Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ FINE DINING ΠΕΘΑΝΕ. ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΕΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΦΤΑΣΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ!!! Ο Bruno Verjus ανακοίνωσε ότι κλείνει το Table στο Παρίσι.

Δύο αστέρια Michelin, στις κορυφαίες θέσεις του World’s 50 Best και ένα μενού κοντά στα 480 ευρώ χωρίς κρασί.

Και μαζί με το κλείσιμο πέταξε: «Το fine dining πέθανε.»ε ναι ρε μαστρο bruno!!!! Και φυσικά έγινε της πουτάνας.

Γιατί δεν το είπε κάποιος που άνοιξε ένα εστιατόριο, δεν του βγήκε και τώρα φταίει η υψηλή γαστρονομία, ο ανάδρομος Ερμής και το Michelin.

Το λέει ένας τύπος που έφτασε εκεί που προσπαθούν να φτάσουν χιλιάδες μάγειρες.

Και το περίεργο είναι ότι αποφασίζει να φύγει ενώ το μαγαζί είναι ακόμα πάνω στο ΤΟΠ!!!! Ο Verjus λέει ότι δεν αισθάνεται πλέον καλά με μια γαστρονομία που τελικά απευθύνεται σε τόσο λίγους ανθρώπους.

Θέλει, λέει, να χρησιμοποιήσει την ίδια γνώση, τα ίδια καλά προϊόντα και την ίδια μαγειρική για να ταΐσει περισσότερο κόσμο.ΕΜΑΣ ΔΛΔ ΤΟΥΣ ΑΠΛΟΥΣ!! ΕΥΓΕ !!! Για χρόνια ολόκληρη η γαστρονομία πήγαινε προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Τα πιάτα έγιναν πιο περίπλοκα, οι κουζίνες χρειάζονταν περισσότερο κόσμο, τα προϊόντα ακριβότερα και τα μενού όλο και μεγαλύτερα.

Κάποια στιγμή για να φας ένα γαμημένο καρότο έπρεπε να έχει περάσει από φωτιά, πάγο, αφυγραντήρα, ζύμωση και Pacojet... Και φυσικά όλο αυτό κάποιος πρέπει να το πληρώσει.ΕΣΥ!!!! Τα 150 έγιναν 250, τα 250 έγιναν 350 και φτάσαμε να βλέπουμε μενού στα 400 και 500 ευρώ χωρίς να μας κάνει πλέον ιδιαίτερη εντύπωση.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια εδώ. BRUNO ΜΟΥ, 480 ΕΥΡΩ ΤΟ ΕΒΑΛΕΣ ΕΣΥ.

Δεν μπήκε κάποιος κρυφά το βράδυ στο Table και άλλαξε τις τιμές στον κατάλογο.

Και παρ’ όλα αυτά, γι’ αυτό ακριβώς αξίζει να ακούσεις τι λέει.

Δεν είναι κάποιος που έφαγε πόρτα από αυτόν τον κόσμο.

Έζησε όλο το έργο από μέσα, πήρε δύο αστέρια, ανέβηκε στις μεγαλύτερες λίστες, γέμισε το εστιατόριό του και τώρα αποφασίζει ότι δεν θέλει να συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο.

Άλλο να βρίζεις το πάρτι επειδή δεν σε κάλεσαν και άλλο να είσαι μέσα, να έχεις πιει όλη τη σαμπάνια και στις τέσσερις το πρωί να λες: «Παιδιά εγώ την κάνω, έχει γίνει λίγο μαλακία εδώ μέσα.» Πέθανε λοιπόν το fine dining; ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΕ.

Αύριο το πρωί πάλι θα υπάρχουν εστιατόρια με λίστες αναμονής μηνών και άνθρωποι πρόθυμοι να δώσουν 500 ευρώ για να φάνε.

Αλλά νομίζω ότι έχει αρχίσει να κουράζει ένα συγκεκριμένο είδος εστιατορίου.

Το τρίωρο και τετράωρο μενού.

Η ατελείωτη παρέλαση από μικρά πιάτα.

Η παρουσίαση που κρατάει περισσότερο από την μπουκιά.

Το φαγητό που φτάνει μπροστά σου και φοβάσαι να το ακουμπήσεις γιατί μοιάζει περισσότερο με έκθεμα παρά με κάτι που πρέπει να φας.

Και φυσικά ο μάγειρας που είδε τρία επεισόδια Chef’s Table και τη Δευτέρα θέλει να σου εξηγήσει τη «φιλοσοφία» πίσω από το παντζάρι. ΜΑΓΕΙΡΕΨΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑ ΜΕΓΑΛΕ.

Δεν νομίζω ότι ο κόσμος σταμάτησε να θέλει εξαιρετικό φαγητό.

Θέλει εξαιρετικά προϊόντα.

Θέλει τεχνική.

Θέλει μάγειρες που ξέρουν τι κάνουν.

Θέλει να πάει κάπου και να φάει κάτι που δεν μπορεί να φτιάξει σπίτι του.

Απλώς ίσως δεν χρειάζεται κάθε φορά να συμμετέχει και σε τελετή μύησης.

Και ίσως εκεί βρίσκεται κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από το αν «πέθανε» ή όχι το fine dining. ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΟΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑΪΣΕΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ; Γιατί αυτό λέει ότι θέλει να κάνει τώρα ο Verjus.

Αν το καταφέρει, εγώ εκεί θέλω να δω τι θα γίνει.

Γιατί να ανακοινώσεις ότι το fine dining πέθανε είναι εύκολο. ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΤΡΩΜΕ ΜΕΤΑ ΜΕΓΑΛΕ!!!!!!!!ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους