Ο θρησκευτικός τρόμος πάντα με γοήτευε γιατί παίρνει όσα έχουμε συνδέσει με την πίστη, την προστασία και το ιερό και τα μετατρέπει σε πηγή φόβου, αφήνοντας το Κακό να γεννηθεί εκεί ακριβώς όπου δεν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κι όταν σε αυτό προστίθεται το nunsploitation (υποείδος του κινηματογράφου τρόμου και εκμετάλλευσης, κυρίως της δεκαετίας του '70, που εστιάζει στη θρησκευτική υποκρισία, τον ερωτισμό, τη βία και τις σκοτεινές πτυχές της ζωής μέσα σε γυναικεία μοναστήρια), ο τρόμος αποκτά μια εντελώς διαφορετική δύναμη και στο «The Suffering», ο David Sodergren διασταυρώνει αυτή τη σύγκρουση με το body horror, μετατρέποντας το ανθρώπινο σώμα σε πεδίο φρίκης και αποσύνθεσης.

Πίστευα ότι, έχοντας διαβάσει αρκετό ακραίο τρόμο, δύσκολα πλέον ένα βιβλίο θα μπορούσε να με σοκάρει σε επίπεδο εικόνας, όμως έκανα τεράστιο λάθος, γιατί αρκετές φορές σταμάτησα την ανάγνωση μπροστά σε εικόνες τόσο αρρωστημένα παραστατικές, ώστε αναρωτήθηκα τι στο καλό ήταν αυτό που μόλις διάβασα.

Και για να με κάνει ένα βιβλίο να πω «εντάξει, Sodergren, εδώ με αποτελείωσες», κάτι έχει κάνει πολύ σωστά.

Είχα ήδη γνωρίσει τον Sodergren μέσα από το «The Haar» και ήξερα πόσο τον ενδιαφέρει η ανθρώπινη σάρκα ως τόπος μεταμόρφωσης και τρόμου, εδώ όμως προχωρά ακόμη παραπέρα, κλείνοντας την πίστη, την καταπίεση, την επιθυμία και τον φόβο της σωματικής κατάρρευσης σε έναν χώρο από τον οποίο σύντομα δεν υπάρχει διαφυγή.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ψηλά στις Άλπεις της βόρειας Ιταλίας, βρίσκεται το Sant'Arcangel, ένα απομονωμένο γυναικείο μοναστήρι αυστηρής πειθαρχίας και εγκράτειας.

Λίγο πριν ο χειμώνας αποκλείσει την περιοχή, ο βασικός γιατρός Dr. Franco πραγματοποιεί την τελευταία ετήσια επίσκεψή του μαζί με τον βοηθό του, τον Henrik Persson, ενώ πίσω από τα καθήκοντα κρύβεται η σχέση του Henrik με τη μοναχή Gertrude.

Όλα αλλάζουν τη στιγμή που στο δάσος εντοπίζεται ένα άγρια τραυματισμένο κορίτσι και μαζί του περνά τις πύλες του μοναστηριού κάτι που σύντομα θα κάνει ολόκληρο τον χώρο να σαπίσει από μέσα προς τα έξω. Ο Sodergren μετατρέπει την απομόνωση σε βασικό μηχανισμό του τρόμου, καθώς έξω το χιόνι και το βουνό εξαφανίζουν κάθε δυνατότητα διαφυγής, ενώ μέσα εξαπλώνεται η «Σήψη», μια ασθένεια που δεν καταστρέφει μόνο το σώμα αλλά γκρεμίζει όσα αυτή η κοινότητα θεωρούσε ακλόνητα.

Εδώ βρίσκεται για μένα η πιο δυνατή ιδέα του μυθιστορήματος, καθώς η «Σήψη» δεν λειτουργεί μόνο ως μόλυνση αλλά φέρνει στην επιφάνεια όσα η πειθαρχία και η θρησκευτική καταπίεση κρατούσαν θαμμένα.

Το σώμα γίνεται πεδίο εξέγερσης, η σάρκα καταρρέει, η καταπιεσμένη επιθυμία γίνεται μανία και η πίστη συγκρούεται με το αρχαιότερο ανθρώπινο ένστικτο, την επιβίωση.

Το «The Suffering» ξεφεύγει έτσι από μια ακόμη ιστορία μόλυνσης, γιατί ο Sodergren δεν χρειάζεται κανέναν δαίμονα για να βεβηλώσει το μοναστήρι, όταν έχει κάτι πολύ πιο οικείο και τρομακτικό, το ίδιο το ανθρώπινο σώμα όταν μεταμορφώνεται σε κάτι ξένο ακόμη και για εκείνον που κατοικεί μέσα του.

Το body horror του είναι νοσηρό, αμείλικτο και ενοχλητικά σωματικό, καθώς η «Σήψη» καταλαμβάνει σταδιακά σώμα και νου μέσα από περιγραφές που ενεργοποιούν σχεδόν όλες τις αισθήσεις, σε βαθμό που κάποιες στιγμές δεν αισθάνεσαι απλώς ότι παρακολουθείς την αποσύνθεση αλλά ότι μπορείς σχεδόν να τη μυρίσεις.

Ο ίδιος ο Sodergren εξηγεί πως το βιβλίο γεννήθηκε ως φόρος τιμής στο ιταλικό nunsploitation των 70s, ενώ στην πορεία αναγνώρισε και την επιρροή του γοτθικού τρόμου της Hammer.

Αναφέρει το «Black Narcissus» και το «The Devils», ενώ ο Dr Franco γράφτηκε έχοντας στο μυαλό του τον Christopher Lee, επιρροές που εξηγούν τη συνύπαρξη γοτθικής ομορφιάς και ακραίας σωματικής φρίκης.

Οι χαρακτήρες, ωστόσο, δεν λειτουργούν απλώς ως σώματα παραδομένα στη φρίκη, καθώς ο Henrik εκπροσωπεί τον ορθολογισμό, η Gertrude τη σύγκρουση επιθυμίας και πίστης και η Claudia την πίστη που αγγίζει το παραλήρημα. Η Ursula αποτελεί τον ανθρώπινο πυρήνα της ιστορίας, μια νεαρή μοναχή που ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή και θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα, πόσο από τον εαυτό του μπορεί να παραδώσει ένας άνθρωπος σε έναν θεσμό προτού ακόμη και η επιθυμία του να επιλέξει γίνει πράξη ανυπακοής.

Αφηγηματικά, το «The Suffering» ακολουθεί την πορεία της μόλυνσης, ξεκινώντας αργά και υποβλητικά πριν το δεύτερο μισό αποκτήσει τη μανία ενός παρατεταμένου εφιάλτη.

Το «The Suffering» απαιτεί γερό στομάχι, θα ήταν όμως άδικο να περιοριστεί στη σήψη, στο αίμα και στην παραμόρφωση, γιατί πίσω από τη σαρκική του κόλαση βρίσκεται ένας τόπος αφιερωμένος στη σωτηρία της ψυχής όπου τελικά κανείς δεν μπορεί να σωθεί από την ίδια του τη σάρκα.

Κι αυτή είναι η σκοτεινότερη ειρωνεία του βιβλίου, καθώς πίσω από τους τοίχους του Sant'Arcangel προσπάθησαν να πειθαρχήσουν το σώμα, να φιμώσουν την επιθυμία και να κρατήσουν την αμαρτία έξω, χωρίς να καταλάβουν ότι ο πιο τρομακτικός εισβολέας βρισκόταν ήδη κάτω από το δέρμα.

Γιατί από τη σάρκα σου δεν υπάρχει μοναστήρι αρκετά ψηλό για να σε κρύψει. Rate: 5 / 5 ⭐

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους