Original Post

Πλήρες Κείμενο:

via Victoria Kavouriari Δέκα μέρες αύριο από το αδιανόητο. Μείναμε να καλούμαστε να διαχειριστούμε, αφενός μια απίστευτη δολοφονία σε ιδιωτικό ιατρείο, την αδιανόητη ένδεια ελεγκτικού μηχανισμού για τους κινδύνους για τη δημόσια και ατομική υγεία του καθενός μας πίσω από την πόρτα ιδιωτικών ιατρείων, την τραγική εικόνα «υπευθύνων» που δεν έκαναν τίποτα ενώ ήξεραν τα πάντα, που σήμερα δηλαδή σε λίγες μέρες ετοιμάστηκε ψηφιακό εργαλείο να ελέγχουμε από το κινητό μας τα ιατρεία πριν το ραντεβού.

Αλλά μέχρι και χθες, Πέμπτη, έπρεπε ο καθένας να ξέρει πού πηγαίνει, να έχει κάνει έρευνα σε ιατρείο και γιατρούς που εκείνοι αδειοδότησαν, αλλά λειτουργούσαν ανεξέλεγκτα με ό,τι είδους υπηρεσία, μηχανήματα και προσωπικό, που όταν δεν άνοιγαν, έφευγαν και σήμερα παρουσιάζουν την λύση! Ίδιοι οι ελεγκτές και οι ελεγκτέοι! Με αμύθητα κέρδη αδήλωτα, ένα εμπόριο ελπίδας, ένα κύκλωμα γύρω τους που αλληλοτροφοδοτούσε ανθρώπους, ανάγκες, χρήμα, ισχύ, εύρος και είδος πελατολογίου.

Δέκα μέρες μετά, καταλαβαίνουμε ότι, γύρω από τον Γιώργο Μαζωνάκη, και ποιος ξέρει πόσους άλλους, λειτουργούσε και εξακολουθεί να λειτουργεί ένα κύκλωμα (και φυσικά πολλά περισσότερα από αυτό της Καρνεάδου) ιατρικό, παραϊατρικό, νοσηρό, που μυρίστηκε αίμα-ανάγκη-κενό-χρήμα και συγκεντρώθηκε σαν κοπάδι με καρχαρίες, αγέλη με ύαινες, σμήνος με γύπες.

Μόνη διαφορά ότι φρόντισαν να τον κατασπαράζουν, όχι μονομιάς, αλλά σε διάρκεια.

Αν ισχύει μια επαγγελματική σχέση 10ετίας, καταλαβαίνουμε τι εισέπρατταν σε κάθε πλασμαφαίρεση, κάθε υδροθεραπεία, σε κάθε υπνοθεραπεία, σε κάθε άλλη προτεινόμενη πράξη σε έναν και μόνο άνθρωπο, που ίσως μάθουμε, ίσως και όχι.

Γι' αυτό και ελπίζω, μακάρι σε σημείο βεβαιότητας, να ασκηθούν διώξεις για κύκλωμα, σύσταση συμμορίας, συνέργεια και συνεργούς που "πάσαραν" ανθρώπους σε συνεργαζόμενα φαρμακεία, αποθήκες με σκευάσματα, υπνωτιστή και άγνωστο τι, ποιον, ποιους άλλους.

Δέκα μέρες μετά, εξακολουθούν να λένε ψέματα, σίγουρα όχι την αλήθεια, όπως ο υπνωτιστής, που τώρα μαθαίνουμε πως έκανε συνεδρίες στο άλλο ιατρείο του ζεύγους στην Πατριάρχου Ιωακείμ Πως είχε τέτοια σχέση μαζί τους, ώστε να δέχεται φωτογραφία στο κινητό του την επίμαχη ώρα, εννοείται ερήμην του Μαζωνάκη, και το κυριότερο, από λιπόθυμο, ή κοιμισμένο, μέχρι ημιθανή και νεκρό.

Που επικοινωνεί με την άθλια Γάκα για να μάθει αν θα τον επισκεφτεί μετά και θέλει να ξέρει αν όλα πάνε καλώς για να βεβαιωθεί ότι "τον έχει". Αποδεικνύεται ότι όλοι τους δεν ήταν παρά αδίστακτοι, αδιάφοροι για την ζωή, αναποτελεσματικοί για την ίαση και την ευζωία, την αποκατάσταση ενός τραύματος, απολύτως τραγικά ελλειπείς και ανίδεοι την κρίσιμη ώρα.

Σημασία είχε η αλληλουχία, η συνέχεια, η παραπομπή, η διατήρηση και επαύξηση του πελατολογίου.

Να λάβει σκευάσματα και υπηρεσίες.

Να καθαρίσει (τάχα) το αίμα και μετά η ψυχή, να υπάρξει σειρά επισκέψεων, για να είναι αποδοτική η "θεραπεία", να δίνονται όποια οφέλη σε δόσεις για να υπάρχει παρόν αλλά και μέλλον στην εξασφάλιση σοδειάς, ό,τι κι αν βρέξει... Γι' αυτό και τα σχέδια για ιατρεία στις Κυκλάδες και κλινική στην Ερμιόνη.

Κι αν κάποιος είναι υποψιασμένος, αντίθετος, επικριτικός, "δυστυχώς θα λείπουμε στο εξωτερικό", "είμαστε πλήρεις σε ραντεβού", "επικοινωνήστε ξανά". Μέχρι τον θάνατο, δηλαδή τη δολοφονία, βεβαίως θα πετάξουν την τσάντα του στο ασθενοφόρο, δεν θα τον συνοδεύσουν και, όπως καταγγέλλει ο Πρόεδρος των εργαζομένων του ΕΚΑΒ, δεν θα δώσουν ούτε όνομα, ούτε πληροφορίες, για το πώς βρέθηκε, και από πότε, σε αυτή την κατάσταση, ούτε τι πράξεις έγιναν και τι του χορήγησαν, μέχρι να παραληφθεί νεκρός πια εδώ και ώρα.

Κοινώς, ηθικά-δεοντολογικά-επαγγελματικά-ιατρικά, θα παραβιάσουν κάθε πρωτόκολλο, κάθε όρκο, κάθε υποχρέωση και σύμβαση.

Αφού πια δεν έχουν να λάβουν… Έφτασε σε τέτοιο σημείο αχρειότητας ο «Θεός» να αποποιείται κάθε ευθύνη και εγκληματική παράλειψη, να υποβάλει αίτημα αποφυλάκισης, να αρνείται ποινική ευθύνη, αφού ποτέ και κανείς δεν τον ελέγχει, ώστε ως έγκλειστος το πρώτο 24ωρο να πει για τον Μαζωνάκη, ότι «Ήταν θέμα χρόνου να φύγει.

Το θέμα είναι σε ποιον θα έσκαγε η βόμβα», ξέροντας και αδιαφορώντας ότι αυτό θα μαθευτεί.

Τέτοιο θράσος και αλητεία! Σε απλή μετάφραση ότι «έκαναν ό,τι μπόρεσαν», ότι «φταίει ο ίδιος για το τέλος του», ότι «ήταν σε τέτοιο σημείο η υγεία του που ήταν καταδικασμένος», ότι εντέλει είναι θέμα προσωπικής ευθύνης.

Ότι το πάλεψαν για δέκα χρόνια για να φτάσει ως τον θάνατο, ότι δεν έχουν καμία ευθύνη.

Κοινώς, τώρα που δεν ζει, τώρα που δεν έχουν να απομυζήσουν άλλο, τώρα που αποκαλύπτονται για την αχρηστία και την εκμετάλλευση, για τα εγκλήματα και τις πρακτικές τους, για μια ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, τους είναι αχρείαστος, τους είναι «άγνωστος», δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση μαζί του, δεν έχουν καμία σχέση.

Σχεδόν δεν τον ξέρουν.

Τον εκδικούνται και τον τιμωρούν, κατηγορώντας τον.

Αν δεν παρεμβαλλόταν το ΕΚΑΒ, αν δεν ήταν ο Μαζωνάκης, αν δεν υπήρχε άμεση αστυνομική εμπλοκή, αν δεν ήταν τόσο αγαπητός, αν δεν είχε σοκαριστεί το πανελλήνιο, ίσως και να έφταναν να αρνηθούν ότι πήγε καν στο ιατρείο τους ή θα μάθαινε κανείς ποτέ ότι είχε ραντεβού με υπνωτιστή- φίλο ή συνεργάτη τους.

Δεν ξέρουμε, αν θα αποδοθεί δικαιοσύνη, και σε τι εύρος χρόνου, μέχρι τέλους, για όσα έπραξαν οι δύο αυτές αθλιότητες και οι περί αυτών.

Ξέρουμε το δίκαιο των εγκλείστων γυναικών στον Κορυδαλλό, τους άγραφους νόμους και την αίσθηση δικαίου ανθρώπων στο περιθώριο, ή τις παρυφές μιας αξιοπρεπούς ζωής, με ευκαιρίες και δυνατότητες, όνειρα και επιλογές.

Ξέρουμε ότι ανάρτησαν πανό και έχουν ξεσηκωθεί για τον εγκλεισμό των δύο στις ίδιες φυλακές.

Τρία χρόνια από εκείνη την μέρα που την πέρασαν μαζί του.

Σαν χθες. Σαν κάθε μέρα από τότε. Γιατί δίκαιο τελικά και ελεύθερο θα είναι πάντα το συναίσθημα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους