Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο επικήδειος λόγος του Αλέκου Χαλβατζή για τον πατέρα του ήταν συγκλονιστικός.

Ένα μνημείο που συμπλέκει την πολιτική αφήγηση με την σχέση πατέρα γιου και επανανοηματοδοτεί την έννοια του ανθρώπου από την σκοπιά του κομμουνισμού.

Μακριά από την ηρωοποίηση και το υπερβατικό σχήμα που θέλει τους κομμουνιστές άτρωτους, ακλόνητους, χωρίς συναισθήματα και αδυναμίες. Στην Αριστερά δεν θα έπρεπε να θέλουμε ήρωες.

Αλλά «κανονικούς»ανθρώπους, με αδυναμίες και πάθη, με συναισθήματα και δύσκολες ψυχικές στιγμές, ανθρώπους που θέλουν να προσφέρουν από το υστέρημα του χρόνου και του κόπου τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους