Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήταν αποκαλόκαιρο και ο Σαλβαδόρ Νταλί με τον Ρενέ Μαγκρίτ, ζωγράφιζαν στο μπαλκόνι του σπιτιού του Νταλί στο Καδακές της Ισπανίας, πίνοντας ροζ σαγκουίνι με βότκα.

Μαζί τους ήταν επίσης ο ποιητής Πολ Ελυάρ με τη σύζυγό του, Γκαλά -που ακόμα δεν γνώριζαν ότι η δεύτερη θα ερωτευθεί τον Νταλί και θα γινει τα πάντα όλα του- και τον Χουάν Μιρό, που θα μπορούσα και να μην τους αναφέρω, γιατί δεν παίζουν κάποιον ρόλο στην ιστορία μας.

Ένιγουέι, ο ήλιος έκαιγε εκείνο το σουρεαλιστικό μεσημέρι αλλά η έμπνευση των δύο ζωγράφων έκαιγε ακόμα περισσότερο και τα πινέλα έπαιρναν φωτιά αποτυπώνοντάς την στους καμβάδες γύρω τους. ​«Πάλι καλυμμένα πρόσωπα και μάλιστα με ύφασμα; Πρέπει να δεις τον Σίγκμουντ», του είπε ο Νταλί, κοιτάζοντας τους «Εραστές» που είχε ζωγραφίσει ο Μαγκρίτ. ​«Σαλβαδόρ, σέβομαι το κόλλημά σου για τον Φρόιντ και τις θεωρίες του για το ασυνείδητο και τα όνειρα, αλλά προσωπικά, δεν έχω χειρότερο από το να μεταφράζει κανείς έναν πίνακα με ψυχαναλυτικούς όρους.

Στερεί το έργο από το μυστήριό του», απάντησε ο Μαγκρίτ. ​«Ε, αυτό το μυστήριο δεν χρειάζεται τον Σέρλοκ Χολμς για να το λύσει! "Φωνάζει" το τραύμα της μητέρας σου», επέμεινε ο Νταλί. ​«Έχω πει χιλιάδες φορές σε όλους πως ΟΧΙ, καμία σχέση!», φώναξε ο Μαγκρίτ. ​«Ε, τώρα τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια... Υπάρχει ένα μοτίβο καλυμμένων προσώπων που εμφανίζεται συχνά πυκνά στα έργα σου», συνέχισε ατάραχος ο Νταλί. ​Ο Μαγκρίτ, αντί άλλης απάντησης, πήρε μία από τις ακουαρέλες που υπήρχαν διάσπαρτες στον χώρο και ζωγράφισε επιτόπου μια μορφή χωρίς πρόσωπο και με ένα κλουβί πουλιών στη θέση του στήθους.

Έφτιαξε και ένα πουλί κλεισμένο μέσα και ένα να κάθεται έξω ελεύθερο και το έδωσε στον Νταλί. ​«Νετι;» τον ρώτησε εκείνος. ​«Ο θεραπευτής», του είπε και έγραψε και τον τίτλο φαρδιά πλατιά πάνω στην ακουαρέλα.

Στον χαρίζω». ​«Ειρωνεύσου όσο θες, αλλά εγώ θα σε πάρω μαζί μου στον ψυχολόγο μου», του απάντησε ο Νταλί.

Σε πλήρη αντίθεση με τον Μαγκρίτ, εκείνος λάτρευε τον Φρόιντ και θεωρούσε τα γραπτά του για το ασυνείδητο και τα όνειρα ως τη μέγιστη πηγή έμπνευσής του. ​«Δεν μπορώ ακόμα και να το θέλω, θα ήταν εντελώς σουρεαλιστικό να γίνει αυτό.

Έχουμε 1929 και ο Φρόιντ είναι ένας παγκοσμίου φήμης, ηλικιωμένος επιστήμονας που ζει στη Βιέννη και δέχεται ελάχιστους, με βαριές τσέπες, ασθενείς.

Εγώ ζω στο Παρίσι, είμαι σχετικά φτωχός και βιοπορίζομαι ακόμα κάνοντας διαφημίσεις», εξήγησε ο Μαγκρίτ. ​«Δεν πειράζει! Η Νουαζέτα αγαπάει τον σουρεαλισμό και τον χρησιμοποιεί στα κείμενά της, οπότε θα κάνουμε ένα αναχρονιστικό άλμα και αύριο ταξιδεύουμε στο Λονδίνο!», είπε ο Νταλί αποφασιστικά. ​«Θα έρθω για παρέα, αλλά δεν θα μιλήσω για τους πίνακές μου και τα σκεπασμένα πρόσωπα!», υποχώρησε ο Μαγκρίτ, γιατί ήθελε να αλλάξουν κουβέντα. ​Ο Φρόιντ ανέκαθεν θεωρούσε τους σουρεαλιστές «παλαβούς», αλλά τους δέχτηκε εκτός ραντεβού στο ντιβάνι του.

Καθώς ο Νταλί του εξηγούσε με πάθος τη θεωρία του, ο Φρόιντ τον παρατηρούσε σιωπηλός. «Έτσι δεν είναι γιατρέ; Αυτό δε δείχνουν οι πίνακες;» Ο Φρόιντ τον κοίταξε στα μάτια σιωπηλός. «Στους κλασικούς πίνακες ψάχνω να βρω το ασυνείδητο, αλλά στα δικά σου έργα ψάχνω να βρω το συνειδητό». ​Ο Μαγκρίτ άρχισε να γελάει. «Ωωωω τι σου είπε;! Ότι δεν ζωγραφίζεις αυθόρμητα τα όνειρά σου, αλλά έχεις εκλογικεύσει και σχεδιάσει με απόλυτη μαθηματική ακρίβεια το ψυχαναλυτικό τους νόημα!». ​«Δεν πειράζει, τώρα με απασχολεί κάτι άλλο.

Το κρανίο του μου θυμίζει σαλιγκάρι.

Θέλω να το ζωγραφίσω, αν με αφήσει», μουρμούρισε ο Νταλί στρίβωντας το μουστάκι του. ​«Θα σ' αφήσει!», είπε ο Μαγκρίτ. ​«Όλα τα ξέρεις πια εσύ!», του απάντησε ο Νταλί.

Ενώ συμπαθιόντουσαν, αφενός ​υπήρχε ένας καλλιτεχνικός ανταγωνισμός μεταξύ τους, αφετέρου ο Μαγκρίτ έβλεπε τον Νταλί ως έναν «εμπορικό σόουμαν». Παρά τις τεράστιες διαφορές τους όμως, όπως απέδειξε η μεγάλη έκθεση «Dalí & Magritte» στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών του Βελγίου, οι δύο άνδρες επηρέασαν ο ένας το έργο του άλλου, διαμορφώνοντας μαζί το δεύτερο μεγάλο κύμα του Σουρεαλισμού. Α! Και το διάσημο αυτό σκίτσο του Φρόιντ από τον Νταλί εκτίθεται σήμερα στο Freud Museum London. 📍​Οι διάλογοι και τα σκηνικά είναι μυθοπλασία.

Τα πρόσωπα, τα περιστατικά, οι πληροφορίες που κρύβονται πίσω από τις λέξεις, βασίζονται σε ιστορικές πηγές! Διαβάζουμε τις πληροφορίες της σελίδας για ό,τι μας ξενίζει ή μας ξινίζει! 📍Η επιλογή του συγκεκριμένου πινακα, έγινε γιατί μου αρέσει και γιατί τον θεωρώ εξαιρετικά επίκαιρο στην εποχή των social media και της ψηφιακής επικοινωνίας. ​#nouazeta #SalvadorDali #Magritte #Freud #Surrealism Efi Fotinou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους