ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΘΕΑ Ελπίζω κάποτε να καταλάβει η ελληνική κοινωνία τι χρωστάει στην ρεμπέτικη αποκοτιά του Παύλου Φύσσα να μην φύγει από τότε Οδό Παναγή Τσαλδάρη (σήμερα Οδό Παύλου Φύσσα) στο Κερατσίνι...
ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΘΕΑ Ελπίζω κάποτε να καταλάβει η ελληνική κοινωνία τι χρωστάει στην ρεμπέτικη αποκοτιά του Παύλου Φύσσα να μην φύγει από τότε Οδό Παναγή Τσαλδάρη (σήμερα Οδό Παύλου Φύσσα) στο Κερατσίνι, όταν έμαθε πως οι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής κάλεσαν ενισχύσεις, εκείνο το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου του 2013.
Ελπίζω να καταλάβει κάποτε η ελληνική κοινωνία τι χρωστάει στο ασίγαστο πάθος της Μάγδας Φύσσα να τιμήσει τη μνήμη τους γιου τους στήνοντας εδώ και δωδέκα χρόνια το απροσπέλαστο ανάστημά της μπροστά στους νεοναζί δολοφόνους.
Αξίζει να δει κανείς πόσο λυσσασμένα την έβριζαν στα δικαστήρια και στα βρώμικα κανάλια τους τα ανθρωποειδή καθάρματα.
Γιατί το ξέρουν: αυτή η γυναίκα μόνη της τους νίκησε.
Δυο άνθρωποι, μάνα και γιος, έσωσαν την ελληνική δημοκρατία (ή ό,τι επιμένει να υπάρχει από την ελληνική δημοκρατία) στην ζοφερή δεκαετία του 2010 μένοντας, ο καθένας με τον τρόπο του, όρθιοι σε δημόσια θέα.
Κι από κάπου μακριά ο ίσκιος του Αλέκου Παναγούλη. Και το χαμόγελό του. Εμείς να δούμε τι θα κάνουμε. Θανάσης Τριαριδης, 18 Σεπτεμβρίου 2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους