Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στην ερμηνευτική ελευθερία της κριτικής και την ανάγκη τεκμηρίωσης όταν μια κρίση μετατρέπεται σε ιστορικό ισχυρισμό; Σκέψεις με αφορμή την πρόσφατη συζήτηση για την έννοια της «πρωτοπορίας». Γράφει ο Κωνσταντίνος Βλαχογιάννης «Η κριτική αντλεί την ελευθερία της από την ίδια τη φύση του στοχαστικού λόγου, από την ερμηνευτική πειθώ και την οξύνοια που τη συγκροτούν.

Η αξία της μετριέται στην ακρίβεια του βλέμματος, στην ικανότητα να συλλαμβάνει εσωτερικές συνδέσεις που μια βιαστική ανάγνωση θα προσπερνούσε αδιάφορα.

Ωστόσο, αυτή η άνεση σκοντάφτει τη στιγμή που ο λόγος περνά από την αισθητική αποτίμηση στην ιστορική τεκμηρίωση.

Μια εύστοχη διάγνωση για το πώς ένας δημιουργός ενεργοποιεί τις μορφολογικές δυνατότητες της γλώσσας παραμένει ερμηνευτική πρόταση που υπόκειται στη διάψευση, όμως ο ισχυρισμός ότι ήταν ο πρώτος που εισηγήθηκε μια καινοτομία μεταθέτει το αίτημα προς κάτι εντελώς άλλο, προς χρονολογίες, ίχνη, πρωτογενές υλικό. Η λέξη «πρωτοπόρος» στέκεται πάνω σε αυτό ακριβώς το μεταίχμιο...» Konstantinos Vlachogiannis #πρωτοπορία #κριτική #κριτική_σκέψη #θεωρία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους