Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα Παρέμβαση για τις δηλώσεις του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου Στις 15 Σεπτεμβρίου 2026 ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλος επισκέφθηκε τη Μόσχα και απευθύνθηκε στους βουλευτές της Μόσχας, με αφορμή τις εκδηλώσεις για την 150ή επέτειο του ναού του Αγίου και Ευσεβούς Μεγάλου Πρίγκιπα Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Στην ομιλία του αναφέρθηκε εκτενώς στην αγάπη, στον γάμο, στην οικογένεια, στα διαζύγια, στις αμβλώσεις, στην ανάγκη στήριξης των πολύτεκνων και οικονομικά αδύναμων οικογενειών και γενικότερα σε αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως «κανονικότητα» και παραδοσιακές πνευματικές και ηθικές αξίες.

Για τα διαζύγια ο Πατριάρχης Κύριλλος δήλωσε: «Η Εκκλησία αντιμετωπίζει με κριτικό πνεύμα την αύξηση των διαζυγίων στη χώρα μας.

Ίσως εκείνοι που χωρίζουν να είναι άνθρωποι που ενώθηκαν για ακατανόητους λόγους — μπορεί να ήταν η συγκυρία, η καριέρα ή τα χρήματα — τότε ο Θεός ας τους κρίνει.

Αλλά αν η αιτία του γάμου ήταν η αγάπη και ξαφνικά, για κάποιους λόγους, αυτό το συναίσθημα αρχίζει να εκφυλίζεται, τότε δεν πρέπει να κατηγορεί κανείς τον σύζυγο ή τη σύζυγό του, αλλά πρωτίστως τον ίδιο τον εαυτό του.

Γιατί αυτή η εκφύλιση συμβαίνει μέσα στην καρδιά σου, μέσα στη συνείδησή σου.

Θα ήθελα να υπογραμμίσω τη σημασία του γάμου και της οικογένειας για τη διατήρηση του κράτους μας, για τη διατήρηση της πνευματικής, υλικής και πολιτιστικής δύναμης του λαού μας.

Σε αυτές τις προτεραιότητες πρέπει να βασίζεται και η έννοια της κανονικότητας, η οποία είναι κεντρική στην άσκηση της νομοθετικής δραστηριότητας από το κοινοβούλιο». Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στη συνέχεια και στις αμβλώσεις, υποστηρίζοντας ότι στη Ρωσία εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους εξαιτίας των αμβλώσεων και χαρακτηρίζοντας το ζήτημα ως σοβαρό κοινωνικό και πνευματικό πρόβλημα.

Παράλληλα ζήτησε περαιτέρω μέτρα στήριξης των οικογενειών, ιδιαίτερα των πολύτεκνων και των οικονομικά ασθενέστερων.

Όλα αυτά αποτελούν πραγματικό μέρος της ομιλίας του Πατριάρχη και δεν πρέπει να αποσιωπούνται.

Όμως ακριβώς εδώ γεννάται ένα τεράστιο ερώτημα.

Και οι άνθρωποι που σκοτώνονται στον πόλεμο; Η ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα, ως κοινότητα με βαθιές ρίζες στην Ορθοδοξία, δεν μπορεί να μην θέσει το αυτονόητο ερώτημα: Πού είναι η ίδια ένταση λόγου όταν σκοτώνονται άνθρωποι; Πού είναι η ίδια αγωνία όταν καταστρέφονται οικογένειες από τον πόλεμο; Πού είναι η ίδια ευαισθησία όταν παιδιά χάνουν τους γονείς τους, όταν γονείς χάνουν τα παιδιά τους, όταν άνθρωποι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και όταν ολόκληρες πόλεις και υποδομές καταστρέφονται; Η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχει πλέον εισέλθει στον πέμπτο χρόνο της και ο πόλεμος συνεχίζεται.

Η ίδια η Ρωσική Εκκλησία εξακολουθεί να βρίσκεται βαθιά συνδεδεμένη με τον δημόσιο λόγο και το κρατικό περιβάλλον της Ρωσίας.

Και μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η φωνή ενός Πατριάρχη θα έπρεπε να είναι πρωτίστως φωνή υπέρ της ειρήνης και της ανθρώπινης ζωής.

Γιατί τι νόημα έχει να μιλάμε για τη διατήρηση της οικογένειας όταν ο πόλεμος διαλύει οικογένειες; Τι νόημα έχει να μιλάμε για την προστασία των παιδιών όταν παιδιά σκοτώνονται και τραυματίζονται στον πόλεμο; Τι νόημα έχει να μιλάμε για την πνευματική δύναμη ενός λαού όταν η βία και ο θάνατος καταστρέφουν τη ζωή ανθρώπων; Η Ορθοδοξία δεν μπορεί να σιωπά μπροστά στον θάνατο Για έναν Ορθόδοξο Πατριάρχη δεν υπάρχει σημαντικότερο ζήτημα από την ανθρώπινη ζωή. Η Εκκλησία δεν είναι μόνο θεματοφύλακας κοινωνικών κανόνων. Η Εκκλησία είναι η φωνή του Χριστού μέσα στον κόσμο.

Και ο Χριστός είναι ο Άρχων της Ειρήνης.

Όταν λοιπόν υπάρχει πόλεμος, όταν υπάρχει αιματοχυσία και όταν σκοτώνονται άνθρωποι, η Εκκλησία οφείλει να μιλά.

Και μάλιστα να μιλά καθαρά.

Να ζητά κατάπαυση της αιματοχυσίας.

Να υπερασπίζεται τους αμάχους.

Να υπερασπίζεται τα παιδιά.

Να υπερασπίζεται τις οικογένειες.

Να καταδικάζει τη βία.

Να υπερασπίζεται την ειρήνη.

Και όταν σκοτώνονται Ορθόδοξοι χριστιανοί, η φωνή ενός Ορθόδοξου Πατριάρχη θα έπρεπε να ακούγεται ακόμη δυνατότερα. Η Ουκρανία και η Ορθοδοξία Η ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα δεν μπορεί να αγνοήσει ούτε την ιδιαίτερη τραγωδία της Ορθοδοξίας στην Ουκρανία. Η Ουκρανία είναι μια χώρα με βαθύτατη ορθόδοξη παράδοση.

Ουκρανικές πόλεις, χωριά και μοναστήρια έχουν πληγεί από τον πόλεμο.

Ορθόδοξοι χριστιανοί έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με τον θάνατο, την καταστροφή και τον ξεριζωμό.

Την ίδια στιγμή, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Επιφάνιο, αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της ζωής της παγκόσμιας Ορθοδοξίας. Η ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα αναγνωρίζει τον ρόλο της Μητρός Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην κανονική αποκατάσταση της εκκλησιαστικής ζωής της Ουκρανίας και στέκεται με σεβασμό απέναντι στην αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.

Δεν μπορεί να υπάρχει Ορθόδοξη ενότητα πάνω στον φόβο, στον πόλεμο και στη σιωπή. Η Ορθοδοξία είναι ενότητα στην αλήθεια, στην κανονικότητα και στην αγάπη.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση Ο Πατριάρχης Κύριλλος μιλά για την οικογένεια ως θεμέλιο της κοινωνίας και του κράτους.

Συμφωνούμε ότι η οικογένεια είναι θεμελιώδης.

Αλλά οικογένεια σημαίνει και πατέρας που πρέπει να επιστρέψει ζωντανός στο σπίτι του.

Σημαίνει μητέρα που δεν πρέπει να θρηνεί το παιδί της.

Σημαίνει παιδί που πρέπει να μεγαλώσει με τους γονείς του.

Σημαίνει ειρήνη.

Επομένως, όταν μιλάμε για την προστασία της οικογένειας, δεν μπορούμε να αγνοούμε τον πόλεμο που διαλύει οικογένειες.

Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα που θέτει σήμερα η ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα.

Γιατί τόση αυστηρότητα για τα διαζύγια και τόση σιωπή για τον πόλεμο; Δεν είναι άραγε εξίσου — και ακόμη περισσότερο — απαραίτητο να ακουστεί μια δυνατή πατριαρχική φωνή για τον τερματισμό της αιματοχυσίας; Δεν είναι άραγε καθήκον ενός Πατριάρχη να υπενθυμίσει ότι καμία πολιτική, κανένα κρατικό συμφέρον και καμία γεωπολιτική επιδίωξη δεν μπορεί να τοποθετείται πάνω από την ανθρώπινη ζωή; Η Εκκλησία πρέπει να υπερασπίζεται τον άνθρωπο απέναντι στην εξουσία και όχι να προσαρμόζει το Ευαγγέλιο στις ανάγκες της εξουσίας.

Και αυτό δεν αφορά μόνο τη Ρωσία.

Αφορά κάθε κράτος, κάθε κυβέρνηση, κάθε ηγέτη και κάθε Εκκλησία.

Η θέση μας Η ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα δεν έχει τίποτα εναντίον της οικογένειας.

Αντιθέτως, υπερασπιζόμαστε την οικογένεια, την αξία της ζωής, την ειρήνη και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.

Ακριβώς γι’ αυτό όμως δεν μπορούμε να παραμένουμε σιωπηλοί όταν βλέπουμε μια Εκκλησία να μιλά με τόσο μεγάλη ένταση για τα διαζύγια και ταυτόχρονα να μην θέτει με την ίδια καθαρότητα στο επίκεντρο τον πόνο και την καταστροφή που προκαλεί ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Δεν αρκεί να μιλάς για την «κανονικότητα». Πρέπει να υπερασπίζεσαι την κανονικότητα της ζωής.

Και κανονικότητα σημαίνει να μην πέφτουν βόμβες πάνω σε σπίτια.

Να μην σκοτώνονται παιδιά.

Να μην πεθαίνουν γονείς.

Να μην καταστρέφονται οικογένειες.

Να μην καταστρέφονται ναοί.

Να μην ξεριζώνονται άνθρωποι.

Να μην χρησιμοποιείται η πίστη ως εργαλείο πολιτικής νομιμοποίησης. Ο Κύριλλος και η ευθύνη του Η ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα θεωρεί ότι ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, ακριβώς επειδή είναι ένας από τους σημαντικότερους Ιεράρχες του Ορθόδοξου κόσμου, έχει ιδιαίτερα μεγάλη ευθύνη.

Όσο μεγαλύτερη είναι η θέση ενός εκκλησιαστικού ηγέτη, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη του απέναντι στην αλήθεια.

Γι’ αυτό δεν αρκεί να καταδικάζεις την κρίση της οικογένειας.

Πρέπει να μιλάς όταν η ζωή απειλείται.

Δεν αρκεί να μιλάς για τα παιδιά που χάνονται από τις αμβλώσεις.

Πρέπει να μιλάς και για τα παιδιά που σκοτώνονται στον πόλεμο.

Δεν αρκεί να μιλάς για τη διατήρηση του κράτους.

Πρέπει να υπενθυμίζεις ότι κανένα κράτος δεν είναι υπεράνω της ανθρώπινης ζωής και της ηθικής ευθύνης.

Και δεν αρκεί να μιλάς για πνευματικές αξίες.

Πρέπει να τις εφαρμόζεις όταν αυτές έχουν πραγματικό κόστος.

Η δική μας εκκλησιαστική και ανθρώπινη θέση Για εμάς, η Ορθοδοξία δεν είναι πολιτικό εργαλείο.

Δεν είναι ιδεολογία.

Δεν είναι γεωπολιτικό όπλο.

Δεν είναι άλλοθι για την εξουσία. Η Ορθοδοξία είναι Χριστός.

Και ο Χριστός δεν ευλογεί τον θάνατο. Ο Χριστός καλεί τον άνθρωπο στη μετάνοια, στη συγχώρεση, στην ειρήνη και στην αγάπη.

Γι’ αυτό και εμείς θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε στο πλευρό κάθε ανθρώπου που υποφέρει, ανεξάρτητα από εθνικότητα, γλώσσα ή πολιτική τοποθέτηση.

Θα στεκόμαστε στο πλευρό των Ορθοδόξων της Ουκρανίας.

Θα στεκόμαστε στο πλευρό των θυμάτων του πολέμου.

Θα υπερασπιζόμαστε την ειρήνη.

Και θα υπερασπιζόμαστε την κανονική τάξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την ενότητα της Ορθοδοξίας και τον ρόλο της Μητρός Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως.

Ένα τελευταίο ερώτημα προς τον Πατριάρχη Κύριλλο "Αγιώτατε'' και Υποτιθέμενε. Πατριάρχη Μόσχας και Μακαριώτατοι Ιεράρχες του Ορθόδοξου κόσμου, η ερώτηση είναι απλή: Τι αξία έχει να σώσουμε έναν γάμο, αν δεν αγωνιστούμε πρώτα για να σώσουμε τον άνθρωπο; Τι αξία έχει να μιλάμε για την οικογένεια, αν επιτρέπουμε στον πόλεμο να διαλύει οικογένειες; Τι αξία έχει να μιλάμε για τα παιδιά, αν δεν υψώνουμε τη φωνή μας όταν παιδιά σκοτώνονται; Τι αξία έχει να μιλάμε για την πνευματική δύναμη ενός λαού, αν ο λαός αυτός οδηγείται στη φρίκη του πολέμου; Η σιωπή μπροστά στον πόνο δεν είναι ουδετερότητα.

Και η Εκκλησία δεν μπορεί να είναι επιλεκτική στην υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής. Ο Κύριλλος μπορεί να έχει τη δική του εκκλησιαστική και πολιτική οπτική.

Εμείς όμως έχουμε το δικαίωμα — και θεωρούμε ότι έχουμε και το καθήκον — να του θέσουμε αυτά τα ερωτήματα.

Γιατί η Ορθοδοξία πρέπει να είναι πάνω από κυβερνήσεις, πάνω από προέδρους και πάνω από γεωπολιτικές σκοπιμότητες. Η Εκκλησία πρέπει να είναι η φωνή εκείνων που δεν έχουν φωνή.

Και σήμερα, στην Ουκρανία, υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που περιμένουν αυτή τη φωνή. ΕλληνοΜολδαβική Κοινότητα Υπέρ της ειρήνης, της ανθρώπινης ζωής, της κανονικής τάξης της Ορθοδοξίας και της ελευθερίας της Εκκλησίας από κάθε πολιτική εργαλειοποίηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους