Για τους κανίβαλους αυτού του κόσμου, που φοβούνται όσα δεν μπορούν να κάψουν. Το τελευταίο διάστημα, ο χώρος μας βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συστηματικής και κλιμακούμενης στοχοποίησης από...
Για τους κανίβαλους αυτού του κόσμου, που φοβούνται όσα δεν μπορούν να κάψουν.
Το τελευταίο διάστημα, ο χώρος μας βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συστηματικής και κλιμακούμενης στοχοποίησης από φασιστικές ομάδες.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για μια διαδοχή επιθέσεων που συγκροτούν μια σαφή απόπειρα εκφοβισμού, τρομοκράτησης και φίμωσης ενός αυτοοργανωμένου πολιτικού και κοινωνικού εγχειρήματος.
Η αρχή έγινε με επαναλαμβανόμενους βανδαλισμούς και ναζιστικά σύμβολα στους εξωτερικούς τοίχους του στεκιού.
Ακολούθησε η θραύση των τζαμιών με πέτρες, καθώς και απειλητικά μηνύματα μέσω Facebook, μεταξύ άλλων με τη φράση «θα έρθουν καύσωνες». Η κλιμάκωση αυτή κορυφώθηκε με την απόπειρα εμπρησμού και την πυρπόληση του παρακείμενου εγκαταλελειμμένου σπιτιού, μια ενέργεια που θα μπορούσε να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τόσο τον χώρο μας όσο και ολόκληρη τη γειτονιά.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο φασισμός επιχειρεί να επιβληθεί μέσα από τον φόβο και τη βία.
Σήμερα μετράμε δεκατρία χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η μνήμη του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δράση της Χρυσής Αυγής και τη δολοφονική βία που εξαπέλυε απέναντι σε μετανάστες, εργαζόμενους, αγωνιστές και κοινωνικούς χώρους.
Η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, η επίθεση στους Αιγύπτιους αλιεργάτες, η επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, καθώς και οι επιθέσεις σε κοινωνικούς χώρους και αγωνιστές, δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά κομμάτια της ίδιας εγκληματικής δράσης.
Η δικαστική απόφαση για τη Χρυσή Αυγή κατέγραψε και καταδίκασε αυτές τις επιθέσεις στο πλαίσιο της δράσης της εγκληματικής οργάνωσης.
Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, η αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη, καταδικασμένου ηγετικού στελέχους της εγκληματικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή», δεν μπορεί να ιδωθεί αποκομμένα από τη συνολικότερη προσπάθεια της ακροδεξιάς να ανακτήσει κοινωνικό και πολιτικό χώρο.
Ο φασισμός μπορεί να αλλάζει πρόσωπο, σύμβολα και ρητορική, να επιχειρεί να εμφανιστεί με νέα προσωπεία και πιο «σύγχρονο» περιτύλιγμα, όμως ο πυρήνας του παραμένει αμετάβλητος και σάπιος: η ιεράρχηση των ανθρώπων, ο αποκλεισμός, η μισαλλοδοξία, η λατρεία της δύναμης και η επιβολή μέσω της βίας.
Ο φασισμός δεν αποτελεί μια εξωτερική ή άσχετη προς την κοινωνία εκτροπή.
Αποτελεί τη μακριά χείρα της εξουσίας για τη βίαιη μετατόπιση της κοινωνικής οργής.
Είναι το δηλητήριο που υπάρχει μέσα στις ίδιες τις κοινωνικές συνθήκες: τη φτώχεια, την περιθωριοποίηση, τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και την κρατική καταστολή.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι η φασιστική απειλή μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από θεσμικές διαδικασίες και κρατικούς μηχανισμούς.
Ο φασισμός δεν αναχαιτίζεται με την ανάθεση της κοινωνικής άμυνας σε εκείνους που οι ίδιοι παράγουν τις συνθήκες καταστολής και αποκλεισμού.
Η ουσιαστική αντιφασιστική απάντηση οικοδομείται κοινωνικά: στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, μέσα από συλλογικότητες, δομές αλληλεγγύης και αυτοοργανωμένα εγχειρήματα που αρνούνται την απομόνωση και τον φόβο.
Το στέκι δεν είναι τα ντουβάρια του.
Είτε στην οδό Λαχανά, είτε σε οποιαδήποτε γειτονιά του Βόλου, το στέκι θα συνεχίσει να υπάρχει, να αναπνέει και να δρα.
Γιατί την υπόστασή μας δεν την καθορίζουν τα τούβλα και οι σοβάδες, αλλά οι άνθρωποι που παλεύουν, ζυμώνονται πολιτικά και έχουν την επιτακτική ανάγκη να συνυπάρχουν και να αγωνίζονται συλλογικά μέσα από τέτοιου είδους εγχειρήματα.
Όσο υπάρχουν κοινότητες αγώνα που αρνούνται να υποταχθούν στον φόβο και την εξουσία, ο φασισμός θα λαμβάνει την απάντηση που του αξίζει. Χώρος Κινημάτων- Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Βόλου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους