Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πνευματικά εργαλεία Χαουτζα Ασиф είπε στη Εθνική Ασέναξη του Πακιστάν κάτι, που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούσε προδοσία: Πακιστάν δεν μπήκε στον πόλεμο στο Αφγανιστάν λόγω του Ισλάμ, αλλά επειδή ήταν για να ευχαριστήσει την Αμερική.

Μια σύντομη και απλή πρόταση, από το στόμα κάποιου, ο οποίος ο ίδιος ήταν σε αυτό το παιχνίδι μέχρι το τέλος.

Κάποιος πρέπει να σταματήσει λίγο για να νιώσει το βάρος της πρόταξής.

Χρόνια, είπαν σε μια γενιά να πάει και να πολεμήσει, ο Θεός είναι μαζί σας.

Έγραψαν ένα σχολικό βιβλίο για εσάς, σας έδωσαν κηρύγματα από την οροφή, και πολλοί πέθαναν με την πεποίθηση ότι πολεμούσαν για την θρησκεία.

Τώρα ο υπουργός άμυνας της ίδιας κυβέρνησης, στην ίδια ασέναξη που είχε κρατήσει αυτή την ψευδαισθησία νόμιμη για δεκαετίες, απλώς λέει ότι το θέμα δεν ήταν καθόλου αυτό.

Η θρησκεία ήταν απλώς μια κάλυψη για μια πλήρως πολιτική συμφωνία.

Αυτή η ομολογία πρέπει να θεωρηθεί ως ένα καθρέφτη μπροστά σε κάτι, που επαναλαμβάνεται σήμερα στο Αφγανιστάν. Τα Ταλίبان επίσης εκμεταλλεύονται τον ίδιο είδος θρησκείας, μόνο η μέθοδος έχει αλλάξει.

Ο υπουργός δικαιοσύνης τους δίνει εντολές να συλλάβουν και να βασανίσουν τους ηλικιωμένους της κοινότητας, και αυτή η πράξη είναι δικαιολογημένη υπό την σημαία της υπεράσπισης της θρησκείας.

Αλλά αν κάνουμε ένα βήμα πίσω, θα δούμε το ίδιο μοτίβο, στο οποίο ο Χαουτζα Ασиф ομολογήθηκε, μόνο με διαφορετική θύμα.

Αυτή η διαφορά δεν είναι τυχαία.

Ένα κράτος, το οποίο το θεμέλιο του δεν είναι η ικανοποίηση του λαού, αλλά ο φόβος του, αναγκάζεται να κρατήσει τον λαό του μακριά για να επιβιώσει.

Την ημέρα που ο λαός βρει μια κοινή γλώσσα, αυτό το κράτος θα τελειώσει.

Έτσι, η φυλακισή των ηλικιωμένων του λαού και η πίεση σε άλλο λαό δεν είναι τυχαία, είναι ο ίδιος τρόπος κυβερνήσεως.

Και από εδώ και έρχονται στους δρόμους, σε γυναίκες που αναγκάζονται να οδηγούν ένα βαν επειδή δεν τους αρέσει το ρούχο ή η συμπεριφορά τους, και δίπλα σε άντρες που υποστηρίζουν το καλό, υπάρχουν γυναίκες που κάνουν το ίδιο πράγμα σε άλλες γυναίκες, τις χτυπάνε, και τις εξευτελίζουν.

Αυτή η εικόνα αξίζει να τηρείται: μια γυναίκα, η οποία, σύμφωνα με τις εντολές των ανδρών, οι ίδιοι δεν είναι πρόθυμοι να παρέμβουν, χτυπάει μια άλλη γυναίκα.

Αυτό είναι το αποκορύφωμα της επιτυχίας ενός καταπιεστικού συστήματος, όπου η θύμα γίνεται το εργαλείο του επόμενου θύματος.

Ακριβώς όπως οι νέοι του Αφγανιστάν και του Πακιστάν έγιναν θύματα μεγάλης δύναμης, τώρα οι γυναίκες γίνονται επίσης θύματα της ελέγχου άλλων γυναικών.

Το μοντέλο, όπου κι αν πάει, είναι ένα.

Η δύναμη ποτέ δεν βρώχνει τα χέρια της.

Είναι πάντα ένας από τους θύμας της, που δίνει το μάθημά του, δίνει τους μαθήμας τους, δίνει τους όπους ή το όπλο, και τους στέλνει σε άλλους.

Αυτό το νεαρό άντρας, που σκέφτεται να κάνει джихад, και η γυναίκα που σκέφτεται να κάνει καλό, ούτε το ένα ούτε το άλλο, δεν είναι τυχαία.

Και όταν δεν είναι πλέον χρήσιμη, όπως είπε ο Khwaja Asif, τώρα οι γυναίκες είναι απορριφθείσες.

Η κύρια ζήτηση δεν είναι θρησκεία ή εθνοτητα ή φύλο; η ζήτηση είναι αυτό το σύστημα που βρίσκει κάθε ένα από αυτά και τα χρησιμοποιεί για τις δικές του σκοπές.

Είτε το ονομάζουν ισλαμικό σέκτα είτε ενθαρρύνουν την καλή, είτε υπερασπίζονται την εθνική ακεραιότητα, δεν υπάρχει διαφορά; στο τέλος, κάποιοι άνθρωποι σηκώνονται και οι υπόλοιποι, ανεξάρτητα από την εθνοτητα, θρησκεία ή φύλο, απλώς χρησιμοποιούνται ως πιόνια σε αυτό το παιχνίδι.

Ένας πακιστανός υπουργός μόλις τράβηξε το κουρτίνα από ένα γωνιά του.

Δεν χρειαζόμαστε να κοιτάξουμε τα άλλα γωνιά; αυτά συμβαίνουν εδώ και τώρα σε αυτό το πόλη. Μετάφραση: Facebook https://www.facebook.com/share/17ggn8cELS/?mibextid=wwXIfr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους