Ας ξεκινήσουμε από το πόλο (φωτό 1). Δεν νομίζω να παρεξηγηθεί κανείς, ε; Είναι παγκοίνως γνωστό, άλλωστε, ότι εδώ είμαστε Ερασιτέχνης friendly περιβάλλον... Σπουδαία νίκη (15-14) για τα προκριματικά...

Πλήρες Κείμενο:

Ας ξεκινήσουμε από το πόλο (φωτό 1). Δεν νομίζω να παρεξηγηθεί κανείς, ε; Είναι παγκοίνως γνωστό, άλλωστε, ότι εδώ είμαστε Ερασιτέχνης friendly περιβάλλον... Σπουδαία νίκη (15-14) για τα προκριματικά του Champions League, απέναντι στην ομάδα που μας απέκλεισε την περασμένη σεζόν στα προημιτελικά του EuroCup, τη Γιαντράν Σπλιτ, η οποία αγωνιζόταν και στην έδρα της.

Νίκη που ήρθε πιο εύκολα απ' ό,τι δείχνει το τελικό σκορ (ήμασταν μπροστά με 14-11, περίπου τρία λεπτά πριν από τη λήξη). Καλογερόπουλος και Νικολαΐδης πέτυχαν συνολικά επτά γκολ, αποδεικνύοντας πόσο σπουδαίες μεταγραφές ήταν αμφότεροι. Ο Παναθηναϊκός φαίνεται πως θα κλείσει κι άλλο την ψαλίδα από τον Ολυμπιακό.

Προχωράμε σταθερά, ένα βηματάκι τη φορά.

Παρεμπιπτόντως, και το γυναικείο τμήμα έχει κάνει πολύ καλές κινήσεις και όλα δείχνουν πως θα το δούμε του χρόνου στην Α1. Τελευταία φορά που συνέβη αυτό, παίζονταν οι Απαράδεκτοι στην τηλεόραση (όχι σε επανάληψη) και Μις Ελλάς είχε αναδειχθεί η Μαρίνα Τσιντικίδου... Στο μπάσκετ (φωτό 2) η νίκη του μισού Παναθηναϊκού με 90-69 απέναντι στη γαλλική Μπουργκ ήταν αναμενόμενη, ίσως όμως όχι το εύρος αυτής.

Εδώ ισχύει ο εξής ομπραντοβιτσικός νόμος: «όποιος τολμάει ας μην παίξει άμυνα». Είναι πάρα πάρα πολύ νωρίς για συμπεράσματα και προβλέψεις, παρ' όλα αυτά νιώθω ότι κάποιος ξενυχτάει τα βράδια παρακολουθώντας βίντεο, σκεπτόμενος plays, σκαρφιζόμενος μπασκετικά τρικ.

Αυτό με κάνει να κοιμάμαι πιο ήσυχος και να ξυπνάω πιο αισιόδοξος για το μέλλον... Τη φωτό 3 ανοίξτε την άφοβα, δεν είναι ιός.

Όλως περιέργως, δεν είναι ούτε προϊόν τεχνητής νοημοσύνης.

Προσπαθώ να σκεφτώ τι ενώνει αυτούς τους δύο εκτός από την αγάπη τους για τα ζώα (έχω πολλούς λόγους να μη μετανιώνω που τους έχω επικρίνει ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν, αλλά στον συγκεκριμένο τομέα τούς βγάζω το καπέλο). Χμ... Κάτσε, εδώ το έχω... Παναθ... Παναθην... Κοντά είμαι, πλησιάζω.

Α, ναι. Ο Παναθηναϊκός, ρε! Τέλος πάντων, δεν ξέρω τι κουνούπι έχει τσιμπήσει τον πρόεδρο της ΠΑΕ τελευταία και κάνει όσα δεν έκανε τα προηγούμενα δεκατέσσερα χρόνια, εύχομαι όμως να συνεχιστεί αυτή η «πράσινη» ομόνοια μεταξύ των ιδιοκτητών και το γενικότερο εξωστρεφές άνοιγμά τους προς τον κόσμο.

Ξέρετε τι άλλο θέλω να δω as soon as possible; Πρώτον, την αντίστροφη εικόνα: τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο στο ποδοσφαιρικό ΟΑΚΑ, μαζί με τον Παύλο, τον γιο του, ο οποίος λατρεύει την μπάλα.

Δεύτερον –και πιο σημαντικό–, εκτός από τους Αλαφούζο και Γιαννακόπουλο, να τα βρουν επιτέλους και οι οργανωμένοι μεταξύ τους.

Είναι πολύ μεγάλος βραχνάς, καημός, κόμπος στον λαιμό (προσθέστε όποια άλλη έκφραση εσείς θέλετε) η διάσπαση της Θύρας 13. Θέλω να πιστεύω ότι και εδώ το "united we stand" θα επικρατήσει του "divided we fall" και το πέταλο θα γίνει ξανά ένα και ομοούσιο, σαν άλλοτε.

Πώς έγραφε ένα παλιό πανό; «Για έναν ΠΑΟ ζούμε». Όλοι, παρά τις επιμέρους διαφορές μας... Τη φωτό 4 τη βάζω απλώς επειδή μου περίσσευε λίγη καλτίλα από τη φωτό 3. Είναι το «ενιαίος και αδιαίρετος» στην παλαιοπασοκική εκδοχή του. Δεν διαρκούσε και πολύ, γι' αυτό λοιπόν τούτο το ενσταντανέ έχει ιστορικό ενδιαφέρον...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους