Έχοντας ξεκινήσει τη λαμπρη του πορεία στο θεατρικό σανίδι ήδη από την ηλικία των 20 ετών, ο υπέροχος Τζέρεμι Άιρονς -με τη βελούδινη φωνή που μπορεί να γητεύσει μέχρι και άγρια θηρία- που σβήνει...

Πλήρες Κείμενο:

Έχοντας ξεκινήσει τη λαμπρη του πορεία στο θεατρικό σανίδι ήδη από την ηλικία των 20 ετών, ο υπέροχος Τζέρεμι Άιρονς -με τη βελούδινη φωνή που μπορεί να γητεύσει μέχρι και άγρια θηρία- που σβήνει σήμερα 78 κεράκια, έκανε διπλό ξεπέταγμα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, στις αρχές της δεκαετίας του ’80: α) στο σινεμά, με την ταινία The French Lieutenant’s Woman (1981) του Κάρελ Ράιζ, σε σενάριο Χάρολντ Πίντερ, ο οποίος διασκεύασε το ομότιτλο βιβλίο του Τζον Φόουλς, β) στην τηλεόραση, με τη σειρά Brideshead Revisited (1981) του ITV.

Η δεκαετία του ’80 κύλησε καταπληκτικά για τον Άιρονς, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε μια σειρά από συναρπαστικούς ρόλους σε εξίσου συναρπαστικές ταινίες.

Το 1982 παραδίδει συγκλονιστική ερμηνεία στο εξαιρετικό Moonlighting του Γέρζι Σκολιμόφσκι, το 1983 δίνει ρέστα στο Betrayal του Ντέιβιντ Τζόουνς (βασισμένο σε θεατρικό του Πίντερ), το 1984 τον συναντούμε στο Swann in Love του Φόλκερ Σλέντορφ (που βασίζεται στον πρώτο τόμο από το Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο του Μαρσέλ Προυστ), το 1986 έρχεται το αξέχαστο The Mission του Ρόλαντ Τζοφί, ενώ το 1988 καίει καρδιές ως νοσηρό διπλότυπο στο εφιαλτικό και παραισθησιογόνο Dead Ringers του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.

Τα 90s ξεκινούν ονειρεμένα για τον Άιρονς, καθώς κερδίζει το Βραβείο Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Reversal of Fortune (1990) του Ελβετού σκηνοθέτη Μπάρμπετ Σρέντερ (όπου υποδύεται την αληθινή περσόνα του δικηγόρου Κλάους φον Μπίλοου, που είχε κατηγορηθεί για τον φόνο της γυναίκας του -κάτι σαν τον Ο. Τζέι Σίμσον της Ευρώπης, υπό μία έννοια). Την επόμενη χρονιά ο Άιρονς ενσαρκώνει τον Φραντς Κάφκα στο Kafka (1991) του Στίβεν Σόντερμπεργκ, το 1992 καταφθάνει το Damage του Λουί Μαλ, το 1993 πρωταγωνιστεί στο M. Butterfly του Κρόνενμπεργκ και στο House of the Spirits του Μπίλε Άουγκουστ, το 1994 χαρίζει τη φωνή του στον Scar στο The Lion King.

Tο 1995 είναι εξαιρετικός villain στο Die Hard with a Vengeance του Τζον ΜακΤίρναν (υποδύεται μάλιστα τον αδερφό του Χανς Γκρούμπερ από την πρώτη ταινία του franchise), το 1996 συμμετέχει στο Stealing Beauty του Μπερτολούτσι, το 1997 παρα-είναι γοητευτικός (το αναφέρουμε ως μειονέκτημα στη συγκεκριμένη περίπτωση) για τον ρόλο του καθηγητή Χάμπερτ στη Lolita του Έιντριαν Λάιν, το 1998 είναι ο σωματοφύλακας Αραμίς στο The Man in the Iron Mask του Ράνταλ Γουάλας.

Από το 2000 και έπειτα, στη φιλμογραφία του Άιρονς ξεχωρίζουν το The Merchant of Venice (2004) του Μάικλ Ράντφορντ, το Being Julia (2004) του Ίστβαν Ζάμπο, το Kingdom of Heaven (2005) του Ρίντλεϊ Σκοτ, το Inland Empire (2006) του Ντέιβιντ Λιντς, το γουέστερν Appaloosa (2008) του Εντ Χάρις, το Margin Call (2011) του Τζέι Σι Τσάντορ, το High-Rise (2015) του Μπεν Γουίτλι, το House of Gucci (2021) του Ρίντλεϊ Σκοτ.

Στην τηλεόραση ο Άιρονς διέπρεψε στο Elizabeth I (2005), κερδίζοντας Χρυσή Σφαίρα και βραβείο Emmy, ενώ ήταν σκέτη απόλαυση στο αλησμόνητο The Borgias (20111-2013). Παρεμπιπτόντως, ο υπέροχος Τζέρεμι είναι ένας από τους λίγους ηθοποιούς που έχoυν πετύχει το Triple Crown of Acting στις ΗΠΑ, το οποίο περιλαμβάνει τα βραβεία Όσκαρ (σινεμά), Emmy (τηλεόραση) και Tony (θέατρο -για το The Real Thing του Τομ Στόπαρντ). Από εμάς, χρόνια πολλά και ανθηρά σε έναν αγαπημένο ηθοποιό.

Στα σχόλια μπορείτε να βρείτε (και να διαβάσετε, ελπίζουμε) την αναλυτική κριτική του CineDogs για το καταπληκτικό Moonlighting (1982) του Γέρζι Σκολιμόφσκι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους