της Zackie Oh Αγώνας ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό, την βία κράτους και αφεντικών, την πατριαρχία Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2018, ο Ζακ Κωστόπουλος, γκέι, οροθετικός, αγωνιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αρθρογράφος και drag performer με το όνομα Zackie Oh, ενώ βρίσκεται στην οδό Πατησίων, αισθάνεται να απειλείται από άγνωστα άτομα και αναζητά βοήθεια, προσπαθώντας να εισέλθει σε υποκατάστημα των φούρνων «Βενέτη». Καθώς δεν του επιτρέπεται η είσοδος, καταλήγει σε κοσμηματοπωλείο στην οδό Γλάδστωνος στην Ομόνοια, όπου και εγκλωβίζεται.

Ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου Ε. Δημόπουλος μαζί με τον Θ. Χορταριά, ιδιοκτήτη μεσιτικού γραφείου στη γειτονιά και γνωστό για τη σχέση του (μέλος και εκπρόσωπος τύπου) με την εθνικιστική οργάνωση «Πατριωτικό Μέτωπο», επιτίθενται βίαια στον Ζακ και τον περνούν μέσα από τη τζαμαρία του καταστήματος, ενώ ξεκινούν να τον ξυλοκοπούν με αγριότητα μπροστά στα μάτια δεκάδων περαστικών, οι συντριπτική πλειοψηφία των οποίων παραμένει αμέτοχη μπροστά στο γεγονός, ενώ κάποιοι καλούν το ΕΚΑΒ.

Στο σημείο που κείτεται αιμόφυρτος ο Ζακ φτάνουν 8 αστυνομικοί, που επίσης τον ξυλοκοπούν ενόσω βρίσκεται ήδη πεσμένος στο έδαφος και τραυματισμένος.

Αργότερα διακομίζεται νεκρός και δεμένος ακόμα με χειροπέδες από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, χωρίς προσπάθεια ανάνηψης.

Μετά την δολοφονία του Ζακ, ξεκινάει ενορχηστρωμένη προσπάθεια συγκάλυψης από σύσσωμα τα ΜΜΕ, που σπεύδουν να τον χαρακτηρίσουν ως ληστή ή ως τοξικοεξαρτημένο, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν το λιντσάρισμά του από τους ιδιοκτήτες και τους αστυνομικούς.

Διαδίδεται μάλιστα ψευδώς ότι ο Ζακ κρατούσε μαχαίρι.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν επαληθεύεται.

Η επιτηδευμένη προβολή του Ζακ ως “περιθωριακού στοιχείου’’, που δεν εναρμονίζεται με το δόγμα “τάξη και ασφάλεια”, αποδεικνύει την μανιώδη προσπάθεια του κράτους να καταπιέζει και να εξαλείφει οποιοδήποτε άτομο δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες του και δεν αφομοιώνεται από τις νόρμες που αυτό ορίζει. Ο Ζακ μετατράπηκε, μέσα από τις οθόνες των ΜΜΕ, από θύμα σε θύτη και αντιμετωπίστηκε αναλόγως από την Δικαιοσύνη.

Το γεγονός πως δεν προσδιοριζόταν από την σεξουαλική ετεροκανονικότητα - δηλαδή την κυρίαρχη αντίληψη που θεωρεί την ετεροφυλοφιλία και το δίπολο «άνδρας-γυναίκα» ως την μοναδική «κανονική» και αποδεκτή κατάσταση - η οποία είναι αναγκαία για την αναπαραγωγή κάθε έθνους και κράτους, συνέβαλε δραστικά σε αυτό.

Άνθρωποι σαν τον Ζακ αντιμετωπίζονται ακόμη και σήμερα ως περιττοί, ως ανεπιθύμητοι, ως “μιαροί” από τους υπερασπιστές των “παραδοσιακών αξιών” και της πατριαρχίας, τους φασίστες, τους εθνικιστές, τους φονταμενταλιστές χριστιανούς, αλλά και μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που επηρεάζεται από τον κοινωνικό εκφασισμό.

Επιπλέον, οι επιεικείς ποινές που αποδόθηκαν στον Δημόπουλο και τον Χορταριά κατέδειξαν κατηγορηματικά πως το δικαστικό σύστημα και το κράτος αδιαφορούν -ή και συναινούν ακόμη - προς την τέλεση εγκλημάτων, όταν οι θύτες προέρχονται από τα επιφανή κοινωνικά στρώματα.

Όταν θύτες είναι οι ευυπόληπτοι πολίτες, που στο όνομα της προστασίας της ιδιοκτησίας τους δεν λογαριάζουν τη ζωή κάποιου άλλου, αντιμετωπίζονται με ποινές χάδια.

Αντίθετα, τα καταπιεσμένα και εκμεταλλευόμενα κομμάτια τις κοινωνίας μπορεί να βρεθούν στην θέση του κατηγορούμενου, ακόμη κι όταν αποτελούν θύματα βίας.

Από την άλλη, η ατιμωρησία των αστυνομικών επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά την ασυλία τους απέναντι στον νόμο, αλλά και ότι τα ένστολα καθάρματα του κράτους δεν αποτελούν “προστάτες του πολίτη” και δεν υπάρχουν για την ασφάλεια του, αλλά για να υπερασπίζονται το σύστημα της εκμετάλλευσης και της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, να τρομοκρατούν και να ξυλοκοπούν μέχρι θανάτου όποιο άτομο αποκλίνει από τα καλούπια της κανονικότητας που ορίζουν η εξουσία και η πατριαρχία.

Ωστόσο, η δολοφονία του Ζακ έφερε στην επιφάνεια ξανά το ζήτημα της απάθειας που ρημάζει τις ανθρώπινες σχέσεις και επιτρέπει να οδηγηθεί η κοινωνία στον εκφασισμό της.

Λίγο καιρό πριν την δολοφονία του, ο Ζακ είχε δηλώσει σε συνέντευξή του: “Όταν βλέπεις να επιτίθενται σε κάποιον, γιατί κοιτάς από την άλλη; Μπορείς να βάλεις μια φωνή.

Να κάνεις κάτι.”. Δεκάδες άνθρωποι υπήρξαν μάρτυρες του λιντσαρίσματος που πραγματοποιήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 2018 και σχεδόν κανείς τους δεν επενέβη.

Το γεγονός αυτό ανέδειξε την αδιαφορία των φιλήσυχων νοικοκυραίων, οι οποίοι μένουν ψυχροί κι αμετακίνητοι μπροστά σε αποτρόπαιες πράξεις που συμβαίνουν σε άτομα πιο αδύναμα και αβοήθητα.

Η απάθεια εκδηλώνεται καθημερινά, μέσα από την απεχθή στάση απέναντι σε όποιο άτομο δεν χωράει στο στενό καλούπι της ετεροκανονικότητας και υποφέρει από τις επιπτώσεις της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης: Στα queer άτομα που τολμούν να υπάρξουν ανοιχτά, στους ανθρώπους που κάνουν χρήση ουσιών, στους φτωχούς, στις μετανάστριες.

Κάθε μορφή διαφορετικότητας γίνεται αντικείμενο περιθωριοποίησης, στιγματισμού ή βίας, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από μια θέση χαμηλά στην ταξική πυραμίδα, ενώ μεγάλο μέρος της κοινωνίας σιωπά ή και αναπαράγει το μίσος, με αστερίσκους και «ψευτο-ανησυχίες» για την τάξη και την ασφάλεια.

Η απεχθής αυτή λογική, που θέλει κάποιες ζωές κατώτερες από άλλες, κανονικοποιεί την καταπίεση και δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η διαφορετικότητα (έμφυλη, φυλετική κλπ) δεν γίνεται ανεκτή, αλλά κυνηγιέται, τιμωρείται και εξοστρακίζεται από τον δημόσιο χώρο.

Δυστυχώς, η δολοφονία της Zackie δεν φαίνεται να λειτούργησε αποτρεπτικά ή παραδειγματικά στην κοινωνία σε σχέση με το ζήτημα του κοινωνικού κανιβαλισμού και της δυσανεξίας απέναντι στην διαφορετικότητα.

Από τότε κι έπειτα, δεν είναι λίγα τα περιστατικά επιθέσεων και λιντσαρίσματος σε μέλη της lgbtqi+ κοινότητας που ακολούθησαν, με πιο χαρακτηριστικό το περιστατικό που συνέβη στην πόλη μας, την Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην πλατεία Αριστοτέλους, λίγα χρόνια πριν, με θύτες εκατοντάδες άτομα ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας.

Ακόμη ένα παράδειγμα του πως ο κοινωνικός κανιβαλισμός και εκφασισμός επιχειρεί να εξαπλωθεί, με αφετηρία μάλιστα τα σχολεία, με την συμβολή κράτους και οργανωμένης εκκλησίας, του κυριότερου και παλαιότερου φορέα της μισαλλοδοξίας στην χώρα μας.

Την παρούσα περίοδο που και ο οργανωμένος φασισμός επιχειρεί να επιστρέψει στην κεντρική πολιτική σκηνή, έχουμε χρέος να σταθούμε εμπόδιο.

Ως αναρχικοί/ες, ως κομμάτια της πολυεθνικής εργατικής τάξης, οφείλουμε να μιλάμε για τη Ζackie Oh και για κάθε περιθωριοποιημένο άτομο που δεν εντάσσεται στις νόρμες που επιβάλλονται επάνω του.

Η διαφορετικότητα, η απόκλιση από την ετεροκανονικότητα δεν πρέπει να αποτελούν λόγο διάσπασης της τάξης μας, αλλά αντίθετα, πρέπει να λογίζονται ως εφαλτήριο για την ενδυνάμωση και την ενότητα της απέναντι στον σεξισμό, τον φασισμό και τον ρατσισμό, που διασπείρονται ανάμεσα μας εσκεμμένα από κράτος και καπιταλισμό, για να μας κρατούν διαιρεμένους και καθηλωμένους, ώστε να είμαστε πιο αδύναμοι/ες. Όλοι/ες στην πορεία για τα 8 χρόνια από την δολοφονία του Ζακ/της Zackie Oh. Δευτέρα 21/9, 19:00, Άγαλμα Βενιζέλου Σχηματίζουμε κοινό μπλοκ με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες της ΑναρχικήΟμάδας Πυρανθός και της Libertatia - συλλογικότητα για τον ελευθεριακό κομμουνισμό 🏴 Οριζόντια Κίνηση – Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό🚩

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους