Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ποια η σκοπιμότητα και ποιο το όφελος των Ελλήνων από την κατασκευή των data centers.!! Ο ενεργειακός Αρμαγεδών είναι προ των πυλών και η κυβέρνηση προχωρά τα data centers.

******* Από τον λιγνίτη στα data centers: πράσινη μετάβαση ή μια νέα μορφή ενεργειακής και τεχνολογικής μονοκαλλιέργειας; Από τη μέρα που ο πρωθυπουργός επισκέφτηκε τη Δ.Μακεδονία, όλο και πιό έντονα καλλιεργείται η, με κάθε μέσο και τρόπο (ακόμα και με παραπληροφόρηση) παρουσίαση της Κοζάνης ως "το νέο μεγάλο τεχνολογικό και ενεργειακό κέντρο της χώρας". Μας μιλάνε για επενδύσεις δισεκατομμυρίων, data center αρχικής ισχύος 300 MW με δυνατότητα επέκτασης έως 1 GW, τεχνητή νοημοσύνη, καθαρή ενέργεια και τη δημιουργία ενός νέου "οικοσυστήματος" τεχνολογίας και ενέργειας... Όμως: όταν το ίδιο το Bloomberg (καταλαβαίνετε...) επισημαίνει ότι τα μεγάλα data centers διεθνώς έχουν προκαλέσει αντιδράσεις σχετικά με την κατανάλωση ενέργειας, νερού και γης, τότε, τί να υποθέσει ο απλός πολίτης, όταν ακούει μάλιστα ότι "πρόκειται για παραγωγή καθαρής ενέργειας"... Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε σειρά: Κατ'αρχην, τί ακριβώς είναι στην πραγματικότητα ένα data center; Σίγουρα δεν είναι "κόμβος καθαρής ενέργειας", ούτε "εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας". Αντιθέτως, είναι μια εξαιρετικά ενεργοβόρος υποδομή που, για να εκπληρώσει το σκοπό της (υποστήριξη της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών υπηρεσιών) καταβροχθίζει μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας και νερού, για τη λειτουργία και τη ψύξη των υπολογιστικών συστημάτων.

Η καθαρή ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία του, όμως αυτό δεν μετατρέπει το ίδιο το data center σε παραγωγό καθαρής ενέργειας.

Ούτε σημαίνει ότι το data center συμβάλλει στην πράσινη μετάβαση, καθώς θα πρέπει να εξεταστεί το συνολικό ισοζύγιο όλων των ρύπων... Και επομένως η εξίσωση data center = καθαρή ενέργεια είναι τουλάχιστον παραπλανητική.

Ακόμη περισσότερο, όταν μιλάμε για "οικοσύστημα", γύρω από το data center.

Ένα πραγματικό οικοσύστημα δεν αποτελείται μόνο από τεχνολογία, επενδύσεις, ενέργεια, servers και τεχνητή νοημοσύνη.

Ο "οίκος" του οικοσυστήματος είναι ο κοινός μας οίκος: η γη. Είναι το έδαφος και το νερό.

Είναι η χλωρίδα και η πανίδα.

Είναι τα δάση, τα ποτάμια, τα υπόγεια νερά και το τοπίο.

Είναι ο αέρας.

Είναι η βιοποικιλότητα.

Είναι η βιοκουλτούρα μας.

Και, πάνω απ' όλα, είναι ο Άνθρωπος, όχι ως καταναλωτής ενέργειας ή εργάτης-ρομπότ ενός νέου τεχνολογικού κλάδου, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος του οικοσυστήματος.

Όταν λοιπόν ακούμε ότι δημιουργείται ένα νέο "οικοσύστημα τεχνολογίας, ενέργειας και τεχνητής νοημοσύνης", δικαιούμαστε να ρωτήσουμε: Πού βρίσκεται μέσα σε αυτό το οικοσύστημα η Φύση; Πού βρίσκεται η φέρουσα ικανότητα του τόπου; Πού βρίσκεται το νερό; Πού βρίσκεται το έδαφος και η γη που θα φιλοξενήσει τις νέες υποδομές; Πού βρίσκεται η χλωρίδα και η πανίδα; Πού βρίσκεται το τοπίο; Πού βρίσκεται ο Άνθρωπος και η ποιότητα ζωής του; Και υπάρχει ένας ακόμη βαθύτερος προβληματισμός. Η Δυτική Μακεδονία βγαίνει από μια περίοδο δεκαετιών κατά την οποία η οικονομική και ενεργειακή της ταυτότητα συνδέθηκε σε τεράστιο βαθμό με τον λιγνίτη.

Δεν θα πρέπει να εξετάσουμε με προσοχή το ενδεχόμενο να περάσουμε απλώς από μία μορφή μονοκαλλιέργειας σε μια άλλη; Από τη λιγνιτική μονοκαλλιέργεια σε μια νέα ενεργειακή και τεχνολογική μονοκαλλιέργεια; Από τις καμινάδες στους servers.

Από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας για το εθνικό δίκτυο στην κατανάλωση τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας από ψηφιακές υποδομές.

Από την εξάρτηση από τον λιγνίτη στην εξάρτηση από μια νέα τεχνολογική οικονομία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε "από χέρι" αντίθετοι στην τεχνολογία.

Δεν σημαίνει ότι είμαστε αντίθετοι στις επενδύσεις.

Δεν σημαίνει ότι η Δυτική Μακεδονία πρέπει να μείνει στάσιμη.

Σημαίνει κάτι πολύ απλούστερο: Η ανάπτυξη δεν μπορεί να προηγείται του τόπου στον οποίο αναπτύσσεται.

Πριν μιλήσουμε για 300 MW ή για 1 GW, πρέπει να γνωρίζουμε τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής.

Πριν μιλήσουμε για "καθαρή ενέργεια", πρέπει να γνωρίζουμε το πραγματικό ενεργειακό ισοζύγιο και τις πρόσθετες υποδομές που απαιτούνται.

Πριν μιλήσουμε για "πράσινη μετάβαση", πρέπει να εξετάσουμε τις συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις: νερό, έδαφος, δίκτυα, εκτάσεις, υλικά, θερμότητα, ρύπους, απόβλητα, βιοποικιλότητα και σωρευτικές επιπτώσεις.

Πριν μιλήσουμε για χιλιάδες θέσεις εργασίας και οικονομική αναγέννηση, πρέπει να γνωρίζουμε τι πραγματικά μένει στην τοπική κοινωνία και ποια είναι η μακροπρόθεσμη σχέση της επένδυσης με τον τόπο.

Και πριν χαρακτηρίσουμε κάτι "οικοσύστημα", ας μην ξεχνάμε τον οίκο.

Γιατί η τεχνητή νοημοσύνη δεν ζει στον αέρα.

Οι servers χρειάζονται ενέργεια.

Η ενέργεια χρειάζεται υποδομές.

Οι υποδομές καταλαμβάνουν γη. Η ψύξη μπορεί να χρειάζεται νερό.

Η ανάπτυξη μεταβάλλει τον χώρο.

Και όλα αυτά συμβαίνουν μέσα σε ένα ήδη υπάρχον οικοσύστημα.

Συνεπώς: η πραγματική πρόκληση για την Κοζάνη δεν είναι να επιλέξει ανάμεσα στην ανάπτυξη και στην άρνηση της ανάπτυξης.

Η πραγματική πρόκληση είναι να αποδείξει ότι μπορεί να υπάρξει τεχνολογική ανάπτυξη μέσα στα όρια της Αειφορίας.

Όχι η γη να προσαρμοστεί στην τεχνολογία.

Η τεχνολογία να προσαρμοστεί στη γη. Και όχι ο Άνθρωπος να γίνει εξάρτημα ενός νέου τεχνολογικού οικοσυστήματος. Ο Άνθρωπος, η Φύση και ο τόπος να παραμείνουν ο πυρήνας κάθε αναπτυξιακού σχεδιασμού.

Γιατί σε τελική ανάλυση, το ερώτημα δεν είναι: "Πόσους servers μπορεί να χωρέσει η Κοζάνη;", αλλά "Πόση ανάπτυξη μπορεί να δεχθεί η Κοζάνη χωρίς να υπερβεί τη φέρουσα ικανότητα του δικού της οικοσυστήματος;" Αυτό είναι το ερώτημα, αν θελήσουμε να κινηθούμε στα πλαίσια της συνταγματικά κατοχυρωμένης Αρχής της Αειφορίας.

Και αυτό είναι το ερώτημα που οφείλουμε να θέσουμε πριν, όχι αφού δημιουργηθεί το νέο "οικοσύστημα", το οποίο θα υπακούει στη τεχνητή νοημοσύνη και στον έλεγχο κάθε πληροφορίας που μεταδίδεται... Πέτρος Παπαγεωργίου Hellenic fos

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους