Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θέλω να μιλήσω για αυτά τα τρία σκυλιά που εγκαταλείφθηκαν στο Κορωπί.

Τρία αδελφάκια, τσοπανόσκυλα, που τα παράτησαν όταν ήταν "έφηβοι" και μεγάλωσαν στον δρόμο.

Όταν ήταν μικρότερα ήταν πιο ζωηρά, έτρεχαν, έπαιζαν, ακολουθούσαν ποδήλατα και κάποιους ανθρώπους τούς φόβιζαν.

Πότε έμεναν στη μία γειτονιά, πότε στην άλλη, ανάλογα με το πού έβρισκαν φαγητό, ανθρώπους που τα φρόντιζαν και ένα μέρος στο οποίο ένιωθαν ασφαλή.

Για αυτά τα ζώα έχω τσακωθεί, έχω φωνάξει, έχω τρέξει, έχω ψάξει να τα βρω όταν τα πήραν και τα σκόρπισαν.

Μαζί με άλλες εθελόντριες τα έχουμε πονέσει, ιδίως με την Έφη και την Αγγελική, τα έχουμε προστατέψει, τα έχουμε γιατρέψει.

Αλλάζοντας στέκια, κάποια στιγμή ξεκίνησαν να συχνάζουν σε ένα συγκεκριμένο σημείο, όπου και εκεί τα τάιζαν.

Προφανώς με καλή πρόθεση, έγινε όμως ένα σοβαρό λάθος, λόγω απειρίας.

Ξεκίνησαν να τα ταίζουν σε σημείο που κόσμος έμπαινε σε επιχειρήσεις και ως τρία τσοπανόσκυλα που βρίσκουν καθημερινά τροφή και ασφάλεια σε ένα συγκεκριμένο σημείο, έκαναν κάτι αναμενόμενο για τη φύση τους κι άρχισαν να θεωρούν τον χώρο δικό τους και να τον φυλάνε.

Και φυσικό είναι πως άρχισαν και τα παράπονα.

Κάποιοι πελάτες φοβήθηκαν, υπήρξαν αντιδράσεις και πιέσεις να φύγουν τα ζώα.

Τα γνωστά, "Θα πάρουμε τον Δήμο, να τα μαζέψει κάποιος, να φύγουν από εδώ" κτλ Και έτσι ξεκίνησε και η αναζήτηση μιας "λύσης". Στην διαχείριση των αδέσποτων όμως το “βρες κάπου να τα βάλουμε” δεν είναι η λύση.

Τα τρία αδέρφια τελικά απομακρύνθηκαν από τον δρόμο.

Όχι από τον δήμο, να το ξεκαθαρίσω αυτό.

Ο δήμος τα είχε στειρώσει αρχές του 2025, είχαμε φροντίσει να στειρωθούν εγκαίρως, έχει γίνει και έλεγχος επιθετικότητας και επανεντάχθηκαν με microchip καταχωρισμένο στον δήμο.

Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές μας να μάθουμε που βρίσκονται, δεν πήραμε απάντηση συγκεκριμένη για το πού και με ποιο καθεστώς βρίσκονται εκεί.

Μόνο ότι φιλοξενούνται σε ένα σπίτι, μιας κυρίας (μικρό όνομα). Η επικοινωνία διακόπηκε (όχι από την πλευρά μου) τα μηνύματα δεν απαντήθηκαν ποτέ και τελικά αποκλείστηκα ακόμη και από δυνατότητα επικοινωνίας μέσω κοινωνικών δικτύων.

Θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρη, ότι δεν ισχυρίζεται κα είς ότι τα ζώα δεν είναι καλά εκεί που βρίσκονται.

Δεν το γνωρίζουμε! Μπορεί να είναι καλά.

Μακάρι να είναι εξαιρετικά! Ακριβώς όμως επειδή δεν γνωρίζουμε, έχουμε κάθε λόγο να ρωτάμε.

ΟΜΩΣ ευζωία δεν σημαίνει ένα πιάτο φαΐ σε μια αυλή και "δεν κινδυνεύει να το χτυπήσει αυτοκίνητο”. Τα ζώα δεν είναι γλάστρες ούτε αρκεί "μια γωνίτσα σε μια αυλίτσα", νερό και φαγητό για να ονομάσουμε μια κατάσταση "διάσωση" ή αναδοχή.

Αυτή είναι ακριβώς η παλιά αντίληψη περί φιλοζωίας από την οποία προσπαθούμε εδώ και χρόνια να ξεφύγουμε! "Το μάζεψα.

Το έβαλα κάπου. Τρώει.

Άρα είναι καλά" Όχι! Ένα ζώο και ειδικά νεαρό και μεγαλόσωμο όπως αυτά, χρειάζεται άσκηση, ερεθίσματα, επαφή με ανθρώπους, κοινωνικοποίηση, κατάλληλο περιβάλλον, κτηνιατρική φροντίδα, δυνατότητα να εκφράζει τη φυσιολογική συμπεριφορά του.

Μας είπαν "είναι καλά". Τα συγκεκριμένα ζώα βγαίνουν βόλτα; Έχουν τον χώρο που χρειάζονται; Εκπαιδεύονται ώστε να γίνουν υιοθετήσιμα; Έχουν επαφή με ανθρώπους και κοινωνικοποίηση; Έχουν ερεθίσματα πέρα από τον χώρο στον οποίο βρίσκονται; Έχουν την κτηνιατρική παρακολούθηση που χρειάζονται; Και κυρίως ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΖΩΑ; Μεταφέρθηκαν σε έναν "χώρο", μας είπαν. Μάλιστα.

Γίνεται προσπάθεια να βρουν οικογένεια; Υπάρχει αγγελία υιοθεσίας τους; Μπορεί ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για ένα από αυτά, να το γνωρίσει και να προχωρήσει νόμιμα στην υιοθεσία του; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ μόνο δύο επιλογές για ένα αδέσποτο, ή δρόμος ή ισόβιος εγκλεισμός.

Και δεν μπορούμε να θεωρούμε ότι οποιοσδήποτε εγκλεισμός είναι αυτομάτως καλύτερος από τον δρόμο, απλώς και μόνο επειδή υπάρχει ένας φράχτης ανάμεσα στο ζώο και στα αυτοκίνητα.

Η προστασία ενός ζώου δεν σημαίνει απλώς ότι παραμένει ζωντανό.

Κανείς δεν αποκτά δικαίωμα πάνω σε ένα αδέσποτο ζώο απλώς επειδή αποφάσισε να το πάρει από τον δρόμο και πληρώνει κάποιον για να το "φιλοξενεί". Το "το πήρα για να το σώσω" δεν σημαίνει "έγινε δικό μου και από εδώ και πέρα δεν δίνω λογαριασμό σε κανέναν"! Υπάρχουν νόμοι! -Αν κάποιος θέλει να κάνει ένα αδέσποτο δικό του ζώο, υπάρχει η διαδικασία της υιοθεσίας. -Αν θέλει να το φιλοξενήσει μέχρι να βρεθεί οικογένεια, υπάρχει η διαδικασία της αναδοχής.

Αυτό που ΔΕΝ μπορεί να θεωρείται ΝΟΜΙΜΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ διαχείριση ενός αδέσποτου είναι να το πάρουν από τον δρόμο, να το βάλουν "κάπου", να αρνούνται να πουν που, να μην υπαρχει η διαδικασία που πρέπει για να υιοθετηθεί, και η απάντηση να είναι "δεν δίνω λογαριασμό σε κανέναν, γιατί έτσι". Τα συγκεκριμένα ζώα είναι σημασμένα και καταχωρισμένα ως αδέσποτα του Δήμου Κρωπίας. Ο Δήμος γνωρίζει σήμερα πού βρίσκονται; Ενημερώθηκε; Γνωρίζει ποιος τα έχει, που τα έχει και με ποιο καθεστώς βρίσκονται εκεί; Υπάρχει αναδοχή; Έχει πραγματοποιηθεί υιοθεσία; Τα ζώα αυτά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά από το πουθενά.

Ήταν αδέσποτα μιας περιοχής, υπήρχαν άνθρωποι που τα γνώριζαν από μωρά, τα τάιζαν, τα έβλεπαν καθημερινά, τα φρόντιζαν και νοιάζονταν για την τύχη τους.

Δεν γίνεται να μη δίνεται ούτε μία στοιχειώδης απάντηση για το τι απέγιναν τρία καταγεγραμμένα αδέσποτα.

Πρέπει να υπάρχει αρμόδιος φορέας που γνωρίζει πού βρίσκονται, ποιος τα έχει, με ποιο καθεστώς και ποιος έχει αναλάβει την ευθύνη τους.

Και όταν άνθρωποι που επί χρόνια γνώριζαν και φρόντιζαν αυτά τα ζώα ρωτούν αν είναι καλά, το ελάχιστο που ζητούν είναι μια σωστή απάντηση.

Διαφορετικά, ας μαζέψουμε όλα τα αδέσποτα της χώρας, ας τα κλείσουμε σε αυλές, αποθήκες και περιφραγμένους χώρους, ας τους αφήσουμε ένα μπολ νερό κι ένα πιάτο φαΐ και ας ανακοινώσουμε ότι λύσαμε το πρόβλημα.

Εδώ και χρόνια φωνάζουμε ότι η φιλοζωία δεν τελειώνει τη στιγμή που κλείνει πίσω από ένα ζώο μια πόρτα, αλλά ΕΚΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ Η ΕΥΘΥΝΗ και είναι για τα επόμενα 10-15 χρόνια!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους