Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει κάτι που αλλάζει στον μπασκετικό ΠΑΟΚ. Και δεν είναι μόνο ο Όσμαν. Ο Όσμαν είναι η απόδειξη.

Η ουσία βρίσκεται αλλού. Ο Μυστακίδης δεν μπήκε για δημόσιες σχέσεις και ωραίες κουβέντες.

Μπήκε για να φτιάξει ομάδα.

Να βάλει χρήματα.

Να θέσει στόχους.

Να μεγαλώσει το γήπεδο.

Να βάλει τον ΠΑΟΚ στην Ευρωλίγκα.

Και όχι για να συμπληρώνει το πρόγραμμα και να βγάζει φωτογραφίες με τα θηρία.

Για να χτυπήσει την κορυφή.

Αυτό είναι σχέδιο.

Μπορεί να πετύχει.

Μπορεί και να στραβώσει.

Το παρκέ θα αποφασίσει.

Αλλά, επιτέλους, υπάρχει κάτι που αξίζει να κριθεί.

Γιατί ο ΠΑΟΚ έχει φάει στη μάπα αρκετά χρόνια από «θα». Θα φτιάξουμε.

Θα μεγαλώσαμε Θα μπούμε στα 20 μεγαλύτερα κλαμπ.

Θα δούμε.

Και στο τέλος έμεναν οι μακέτες, οι υποσχέσεις και η γνωστή ελληνική τέχνη του «περίμενε λίγο ακόμα». Τώρα υπάρχει άνθρωπος που λέει: Θέλω Ευρωλίγκα.

Θέλω μεγάλο ΠΑΟΚ.

Θέλω μεγαλύτερο γήπεδο.

Θέλω να τους κοιτάμε όλους στα μάτια.

Και μετά φέρνει τον Όσμαν.

Όχι τον 3ο ξάδερφο του Όσμαν και αυτόν δανεικό Τον Όσμαν.

Εκεί φαίνεται η διαφορά.

Άλλο να λες «κάποτε θα γίνουμε». Και άλλο να λες «ξεκινάμε τώρα, κι όποιος αντέξει». Ο μπασκετικός ΠΑΟΚ αρχίζει να κοιτάζει τους δύο της Αθήνας χωρίς να κατεβάζει τα μάτια.

Όχι στα λόγια του καφενείου.

Στο πλάνο.

Στο ρόστερ.

Στο γήπεδο.

Και εδώ βρίσκεται το αστείο.

Ο ίδιος σύλλογος μπορεί να έχει δύο εντελώς διαφορετικές ταχύτητες.

Στο μπάσκετ να μιλάμε για Ευρωλίγκα, κορυφή και νέο γήπεδο.

Και στο άλλο τμήμα να ψάχνουμε ακόμη πού βρίσκεται το κουμπί της εκκίνησης.

Το ένα σου λέει: «Έλα να δεις τι χτίζουμε». Το άλλο σε έχει κάνει να ρωτάς: Ρε παιδιά, πότε θα ξεκινήσει ; Μικρή λεπτομέρεια.

Χάος στην πράξη.

Δεν χρειάζεται να πούμε ονόματα.

Δεν είμαστε και χθεσινοί.

Όποιος βλέπει, καταλαβαίνει. Ο Μυστακίδης έκανε το πιο επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας παράγοντας: Έβαλε τον πήχη ψηλά.

Και τώρα πρέπει να ζήσει με αυτόν.

Γιατί όταν λες «θέλω να γίνω ο μεγαλύτερος», μετά δεν κρύβεσαι πίσω από δικαιολογίες, ατυχίες πολέμους αυτάρκεια και ωραία λόγια.

Το αποδεικνύεις.

Δεν φτάνει η ανακοίνωση.

Δεν φτάνει η φωτογραφία.

Δεν φτάνει το βίντεο με τη μουσική που σε κάνει να νομίζεις ότι έρχεται το τέλος του κόσμου.

Κάποια στιγμή ανοίγουν οι πόρτες, ανάβουν τα φώτα και μιλάει το παρκέ.

Εκεί δεν υπάρχουν φίλτρα. Ο ΠΑΟΚ έχει ξανά κάτι να περιμένει.

Όχι ένα ακόμη παραμύθι.

Όχι άλλη μία υπόσχεση για «του χρόνου». Βλέπει κινήσεις. Όσμαν. Ομάδα. Ευρωλίγκα.

Νέο γήπεδο. Πρωταγωνισμός.

Και μετά, όποιος αντέξει.

Γιατί ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται άλλους σωτήρες με μεγάλα λόγια και μικρό ταμείο.

Χρειάζεται ανθρώπους που να καταλαβαίνουν ότι το μεγάλε ΠΑΟΚ δεν είναι σύνθημα για την κερκίδα . Είναι χρήματα.

Είναι δουλειά.

Είναι πίεση.

Είναι να μπαίνεις στο γήπεδο και να μην ψάχνεις άλλοθι πριν καν αρχίσει το ματς.

Και προς το παρόν, στο μπάσκετ, φαίνεται πως κάποιος έβγαλε το κοστούμι, σήκωσε τα μανίκια και είπε: «Πάμε να το κάνουμε.

Και μετά βλέπουμε ποιος θα μας σταματήσει». Αυτό θέλει ο ΠΑΟΚΤΖΗΣ έργα όχι μπούρδες και περιφανές πωλήσεις .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους