Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα ο Γιάννης μού έδωσε ένα γράμμα. Του το άφησε ο γιος του στο τελευταίο επισκεπτήριο.

Μου το έδωσε προσεκτικά, σαν κάτι πολύτιμο.

Και είναι. Στο Γράμμα ο έφηβος Δημήτρης τού γράφει: "Μπαμπά μου δεν ξέρω από που να αρχίσω, γιατί έχω τόσα πολλά που θέλω να σου πω. Μου λείπεις πολύ και σκέφτομαι συχνά εσένα και τις στιγμές που έχουμε περάσει μαζί.

Ήθελα να σου γράψω αυτό το γράμμα γιατί, ακόμα κι αν δεν μπορούμε να είμαστε αγκαλίτσα όπως τότε, θέλω να ξέρεις ότι δεν σε ξεχνάω και είμαι πολύ περήφανος που είμαι γιος σου.

Ξέρω πως αυτή η περίοδος είναι δύσκολη για όλους μας όχι μόνο για σένα εκεί μέσα, αλλά και για μας εδώ έξω, θέλω όμως να είσαι δυνατός και να μην τα παρατήσεις ποτέ.

Ελπίζω να έρθει σύντομη η μέρα που θα σε δω έξω από τα κελιά και σε πάρω αγκαλιά και να σου πω πόσο σε αγαπάω.

Δεν θέλω να σου μπαίνουν ιδέες ότι σε πρόδωσα και αυτά, γιατί για σένα θα έκανα τα πάντα κι ας μην το δείχνω.

Είσαι ένα από τα σημαντικότερα πλάσματα στον κόσμο, για μένα είσαι ένα τεράστιο δώρο και όχι απλά ένας πατέρας, ένας ήρωας που θυσιάζει τη ζωή του για τα παιδιά του γι αυτό κι εγώ θα κάνω τα πάντα για να σε κάνω περήφανο.

Υπομονή πατέρα μου και εύχομαι να γίνουμε όπως είμασταν και πιο δυνατοί.

Σε αγαπάω πολύ μπαμπά.

Πολλά φιλάκια από τον αγαπημένο σου γιο Δημήτρη" Υπάρχουν άνθρωποι που τιμωρούνται χωρίς να έχουν δικαστεί ποτέ.

Παιδιά που μεγαλώνουν με έναν γονιό πίσω από τα κάγκελα.

Μανάδες, σύντροφοι, αδέρφια που περιμένουν στην ουρά του επισκεπτηρίου.

Και οι οικογένειες των θυμάτων, που κουβαλούν τον δικό τους πόνο συχνά ολομόναχες.

Είναι τα αόρατα θύματα.

Η τιμωρητική δικαιοσύνη δεν τα βλέπει.

Δεν τα μετράει.

Δεν τα ρωτάει.

Κοιτάζει την πράξη και την ποινή.

Όλα τα άλλα μένουν απέξω.

Μαζί και οι άνθρωποι. Ο Δημήτρης γράφει ότι θα κάνει τα πάντα για να κάνει τον πατέρα του περήφανο.

Ένα παιδί που προσπαθεί να σταθεί όρθιο για δύο.

Μια δικαιοσύνη που θέλει να λέγεται δίκαιη πρέπει να βλέπει και αυτά τα παιδιά.

Να θεραπεύει, όχι μόνο να τιμωρεί. «Υπομονή, πατέρα μου», γράφει στο τέλος. Υπομονή και σε σένα, Δημήτρη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους