Σήμερα θα προσπαθήσουμε να ικανοποιήσουμε την επιθυμία ενός φίλου που μας ζήτησε να ασχοληθούμε με το Δημαρχείο της Λαπήθου. Αν υπάρχει κάτι επιπρόσθετο μπορεί να επέμβει ο οποιοσδήποτε να μας το...
Σήμερα θα προσπαθήσουμε να ικανοποιήσουμε την επιθυμία ενός φίλου που μας ζήτησε να ασχοληθούμε με το Δημαρχείο της Λαπήθου.
Αν υπάρχει κάτι επιπρόσθετο μπορεί να επέμβει ο οποιοσδήποτε να μας το αναφέρει.
Θα είναι ευπρόσδεκτο. Η Λάπηθος αποτέλεσε ένα από τους πρώτους δέκα δήμους, που εγκαθίδρυσαν οι Άγγλοι το 1878, με διοριζόμενο Συμβούλιο και Δήμαρχο όταν ξεκίνησε η Αγγλοκρατία στην Κύπρο. Ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο εκλεγόταν δημοκρατικά από τους κατοίκους της Λαπήθου και αυτό είχε αποτέλεσμα να εκλέγονται ικανοί και άξιοι Δήμαρχοι και Δημοτικά Συμβούλια που προσπαθούσαν για την πρόοδο της κωμόπολης. Το Δημαρχείο της Λαπήθου οικοδομήθηκε το 1923 στο κέντρο του δήμου και έμβλημα του είχε τη κερασφόρο Αθηνά, η οποία βρέθηκε σε αρχαίο νόμισμα στην αρχαία Λάπηθο.
Από την ανακήρυξή της το 1878 σε δήμο μέχρι το τραγικό καλοκαίρι του 1974, η Λάπηθος εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο ζωντανούς, πλούσιους και προοδευτικούς δήμους της επαρχίας Κερύνειας, γνωρίζοντας τεράστια οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη. Η Λάπηθος αναδείχθηκε στην μεγαλύτερη κωμόπολη της περιοχής Κερύνειας.
Η οικονομία της βασίστηκε κυρίως στη γεωργία. Η Λάπηθος έγινε παγκυπρίως γνωστή για τα απέραντης έκτασης περιβόλια με λεμονόδενδρα και γενικά τα εσπεριδοειδή.
Ιδρύθηκε η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λαπήθου (1928) και η ΣΕΛΕΚ (Συνεργατική Ένωση Λεμονοπαραγωγών Κερύνειας), που στήριξαν έμπρακτα τους ντόπιους παραγωγούς.
Η περιοχή φημιζόταν για την αγγειοπλαστική της (τα περίφημα «λαπηθιώτικα» αγγεία), την κατασκευή χειροποίητων μαχαιριών, τα μεταξωτά υφαντά και πολλά άλλα.
Μέχρι το 1974, ο Δήμος είχε δημιουργήσει σύγχρονες υπηρεσίες και υποδομές που ζήλευαν πολλές μεγάλες πόλεις.
Το νερό μεταφέρθηκε από το ιστορικό Κεφαλόβρυσο απευθείας σε όλα τα σπίτια κατά τη δεκαετία του 1960.
Η ασφαλτόστρωση και η συντήρηση των δρόμων είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί.
Λειτουργούσε σύγχρονο Δημαρχείο με εσωτερική αγορά, σφαγείο, οργανωμένη υπηρεσία καθαριότητας, καθώς και ονομασία δρόμων με κατ' οίκον διανομή αλληλογραφίας.
Δημιουργήθηκε ο Δημοτικός Κήπος (που φιλοξενούσε παγώνια ακόμη και ενδημικά αγρινά), η Δημοτική Βιβλιοθήκη και ο δημοτικός κινηματογράφος «Cine Iris». Η Λάπηθος διέθετε τρία Δημοτικά Σχολεία, Δημοτικό Νηπιαγωγείο και το Εξατάξιο Ελληνικό Γυμνάσιο Λαπήθου, το οποίο αποτελούσε πνευματικό φάρο για όλη την γύρω περιοχή.
Από το 1963 λειτουργούσε Περιφερειακό Νοσοκομείο που κάλυπτε τις ανάγκες των κατοίκων.
Η λαμπρή αυτή πορεία διακόπηκε βίαια.
Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής, και παρά την επίσημη εκεχειρία, τα τουρκικά στρατεύματα εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση.
Στις 6 Αυγούστου 1974, μετά από μια εξαιρετικά άνιση και αιματηρή μάχη, η Λάπηθος καταλήφθηκε.
Οι περίπου 5.500 Έλληνες κάτοικοί της εκδιώχθηκαν βίαια, μετατράπηκαν σε πρόσφυγες, και έκτοτε ο Δήμος Λαπήθου λειτουργεί στην προσφυγιά, διατηρώντας άσβεστη την επιθυμία της επιστροφής.
Όλες αυτές οι θύμησες έρχονται στο μυαλό του κάθε Λαπηθιώτη και ο πόνος γίνεται αβάσταχτος.
Αναμένει την πολυπόθητη ώρα του γυρισμού στα πατρώα εδάφη που τόσο πολύ αγάπησε και οι κατακτητές του τα έχουν στερήσει για μισό αιώνα και βάλε και κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμα !!! Φωτό : το έμβλημα της Λαπήθου ανήκει στο φίλο Ανδρέα Χειμωνίδη Πηγή : Δήμος Λαπήθου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους