Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΕΛΛΑΔΑ που στο μακρινό παρελθόν γέννησε τη Φιλοσοφία, την Επιστήμη και τη Δημοκρατία μοιάζει σήμερα να είναι ετοιμοθάνατη διανοητικά.

Σας προκαλώ να σκεφτείτε τι θα απαντούσατε αν υποθέσουμε ότι το 16χρονο παιδί σας αποφάσιζε να σας ρωτήσει σήμερα το εξής: «Μαμά/μπαμπά, επειδή θέλω να ανακαλύψω περισσότερα πράγματα από το σεξ, τις καταρτίσεις των πανεπιστημίων, τις ψυχρές και χαοτικές πληροφορίες του διαδικτύου και τα φτωχά λόγια και προσωπικές εμπειρίες των πολυ-ανακυκλωμένων καλεσμένων στις τηλεοπτικές εκπομπές, τι έχεις να μου προτείνεις; Ποιον σύγχρονο Έλληνα ή Ελληνίδα πιστεύεις ότι πρέπει να παρακολουθώ στα ΜΜΕ, όπου τον πετυχαίνω, ή να διαβάζω στα βιβλία του προκειμένου να καλλιεργηθώ και διανοητικά, και ως αποτέλεσμα να ξεχωρίσω και από τον νεανικό όχλο; Δώσε μου τέτοια πρότυπα!» (δεν είναι καθόλου κακό να θες να ξεχωρίζεις με καλούς τρόπους) Είμαι πεπεισμένος ότι οι συντριπτικά περισσότεροι από εσάς θα δυσκολευτείτε πολύ στην προσπάθειά σας να δώσετε απαντήσεις.

Αυτό από μόνο του τα λέει όλα.

Σε γενικές γραμμές η Ελλάδα διαλύεται από άποψη πραγματικού πολιτισμού – και όχι πολιτισμού τύπου μερικών τάχα μου ποιοτικών εκπομπών στην ΕΡΤ, και γενικώς όχι πολιτισμού τύπου ΜΜΕ και εκδοτικών οίκων, που μόνο φορείς σύγχρονου πολιτισμού δεν είναι.

Σε παγκόσμια κλίμακα το σύγχρονο ελληνικό πνεύμα και το σύγχρονο ελληνικό βιβλίο αντιμετωπίζεται σχεδόν ως ένα καλό αστείο και θλίψη συγχρόνως, εάν θυμηθούν τι συνέβαινε σε τούτα τα χώματα πριν από 2500 χρόνια.

Οι δυτικοί –όχι ότι αυτοί είναι σήμερα κάτι σπουδαίο, ούτε καν– μας βλέπουν περίπου κάτι σαν τους εξαφανισμένους πολιτισμούς τύπου Μάγια. Οι Έλληνες σήμερα –σε γενικές γραμμές μιλώντας– απλώς προσπαθούν να σωθούν και να επιβιώσουν ψυχικά και σωματικά.

Αυτό μόνο.

Μα τι ντροπή για το σπουδαίο αυτό έθνος μας! *** Εδώ και δύο δεκαετίες η μεγαλύτερη απειλή για τον άνθρωπο έγκειται στο πεδίο της ψυχικής του υγείας.

Αυτός είναι ο λόγος που δεν πρέπει να βάζουμε τίποτα και ποτέ πιο πάνω από την ηρεμία μας.

Ούτε κόμματα, ούτε πολιτικούς, οι οποίοι λαμβάνουν μισθούς περίπου 6.000 Ευρώ ανά μήνα, πράγμα που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε — ιδίως αυτή την περίοδο όπου οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν με το μόνιμο άγχος πώς θα βγάλουν τον μήνα (ενοίκια, λογαριασμούς, βασικές ανάγκες, έξοδα παιδιών κτλ.). Επίσης, μεγάλη προσοχή στα άτομα με τρομερό ταλέντο στην πολιτικοκοινωνική χειραγώγηση.

Όχι ότι είναι ιδιοφυίες, ούτε καν, αλλά κυρίως διότι έχουν χτίσει ένα μύθο ότι είναι τάχα μου κάτι σπουδαίο.

Και όμως, ο μύθος λειτουργεί.

Πάρτε, για παράδειγμα, διάσημα πρόσωπα από διάφορους χώρους (συγγραφείς, πολιτικούς, ηθοποιούς, δημοσιογράφους) που συχνά γράφουν κάτι το οποίο είναι ό,τι πιο απλό και αυτονόητο μπορεί να σκεφτεί κανείς (και όχι πάντοτε σωστό) και αποκομίζουν χιλιάδες likes και εκατοντάδες εγκωμιαστικά σχόλια.

Αυτό, ελάχιστα οφείλεται στα λεγόμενά τους.

Οφείλεται απείρως περισσότερο στη «μάρκα», δηλαδή στο όνομα που φτιάξανε με τον καιρό.

Οι άνθρωποι ανέκαθεν ένιωθαν την ανάγκη να θεοποιούν προβεβλημένες μετριότητες γιατί τους θύμιζαν κάτι πολύ οικείο: τον εαυτό τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους