Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ο πατέρας μου ήξερε να προστατεύει την ησυχία του σαν αληθινός pater familias.

Την είχε αυτή την ησυχία στο σπίτι του και μέσα στην ψυχή του.

Δεν διάβαζε παρά ανούσια, ηθικολογικά βιβλία.

Όχι από υποκρισία, αλλά από την πιο ειλικρινή πεποίθηση.

Νομίζω πως ένιωθε βαθιά την αλήθεια εκείνων των ηθικών κηρυγμάτων και πως η συνείδησή του γαλήνευε χάρη στην ειλικρινή προσήλωσή του στην αρετή.

Τώρα που γερνώ και πλησιάζω τον τύπο του πατριάρχη, νιώθω κι εγώ ότι μια ανηθικότητα που κηρύσσεται είναι πιο αξιόποινη από μια ανήθικη πράξη.

Φτάνει κανείς στον φόνο από έρωτα ή από μίσος· στην προπαγάνδα του φόνου μόνο από κακία.

Είχαμε τόσο λίγα κοινά μεταξύ μας, που μου εξομολογήθηκε πως ένας από τους ανθρώπους που τον ανησυχούσαν περισσότερο σε τούτον τον κόσμο ήμουν εγώ.

Η επιθυμία μου για υγεία με είχε οδηγήσει να μελετήσω το ανθρώπινο σώμα.

Εκείνος, αντίθετα, είχε καταφέρει να εξαλείψει από τη μνήμη του κάθε ιδέα γι’ αυτή την τρομερή μηχανή.

Για εκείνον η καρδιά δεν χτυπούσε, και δεν χρειαζόταν να θυμάται βαλβίδες και φλέβες και μεταβολισμό για να εξηγήσει πώς ζούσε ο οργανισμός του.

Καμία κίνηση, γιατί η πείρα έλεγε ότι ό,τι κινείται καταλήγει να σταματήσει.» — Ίταλο Σβέβο «Η συνείδηση του Ζήνωνα»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους