Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γαλλικό Ινστιτούτο – Όταν ο Βόλος συναντούσε την Ευρώπη Γωνία Γαλλίας και Ροζού.

Δύο δρόμοι του Βόλου που μοιάζουν, σχεδόν, φτιαγμένοι για να συναντηθούν.

Ο ένας κρατά στο όνομά του τη Γαλλία, μια χώρα που για δεκαετίες άφησε το πολιτιστικό της αποτύπωμα στην πόλη.

Ο άλλος θυμίζει τον Γάλλο υποπρόξενο Jules-Constant-Jean de Roujoux.

Και ακριβώς σε αυτή τη γωνία βρισκόταν ένας χώρος που για πολλές γενιές Βολιωτών δεν ήταν απλώς ένα μέρος όπου μάθαιναν γαλλικά.

Ήταν το Γαλλικό Ινστιτούτο Βόλου.

Το παράρτημα ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1940 και, το 1947, πέρασε στη δικαιοδοσία του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Αρχικά στεγαζόταν στην οδό Ιάσονος, ανάμεσα στις οδούς Σπυρίδη και Αγίου Νικολάου, δίπλα στον κινηματογράφο «Κρόνος», σε ένα νεοκλασικό κτίριο που συνδέθηκε με τα πρώτα του χρόνια.

Ύστερα ήρθαν οι σεισμοί. Το Ινστιτούτο μεταφέρθηκε προσωρινά σε σκηνές στο πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου, μέχρι να ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του.

Το 1965 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του νέου κτιρίου, στη γωνία Γαλλίας και Ροζού.

Ένα πρωτοποριακό για την εποχή του κτίριο, σε σχέδια του αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Δημοσθένη (Σθένη) Μολφέση.

Ο σχεδιασμός του έγινε εξαρχής με εκπαιδευτική χρήση, ακολουθώντας τα πρότυπα γαλλικών διδακτηρίων.

Και κάπως έτσι άρχισε μια ολόκληρη εποχή.

Χιλιάδες παιδιά και νέοι του Βόλου πέρασαν από τις αίθουσες και τα θρανία του.

Έμαθαν μια ξένη γλώσσα, γνώρισαν έναν διαφορετικό πολιτισμό και, μέσα από αυτή τη διαδικασία, ήρθαν σε επαφή με έναν ευρύτερο κόσμο.

Όμως το Γαλλικό Ινστιτούτο δεν περιορίστηκε ποτέ στην εκμάθηση της γλώσσας.

Με τις εκθέσεις ζωγραφικής και ξυλογλυπτικής, τις διαλέξεις, τις παρουσιάσεις, τις συναυλίες, τις κινηματογραφικές προβολές, τις θεατρικές και άλλες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, αποτέλεσε έναν από τους χώρους πολιτισμού της πόλης.

Έφερε στον Βόλο ανθρώπους, ιδέες και έργα.

Δημιούργησε ευκαιρίες συνάντησης με μορφές τέχνης και πολιτισμού που δεν ήταν πάντα εύκολο να φτάσουν μέχρι εδώ.

Μέχρι και ο μεγάλος θεατράνθρωπος Βασίλης Μητσάκης, συνεχίζοντας την αδιάλειπτη θεατρική του παρουσία στην επαρχία μετέφερε την έδρα της εταιρείας Θεάτρου “Θεατές” στο Γαλλικό Ινστιτούτο.

Το 2001 το Γαλλικό Ινστιτούτο Βόλου έκλεισε.

Μια διαδρομή δεκαετιών έφτασε στο τέλος της, αφήνοντας πίσω της ανθρώπους, εμπειρίες και αναμνήσεις.

Στη γωνία της Γαλλίας με τη Ροζού, η ιστορία του παραμένει συνδεδεμένη με την ιστορία της πόλης.

Με μια εποχή κατά την οποία ο Βόλος αναζητούσε τρόπους να επικοινωνήσει με τον κόσμο και να φέρει την Ευρώπη πιο κοντά στην καθημερινότητά του.

Γιατί το Γαλλικό Ινστιτούτο δεν ήταν μόνο ένα μέρος όπου μάθαινες bonjour, merci και comment ça va? Ήταν ένας από τους χώρους όπου ο Βόλος συναντούσε την Ευρώπη. Γαλλικό Ινστιτούτο Βόλου - Γενικά Αρχεία του Κράτους Μαγνησίας www.youtube.com/watch?v=va7i8WCrVAY&t=20s

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους