Μιράντα Σκηνίτη ΣΟΥΝΙΟΣ Ο «ΒΩΒΟΣ» ΗΡΩΑΣ-ΟΙΚΙΣΤΗΣ της ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ του ΣΟΥΝΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ Ο μυθικός Σούνιος υπήρξε ο «βωβός» (βουβός) ήρωας των γαλαζοπράσινων βράχων του Σουνίου, ένας σιωπηλός οικιστής που...

Πλήρες Κείμενο:

Μιράντα Σκηνίτη ΣΟΥΝΙΟΣ Ο «ΒΩΒΟΣ» ΗΡΩΑΣ-ΟΙΚΙΣΤΗΣ της ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ του ΣΟΥΝΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ Ο μυθικός Σούνιος υπήρξε ο «βωβός» (βουβός) ήρωας των γαλαζοπράσινων βράχων του Σουνίου, ένας σιωπηλός οικιστής που τους χάρισε το προελληνικό όνομά του. Στην Ελληνική παράδοση οι επώνυμοι ήρωες ήταν πρόσωπα ως επί το πλείστον ημίθεοι ή γιοί βασιλέων που έδιναν το όνομά τους σε πόλεις, περιοχές ή φυλές και που οι κάτοικοι τους τιμούσαν ως προστάτες της γής τους.

Ο γαλαζοαίματος ήρωας μας που σίγησε με τον καιρό και δεν βωβίζει (λεξικό Ησύχιος) πιά, ούτε σαλπίζει τα κατορθώματα/άθλους του ωσάν τον Θησέα ή τον Ηρακλή, περιήλθε σε αφάνεια μαζί με τον παππού του Απόλλωνα , κατά την μετάβαση από τους προϊστορικούς χρόνους της μητριαρχίας, προς την ιστορική εποχή της πατριαρχίας, όταν πλέον δέσποσε στο ακρωτήρι του Σουνίου ο Ποσειδώνας «Σουνιάρατος» ή «Σουνιέρακος» (Αριστοφάνης), και η θεά Αθηνά Σουνιάδα σε αγαστή λατρεία.

Επί αιώνες οι πιστοί που υπήρξαν τοπικοί λάτρεις του ήρωα Σουνίου, απέδιδαν τιμές για λόγους θρησκευτικού δέους και μυστηρίου, χωρίς να προφέρουν πιά το όνομά του, ώστε να περιπέσει με την πάροδο του χρόνου σε λησμονιά/λήθη.

Ο βίος του εξαϋλώθηκε σαν ένα δραματικό κινηματογραφικό έργο, σαν μικρού μήκους ταινία με λησμονημένο σενάριο, θολές εικόνες, χωρίς προφορικούς διαλόγους/αφήγηση, και άνευ μουσικής και ηχητικών εφέ! Αυτός είναι ο «βωβός» ήρωας Σούνιος του ομώνυμου ακρωτηρίου, επειδή δεν είχε αυτόνομη ιστορία ή δράση στην κλασική γραμματεία.

ΣΟΥΝΟΣ ετυμολογικά σημαίνει άργυρος (ασήμι), και παραπέμπει σε έδαφος πλούσιο σε κοιτάσματα μετάλλων στην αργυρούχο νοτιοανατολική περιοχή του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Η εκδοχή αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι ο αρχαίος Δήμος Σουνιέων εκτεινόταν μέχρι τα περίφημα ορυχεία του Λαυρίου, και μάλιστα στην αρχαία Αθήνα, η προσφώνηση «Σουνιεύς» χρησιμοποιείτο ως συνώνυμο του πάμπλουτου ανθρώπου.

Για παράδειγμα, ο Κρίτωνας ο Σουνιεύς, που υπήρξε ο πιστός και εύπορος παιδικός φίλος/μαθητής του Σωκράτη, αν και καταγόταν από τον δήμο της Αλωπεκής (Αλωπεκήθεν), του προσάψαν το επίθετο Σουνιεύς, επειδή δραστηριοποιείτο στην επαρχία ως γαιοκτήμονας/επιχειρηματίας/επενδυτής με μεγάλη αγροτική περιουσία/κτήματα στα περίχωρα της Αττικής μέχρι τους ναούς του Ποσειδώνα και της Αθηνάς , τους δύο Ολύμπιους θεούς που διαγωνίστηκαν για την προστασία του Άστεως των Αθηνών.

Θυμίζω ότι πρωταγωνίστησε στον πλατωνικό διάλογο σχετικά με την δίκη και εκτέλεση του Σωκράτη, προτείνοντάς του να …δραπετεύσει (4 ος π.Χ.) ( https://wikipedia.org/wiki/%CE…). Οι αρχαίες πηγές όπως ο ιστορικός Νικόλαος ο Δαμασκηνός, ο λεξικογράφος Στέφανος Βυζάντιος και ο γραμματικός Ηρωδιανός διέσωσαν ότι ο ήρως-επίτροπος Σούνιος είχε έναν διάσημο γιό τον Σίφνο (marabou project). Ο Σίφνος λοιπόν, έφυγε από την Αττική ως αρχηγός μιάς ομάδας Ιώνων, εγκαταστάθηκε στο γνωστό νησί των Κυκλάδων, και του έδωσε το όνομά του (Ιστορία της Σίφνου/e-Sifnos). Υπάρχει μία αξιοσημείωτη σύνδεση ανάμεσα στον Σούνιο, τον Σίφνο και την γεωλογία.

Τόσο η περιοχή του Σουνίου (Λαυρεωτική) όσο και η νήσος Σίφνος ήταν τα δύο πιό δημοφιλή κέντρα μεταλλείων της αρχαίας Ελλάδος, πλούσια σε ασήμι, χρυσό, μόλυβδο, σπάνια ορυκτά και ημιπολύτιμους λίθους.

Η μυθολογική συγγένεια πατέρα και γυιού αντανακλούσε την στενή σχέση των δύο αυτών μεταλλευτικών περιοχών στον αρχαίο κόσμο, την ανταλλαγή τεχνογνωσίας αναμεταξύ τους, την κατάρτιση/αξιοποίηση των δούλων εργαζομένων, και το χρηματιστηριακό εμπόριο των μετάλλων.

Έτσι λοιπόν το ορθό γενεαλογικό δέντρο του ήρωά μας βάσει πηγών είναι: 1. Παππούδες Απόλλωνας (θεός του φωτός και της μουσικής) Ροιώ (νύμφη της Αττικής, κόρη του Στάφυλου) 2. Γονείς Φύλακας (γυιός του Απόλλωνα και της Ροιούς, τοπικός ήρωας της Λαυρεωτικής) Η μητέρα του δεν σώζεται (παρθενογένεση) 3. Σούνιος (ο ήρωας της χερσονήσου του Σουνίου), και 4. Σίφνος (ο θρυλικός γιός του και επώνυμος ήρωας της Σίφνου). (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Ακαδημαϊκή Μελέτη Αντωνίου Μηλιαράκη (1874) με το ιστορικό σύγγραμμά του «Κυκλαδικά και Ιστορία των Κυκλάδων Νήσων»). Σύμφωνα με τον Ξενοφώντα στα καμίνια (κλιβάνους, πλυντήρια, υπόγειες στοές) και στα εργαστήρια του Λαυρίου την εποχή της ακμής τους, εργάζονταν περίπου 20.000 άνθρωποι, με ετήσια παραγωγή των 100 ταλάντων, και από την παραγωγή διανέμονταν σε κάθε Αθηναίο πολίτη 10 δραχμές κάθε χρόνο.

Είναι σαφές ότι τα μεταλλεία συνέβαλαν τα μέγιστα στην ευημερία του τόπου , που κατέστη παροιμιώδης με την ανάπτυξη του Αθηναϊκού στόλου για την αντιμετώπιση των Περσών.

Συνεπώς, ο ήρωας Σούνιος προσέφερε θεάρεστο έργο στους αυτόχθονες του λεκανοπεδίου της Αττικής, εισάγοντας την εκμετάλλευση των μεταλλείων του Λαυρίου/Σουνίου με την «θυγατρική» επιχείρηση στο αργυρόλβιο νησί της Σίφνου όπου πρωτοστατούσε ο γυιός του Σίφνος! ΠΗΓΗ: www.lavrioguide.gr+1

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους