Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι στην Πρέμιερ Λιγκ βλέπουμε σχεδόν κάθε αγωνιστική το ίδιο κουραστικό σκηνικό. Δεν μιλάμε απλώς για ένα ανθρώπινο λάθος της στιγμής, αλλά για μια διαρκή...
Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι στην Πρέμιερ Λιγκ βλέπουμε σχεδόν κάθε αγωνιστική το ίδιο κουραστικό σκηνικό.
Δεν μιλάμε απλώς για ένα ανθρώπινο λάθος της στιγμής, αλλά για μια διαρκή προσπάθεια να βαφτιστεί το άσπρο μαύρο και να κουκουλωθούν εξόφθαλμες φάσεις με αστείες δικαιολογίες.
Το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά γίνονται με μια αδιανόητη άνεση, σαν να απευθύνονται σε ανθρώπους που δεν έχουν κλωτσήσει ποτέ μπάλα στη ζωή τους.
Ας δούμε ψύχραιμα τι συνέβη στο ντέρμπι με το γκολ του Χάλαντ.
Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι ο Νορβηγός καλυπτόταν οριακά από το βάθος της άμυνας στο δεύτερο δοκάρι, η πραγματική ουσία της φάσης εκτυλίσσεται στον κεντρικό διάδρομο.
Στη σέντρα που έρχεται προς τη μικρή περιοχή, ο Έντσο βρίσκεται σε καθαρή θέση οφσάιντ.
Δεν μένει όμως ακίνητος ούτε αδιάφορος, αλλά κάνει έντονη κίνηση με το σώμα του και επιχειρεί να πιάσει κεφαλιά-ψαράκι, μπαίνοντας στην πορεία της μπάλας.
Αυτή η ενέργεια καταστρέφει άμεσα την αμυντική ισορροπία. Ο Λισάντρο δεν μπορεί να μαντέψει αν ο αντίπαλος θα βρει ή όχι τη μπάλα, οπότε υποχρεώνεται να προσαρμόσει τον βηματισμό του και να πέσει πάνω του για να τον ανακόψει.
Με αυτή την τακτική αντίδραση, η ζώνη ευθύνης του μένει κενή και ο επιθετικός πίσω του εκτελεί εντελώς αμαρκάριστος.
Το γράμμα του νόμου είναι ξεκάθαρο σχετικά με την έννοια της ενεργού συμμετοχής.
Δεν απαιτείται σε καμία περίπτωση να έρθει ο παίκτης σε επαφή με τη μπάλα για να υπάρξει παράβαση.
Αρκεί ένας ποδοσφαιριστής που βρίσκεται σε αντικανονική θέση να κάνει ξεκάθαρη προσπάθεια να παίξει μια κοντινή μπάλα, επηρεάζοντας την κίνηση ή την ικανότητα του αμυνόμενου να αμυνθεί.
Το να ισχυρίζεται επίσημα η διοργανώτρια αρχή ότι ο Έντσο "δεν είχε συμμετοχή" απλώς και μόνο επειδή δεν τη βρήκε για χιλιοστά, προσβάλλει την ίδια τη λογική του αθλήματος. Στο Αγγλικό πρωτάθλημα έχουν αποκτήσει μια περίεργη συνήθεια να τετραγωνίζουν τον κύκλο.
Ανακαλύπτουν δικούς τους κανόνες και αυθαίρετες ερμηνείες που δεν συναντάμε πουθενά αλλού στην Ευρώπη, ούτε στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Αυτό δεν γίνεται απαραίτητα για να ευνοηθεί κάποια συγκεκριμένη ομάδα, αλλά από έναν εγωιστικό δογματισμό των υπευθύνων του ΒΑΡ και της διαιτησίας.
Βγάζουν εκ των υστέρων μια ανακοίνωση παραδεχόμενοι "σφάλμα κρίσης", η εβδομάδα φεύγει, ο κόσμος το ξεχνάει και περιμένουμε απλώς το επόμενο σαββατοκύριακο για να δούμε το επόμενο ανέκδοτο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους