@cloth_memories Τον Μάρτιο του 2026, η ζωή της Κυριακής και των δύο κοριτσιών της άλλαξε από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο σύζυγός της και μπαμπάς των παιδιών της έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε τροχαίο με τη μηχανή του. Οι κόρες τους είναι μόλις 12 και μόλις 1 χρονών. Η Κυριακή μού έστειλε κάποια από τα ρούχα του και μου ζήτησε να φτιάξω τρία λαγουδάκια. Ένα για την ίδια και από ένα για κάθε κόρη τους. Τρία λαγουδάκια φτιαγμένα από τα ρούχα του μπαμπά τους, που από εδώ και πέρα θα μεγαλώνουν μαζί τους. Και καθώς τα έφτιαχνα, σκεφτόμουν όλα όσα βρίσκονται ακόμη μπροστά σε αυτά τα δύο κορίτσια. Το σχολείο, οι σπουδές, το πρώτο δικό τους σπίτι, ίσως κάποτε ο γάμος τους, τα δικά τους παιδιά. Τόσες στιγμές στις οποίες θα ήθελαν να είναι εκεί και ο μπαμπάς τους. Ίσως λοιπόν αυτά τα λαγουδάκια να τις ακολουθήσουν. Να μπουν κάποτε σε μια βαλίτσα όταν φύγουν για σπουδές. Να μεταφερθούν μαζί τους στο πρώτο τους σπίτι. Να βρίσκονται κάπου κοντά όταν ξεκινήσουν τη δική τους οικογένεια. Και χρόνια μετά, να μπορούν να δείξουν στα δικά τους παιδιά ένα κομμάτι από τα ρούχα του παππού τους και να τους μιλήσουν για εκείνον. Και υπάρχει και το τρίτο. Εκείνο που θα μείνει με την Κυριακή. Φτιαγμένο από τα ρούχα του ανθρώπου της… Δεν ξέρω πού θα βρίσκονται αυτά τα τρία λαγουδάκια σε δέκα, είκοσι ή τριάντα χρόνια. Εύχομαι μόνο να έχουν ταξιδέψει μαζί τους σε πολλές όμορφες και μεγάλες στιγμές της ζωής τους, κρατώντας πάντα κάτι δικό του κοντά τους🤍 #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τον Μάρτιο του 2026, η ζωή της Κυριακής και των δύο κοριτσιών της άλλαξε από τη μια στιγμή στην άλλη.

Ο σύζυγός της και μπαμπάς των παιδιών της έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε τροχαίο με τη μηχανή του.

Οι κόρες τους είναι μόλις 12 και μόλις 1 χρονών. Η Κυριακή μού έστειλε κάποια από τα ρούχα του και μου ζήτησε να φτιάξω τρία λαγουδάκια.

Ένα για την ίδια και από ένα για κάθε κόρη τους.

Τρία λαγουδάκια φτιαγμένα από τα ρούχα του μπαμπά τους, που από εδώ και πέρα θα μεγαλώνουν μαζί τους.

Και καθώς τα έφτιαχνα, σκεφτόμουν όλα όσα βρίσκονται ακόμη μπροστά σε αυτά τα δύο κορίτσια.

Το σχολείο, οι σπουδές, το πρώτο δικό τους σπίτι, ίσως κάποτε ο γάμος τους, τα δικά τους παιδιά.

Τόσες στιγμές στις οποίες θα ήθελαν να είναι εκεί και ο μπαμπάς τους.

Ίσως λοιπόν αυτά τα λαγουδάκια να τις ακολουθήσουν.

Να μπουν κάποτε σε μια βαλίτσα όταν φύγουν για σπουδές.

Να μεταφερθούν μαζί τους στο πρώτο τους σπίτι.

Να βρίσκονται κάπου κοντά όταν ξεκινήσουν τη δική τους οικογένεια.

Και χρόνια μετά, να μπορούν να δείξουν στα δικά τους παιδιά ένα κομμάτι από τα ρούχα του παππού τους και να τους μιλήσουν για εκείνον.

Και υπάρχει και το τρίτο.

Εκείνο που θα μείνει με την Κυριακή.

Φτιαγμένο από τα ρούχα του ανθρώπου της… Δεν ξέρω πού θα βρίσκονται αυτά τα τρία λαγουδάκια σε δέκα, είκοσι ή τριάντα χρόνια.

Εύχομαι μόνο να έχουν ταξιδέψει μαζί τους σε πολλές όμορφες και μεγάλες στιγμές της ζωής τους, κρατώντας πάντα κάτι δικό του κοντά τους🤍

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους