ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ Hope του Na Hong-jin (κριτική: Σωτήρης Ζήκος) Αν κάτι είναι απίθανα αξιοθέατο και “κουλό” (παράδοξο, αλλόκοτο, τρελό ή απίστευτο) στην ταινία είναι οι "μεταλλάξεις" της αφήγησής...

Πλήρες Κείμενο:

ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ Hope του Na Hong-jin (κριτική: Σωτήρης Ζήκος) Αν κάτι είναι απίθανα αξιοθέατο και “κουλό” (παράδοξο, αλλόκοτο, τρελό ή απίστευτο) στην ταινία είναι οι "μεταλλάξεις" της αφήγησής της σε τρία διαφορετικά πεδία δράσης, σαν να πρόκειται για τρεις ταινίες, σίκουελ η κάθε μία της προηγούμενης, στη συσκευασία της μίας και με ανοιχτή στο φινάλε και σε μια επόμενη συνέχεια των τριών... Παραμένοντας, ωστόσο, η ίδια ιστορία καταδίωξης και με τους ίδιους αφελείς, επαρχιώτες ήρωες (με επί τούτου υπερβάλλον "σοβαρό" και "ασόβαρο" χιούμορ) σαν να ανοίγονταν διαδοχικά, κάποιες πύλες εντός, ενός παράλληλου σύμπαντος -εισβολής από εξωγήινα πλάσματα με διαστάσεις γιγάντων.

Πρώτα στον αστικό χώρο μια μικρής, επαρχιακής πόλης, όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους, μετά στον περιβάλλοντα δασικό της χώρο και τέλος στην περιφερειακή της οδό.

Και με την κυρίως δράση της συνεχούς καταδίωξης, που την ορίζει κινηματογραφικά ως θέμα και θέαμα, να πραγματώνει κάθε φορά το παράδοξο του Ζήνωνα αναπαραστατικά... http://cinephilia.gr/index.php/tainies/kosmos/8526-hope-tou-na-hong-jin-kritiki-sotiris-zikos

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους