Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Στο εορταστικό κλίμα του Σταυρού ανήκει και η αυριανή περικοπή του Ευαγγελίου.

Αφού τιμήσαμε τον Σταυρό του Κυρίου και νιώσαμε τη σπουδαιότητα της θυσίας Του ως λύτρωσης για όλη την ανθρωπότητα, η Εκκλησία μάς προτείνει έναν διαφορετικό προβληματισμό: τον δικό μας σταυρό. «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι». Η εικόνα που δίνει ο Χριστός είναι έντονη, ακόμη και σκανδαλιστική.

Για τους ακροατές Του δεν ήταν ένα όραμα δόξας, αλλά η εικόνα του καταδίκου που σέρνει τον σταυρό του προς τον τόπο της εκτέλεσης.

Για τον Ιουδαϊκό λαό ο σταυρός ήταν κατάρα, η έσχατη ντροπή.

Το ίδιο ισχύει και για κάθε εποχή.

Παρά τις προόδους του πολιτισμού, το ιδανικό του κόσμου παραμένει η δύναμη, η κυριαρχία, η υπεροχή, η εξουσία με κάθε τίμημα . Έτσι, το κάλεσμα σε αυταπάρνηση, ταπείνωση και θυσία συνεχίζει να φαίνεται παράλογο και σκανδαλιστικό.

Κι όμως, η Εκκλησία επιμένει: όποιος θέλει να μαθητεύσει στον Χριστό, χρειάζεται να αρνηθεί τον εγωισμό του, να αποδεχθεί τον προσωπικό του σταυρό με ελπίδα και χαρά, και να πορευθεί σε έναν δρόμο που συχνά μοιάζει μαρτυρικός.

Ο προσωπικός σταυρός δεν είναι μόνο βάρος, αλλά μπορεί να γίνει και ευλογία.

Αυτό που για τον κόσμο θεωρείται κατάρα , μια ασθένεια, μια αδικία, η φτώχεια, οι δυσκολίες στις σχέσεις, στην εργασία ή στην κοινωνία, ακόμη και οι αδυναμίες του χαρακτήρα μας, μπορεί να γίνει αφορμή ωρίμανσης και χάριτος.

Όταν δεχθείς τον σταυρό σου ως δώρο, σιγά σιγά βρίσκεις σοφία και αυτογνωσία.

Ο σταυρός σε διδάσκει εγκράτεια και ταπεινοφροσύνη. Ο Σταυρός σε περιχαρακώνει στα όριά σου. Ο Σταυρός σε προστατεύει από αλαζονεία και ψευδαισθήσεις μεγαλείου. Ο Σταυρός σε κάνει πιο συμπονετικό και πιο ανεκτικό προς τους άλλους.

Τους συσταυρωμένους.

Σου δίνει πνευματική διαύγεια για να αντιμετωπίζεις τους πειρασμούς του φόβου, της απογοήτευσης, του πόνου ή και του ίδιου του θανάτου. Ο Σταυρός διασκεδάζει την εικόνα την οποία έχουμε για φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια.

Τα αποδεικνύει ως ευκολοδιάβατες προκλήσεις και ευκαιρίες πολύτιμες, που σε οδηγούν σε νικηφόρα πορεία.

Αν αυτό δεν είναι ευλογία, τότε τι είναι; Αν αυτό δεν είναι ευκαιρία, τότε ποια είναι η ευκαιρία της ζωής μας; Αν αυτό δεν είναι του Θεού η σοφία και η δύναμις, τότε τί άλλο είναι; Παρόλα αυτά, ο άνθρωπος συχνά διαμαρτύρεται: «Γιατί ο Θεός επιτρέπει να σηκώσω έναν τέτοιο σταυρό;». Η απάντηση υπάρχει τόσο στην αρχαία σοφία όσο και στη διδασκαλία της Εκκλησίας.

Ο άνθρωπος καλείται να αναγνωρίσει νωρίς τα όριά του και τη φύση του. «Ἄνθρωπε, παραδέξου τὴν ἀνθρωπινότητά σου». Αυτή η παραδοχή οδηγεί στην αληθινή ειρήνη και σοφία. Ο Θεός δεν δίνει λόγο για τις πράξεις Του.

Εκείνος είναι.

Εμείς υπάρχουμε δι’ Αυτού και εν Αυτώ.

Η δική μας ελευθερία βρίσκεται στο να δεχθούμε την πορεία μας και να μετατρέψουμε τον σταυρό μας σε γέφυρα προς τη γνώση και τη ζωή.

Τέλος, ας σταθούμε στο αναστάσιμο μήνυμα του Σταυρού. Η Εκκλησία διδάσκει πως στο τέλος κάθε δοκιμασίας βρίσκεται η ανταμοιβή.

Όμως οι άγιοι μάς δείχνουν κάτι πιο βαθύ. Η Ανάσταση δεν είναι μόνο στο τέλος. Η Ανάσταση βιώνεται ήδη μέσα στην υπομονή και την πίστη.

Οι μάρτυρες και οι όσιοι γεύονταν τη χαρά του Θεού την ίδια στιγμή που σήκωναν τον σταυρό τους.

Με χαρά και ταπείνωση έβρισκαν στον σταυρό την ίδια την πηγή της Ανάστασης.

Το ίδιο και οι σύγχρονοι γέροντες, που υπέμειναν δοκιμασίες σαν δώρα του Παραδείσου και έζησαν αγιότητα μέσα στο καμίνι των θλίψεων. Η Ανάσταση, λοιπόν, δεν είναι μόνο το τέλος.

Αρχίζει από τώρα, από τη στιγμή που σηκώνεις τον σταυρό σου με εμπιστοσύνη στον Θεό.

Με ευχαριστία . Το τέλος θα είναι απλώς η ολοκλήρωση μιας χαράς που ξεκινά από αυτήν εδώ τη ζωή. Αυτή την ευλογία ευχόμαστε για όλους μας. π. Π. Κρουσκος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους