"ΑΡΙΣΤΕΡΑ Α.Ε –Βιομηχανία Κατασκευής Μύθων και Ηρώων"⚠️ «...Σήκωσε την αντένα γαμώ το φασισμό σου πουτάνας γέννα Ναι καλά κατάλαβες αυτό εδώ είναι για σένα Διάλεξε, θέλεις κρεμάλα ή τρεχάλα; Γαμιέται...

Πλήρες Κείμενο:

"ΑΡΙΣΤΕΡΑ Α.Ε –Βιομηχανία Κατασκευής Μύθων και Ηρώων"⚠️ «...Σήκωσε την αντένα γαμώ το φασισμό σου πουτάνας γέννα Ναι καλά κατάλαβες αυτό εδώ είναι για σένα Διάλεξε, θέλεις κρεμάλα ή τρεχάλα; Γαμιέται κάθε είδους φασίστας μαλάκα και πάμε γι' άλλα Γάμα τους, Πάτα τους, Γάμα τους κατούρα τους στα μούτρα και Γάμα τους τη φάρα τους Γάμα τους, Πάτα τους, Γάμα τους κατούρα τους στα μούτρα και Γάμα τους τη φάρα τους» ~Παύλος Φύσσας~ Με αφορμή τη σημερινή επέτειο θανάτου του Παύλου Φύσσα και όλο το χαμό που επικρατεί στο διαδίκτυο για ακόμη μια φορά 13 χρόνια μετά, ξαναθυμήθηκα πώς η ελληνική κοινωνία επιλέγει ποιον θα τιμήσει και ποιον θα ξεχάσει.

Πλέον η μνήμη μας δεν είναι δίκαιη αλλά έχει καταντήσει προϊόν εργαλειόποιησης και οι ήρωες δεν γεννιούνται αλλά τους φτιάχνουμε όταν και όπως μας συμφέρει. Η Ελλάδα έχει δει πολλούς θανάτους να αφήνουν τραύματα στη δημόσια σφαίρα.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο Παύλος Φύσσας στον Πειραιά και ο Κωνσταντίνος Κατσίφας στη Βόρεια Ήπειρο όχι βέβαια επειδή ήταν οι μόνοι ή οι πιο σημαντικοί, αλλά λόγω των τραγικών αντιφάσεων που φανερώνουν πόσο βολικά ή άβολα είναι για το κυρίαρχο αφήγημα.

Δύο νέοι άνθρωποι, διαφορετικές συνθήκες, αλλά και οι δύο νεκροί για όσα πίστευαν. Ο Φύσσας είχε έντονο παρελθόν, ράπερ με στίχους που μιλούσαν για βία και για αμφισβήτηση των κανόνων.

Όλα αυτά βέβαια θάφτηκαν γρήγορα.

Το μόνο που έμεινε ήταν η εικόνα του αντιφασίστα η τέλεια πρώτη ύλη για την ΑΡΙΣΤΕΡΑ Α.Ε. Μνημεία, συναυλίες, αφιερώματα, ασταμάτητη κάλυψη από τα ΜΜΕ.

Ένας νεκρός που έβγαζε λαμπρό φωτοστέφανο σε ένα αφήγημα που ήθελε νικητή τον πολιτικό του χώρο.

Στην αντίπερα όχθη ο Κωνσταντίνος Κατσίφας σήκωσε την ελληνική σημαία στη Βόρεια Ήπειρο, στάθηκε απέναντι στην καταπίεση, υπερασπίστηκε τον τόπο του.

Η αντίδρασή του μπορεί να θεωρήθηκε «υπερβολική» από πολλούς, αλλά προέκυψε από δεκαετίες αδικίας και πίεσης των Ελλήνων της περιοχής.

Αντί όμως να αναγνωριστεί το δίκιο του, παρουσιάστηκε σαν επικίνδυνος, σαν ακραίος, σαν γραφικός και στο τέλος η ελληνική κυβέρνηση δέχτηκε ότι τον "αυτοκτόνησαν" οι Αλβανοί και όλα καλά.

Δεν του αποδόθηκε καμία τιμή, κανένα μνημείο, καμία δημόσια αναγνώριση.

Απλώς σιωπή.

Μέσα σε όλα αυτά θα πρέπει να τονιστεί ότι οι Έλληνες της Βόρειας Ηπείρου βιώνουν δεκαετίες περιορισμών και αδικιών σχολεία κλειστά, θρησκευτικά δικαιώματα παραβιασμένα, περιουσίες αρπαγμένες, ταυτότητα αμφισβητημένη.

Η αγωνία τους είναι καθημερινή και μέσα σε αυτό το εκρηκτικό πλαίσιο η πράξη του Κατσίφα δεν ήταν τυχαία ούτε εξωπραγματική,ήταν η κραυγή ενός λαού που πονούσε για την αδικία και την αδιαφορία των "μεγάλων". Σαν να μην φτάνουν όλα τα παραπάνω η μητέρα του Φύσσα έγινε σύμβολο, εθνική μορφή, πρόσωπο κάθε αφιερώματος.Απο την άλλη πλευρά η μητέρα του Κατσίφα; Αόρατη, κανείς δεν γνωρίζει ούτε το όνομα της ούτε το πρόσωπο της.

Όμως ο πόνος της σαφώς δεν ήταν μικρότερος ή η λύπη της λιγότερη και όμως, η μία αναδεικνύεται επιδεικτικά ενώ η άλλη εξαφανίζεται.Το ίδιο παιδί, ο ίδιος πόνος, η ίδια ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά διαφορετικό αφήγημα, γιατί άραγε❓❓ Εν κατακλείδι η Ελλάδα επιλέγει τι θυμάται και ποιον τιμά, όχι με βάση την αλήθεια ή τη δικαιοσύνη, αλλά την πολιτική και ιδεολογική χρησιμότητα. Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ Α.Ε. φτιάχνει ήρωες «κατά παραγγελία». Ο Φύσσας αναγορεύτηκε σε "ήρωα" ενώ ο Κατσίφας θάφτηκε στη λήθη.

Και οι δύο είχαν μάνες που πόνεσαν, και οι δύο πίστεψαν σε ιδανικά και τα πλήρωσαν με τη ζωή τους.

Αν θέλουμε πραγματική δικαιοσύνη στη μνήμη, πρέπει να σταματήσουμε να φτιάχνουμε ήρωες με βάση το κόμμα ή το αφήγημα, και να αναγνωρίσουμε ότι ο πόνος δεν έχει χρώμα, δεν έχει κόμμα ούτε ιδεολογικό πρόσημο.

Τέλος, θα κλείσω με τα λόγια του αείμνηστου Μίκη Θεοδωράκη, τα οποία άκουσα στο τελευταίο συλλαλητήριο στην Αθήνα, λίγο πριν ξεπουληθεί το όνομα της Μακεδονίας από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «αντί πινακίου φακής». Μου είχαν προκαλέσει μεγάλη εντύπωση και αποκτούν ιδιαίτερη αξία, μιας και προέρχονται από το στόμα ενός διακεκριμένου μέλους για δεκαετίες και ταυτόχρονα συμβόλου της αριστεράς(τουλάχιστον μέχρι τότε που τόλμησε να πει τα παρακάτω λόγια). «Περιφρονώ και μάχομαι τον φασισμό σε όλες του τις μορφές και προπαντός στην πιο πονηρή, απατηλή και επικίνδυνη μορφή του, την αριστερόστροφη» (Μίκης Θεοδωράκης) ✍ Στυλ. Καβάζης Υ.Γ Για να μην ξεχνιόμαστε πηγαίνοντας κόντρα στο αφήγημα της εποχής αλλά και αποτίοντας ελάχιστο φόρο τιμής σε όλους αυτούς που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία της Βόρειας Ηπείρου αλλά και για αυτούς που ακόμη βαστούν Θερμοπύλες με νύχια και με δόντια κόντρα σε ένα εχθρικό καθεστώς, ⚔️🇬🇷ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟ!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους