Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα κείμενο που ήρθε από φίλο ή φίλη της σελίδας και το ανεβάζω ακριβώς όπως μου ήρθε, χωρίς να σχολιάσω τίποτα.

Ο γλύψας του γλύψαντος και κωλοτούμπας της κωλοτούμπας Καστοριά του 2026.

Η πόλη όπου στα social media δεν χρειάζεται να έχεις άποψη.

Αρκεί να έχεις… επαφές.

Εδώ η επανάσταση κρατάει μέχρι να γίνει το πρώτο τηλεφώνημα.

Δεν τους έγινε το χατίρι; Σηκώνεται ο κόσμος στο πόδι.

Ανακοινώσεις, αγανάκτηση, καταγγελίες, κινητοποιήσεις, «δεν πάει άλλο», «θα μας ακούσετε», «θα το φτάσουμε μέχρι τέλους». Και μετά… Δίνεται κάτι.

Όχι αυτό που ζητούσαν.

Ούτε καν το μισό.

Το 1%. Και ξαφνικά… «Θερμές ευχαριστίες για την άμεση ανταπόκριση.» «Συγχαρητήρια για την προσπάθεια.» «Η συνεργασία φέρνει αποτελέσματα.» Και κάπου ανάμεσα στα ευχαριστήρια, εξαφανίζονται οι προηγούμενες αναρτήσεις, οι φωνές και το καλύτερο οι άνθρωποι που τους στήριξαν.

Αυτοί που έβαλαν πλάτη; Ξεχάστηκαν.

Αυτοί που βγήκαν μπροστά; Αδειάστηκαν.

Αυτοί που τους στήριξαν δημόσια; Έγιναν ξαφνικά… περιττοί.

Γιατί όταν τελειώνει η ανάγκη για στήριξη, τελειώνει και η ανάγκη να θυμόμαστε ποιοι μας τη έδωσαν.

Και μετά έχουμε τους επαγγελματίες των πηγαδακίων. Προεκλογικά; Όλα τα εκλογικά κέντρα.

Όλα τα χαμόγελα.

Όλες οι χειραψίες.

Όλες οι φωτογραφίες. «Εμείς είμαστε με όλους.» Φυσικά.

Γιατί ποτέ δεν ξέρεις ποιος θα εκλεγεί.

Και στα καφενεία; Εκεί γίνεται η πραγματική πολιτική.

Εκεί στήνονται οι «επαναστάσεις», μοιράζονται ρόλοι, βγαίνουν συμπεράσματα και όλοι είναι έτοιμοι να αλλάξουν την πόλη.

Μέχρι να υπάρξει αποτέλεσμα.

Γιατί μόλις στραβώσει κάτι, αρχίζει το γνωστό: «Εγώ δεν είπα αυτό.» «Δεν ήμουν εγώ μπροστά.» «Άλλοι το έτρεξαν.» «Εγώ απλώς το συζητούσα.» Και κάπως έτσι, όσοι μέχρι χθες ήταν «συναγωνιστές» γίνονται ξαφνικά αποδιοπομπαίοι τράγοι.

Και αυτοί που τους στήριξαν; Ακόμα χειρότερα.

Άδειασμα κανονικό.

Γιατί ο σκοπός επετεύχθη.

Έστω και κατά 1%. Και τώρα πρέπει να κρατήσουμε καλές σχέσεις. Οπότε… Γλύφουμε εκεί που φτύναμε.

Χειροκροτάμε εκεί που καταγγέλλαμε.

Ευχαριστούμε εκεί που απαιτούσαμε.

Φωτογραφιζόμαστε με εκείνους που μέχρι χθες καταγγέλλαμε.

Και φυσικά ξεχνάμε επιλεκτικά ποιοι ήταν δίπλα μας όταν εμείς ζητούσαμε βοήθεια.

Γιατί στην Καστοριά του 2026 φαίνεται πως δεν χρειάζεται να έχεις σταθερή άποψη.

Χρειάζεται να έχεις καλή αίσθηση του timing.

Να ξέρεις πότε να κάνεις τον επαναστάτη.

Πότε να κάνεις τον φίλο.

Πότε να κάνεις τον ανήξερο.

Και κυρίως… πότε να αλλάξεις πλευρά πριν σε πάρουν χαμπάρι.

Και μην ανησυχείτε.

Οι άνθρωποι που στήριξαν, κινητοποιήθηκαν και έβαλαν πλάτη μπορεί να ξεχαστούν. Το Facebook όμως δεν ξεχνάει.

Οι αναρτήσεις μένουν.

Τα σχόλια μένουν.

Οι φωτογραφίες μένουν.

Και κάπου εκεί βρίσκεται όλη η ιστορία.

Γιατί τελικά δεν μιλάμε για σταθερές αρχές.

Μιλάμε για σταθερή ανάγκη να είμαστε πάντα με τον σωστό άνθρωπο.

Και έτσι συνεχίζεται η παράσταση: Ο γλύψας του γλύψαντος, ο κωλοτούμπας της κωλοτούμπας, ο επαναστάτης της Κυριακής και ο ευχαριστών της Δευτέρας. Καστοριά 2026. Τα social κρατούν αρχείο. 😉 #Καστοριά #Kastoria

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους