[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Οι μνήμες της εποχής μας είναι γεμάτες εικόνες της συνεχιζόμενης κατάρρευσής της: δάση στις φλόγες, θάλασσες που έγιναν νεκροταφεία, επιδημίες, λιμοί και δολοφονικές εισβολές… Θα μπορούσαμε όμως να...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι μνήμες της εποχής μας είναι γεμάτες εικόνες της συνεχιζόμενης κατάρρευσής της: δάση στις φλόγες, θάλασσες που έγιναν νεκροταφεία, επιδημίες, λιμοί και δολοφονικές εισβολές… Θα μπορούσαμε όμως να διαλέξουμε να θυμόμαστε κάτι άλλο.

Θα μπορούσαμε να θυμόμαστε τη δύναμη των εξεγέρσεων που συντάραξαν την ύπαιθρο και τις πόλεις του κόσμου, σε κάθε ήπειρο, σε κάθε γεωγραφία.

Ξανά και ξανά, μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα του τέλους του πολιτισμού, οι άνθρωποι ξεσηκώθηκαν ενάντια στη μοιρολατρία.

Κυβερνήσεις, καθεστώτα και μερικά κεφάλια έπεσαν.

Οι λαοί ξαναχτύπησαν την πόρτα της Iστορίας.

Εκατοντάδες αστυνομικά τμήματα πυρπολημένα από διαδηλωτές στο Ιράν.

Χίλια δημόσια κτίρια χτυπημένα από τους εξεγερμένους των εργατικών συνοικιών στη Γαλλία.

Γιγαντιαία οδοφράγματα στο Μαϊντάν του Κιέβου, οι τράπεζες που κατέλαβαν με έφοδο οι εξεγερμένοι στον Λίβανο.

Παντού, η βίαιη εξέγερση έδωσε απάντηση στη βία της ταπείνωσης.

Όσοι έζησαν το πλιάτσικο των αψίδων του θριάμβου, την εισβολή στις προεδρικές πισίνες, ή πήραν μέρος στους μανιασμένους χορούς που αντηχούσαν πέρα από τα όρια, θυμούνται την οργή.

Την οργή, αλλά και την ομορφιά που απελευθερώθηκε σε πείσμα της θλίψης.

Θυμόμαστε τη ζεστασιά μιας αμπαρωμένης πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης υπό αστυνομική πολιορκία, τις νυχτερινές κουβέντες σε αυτοσχέδιες κουζίνες του δρόμου, τους πανέμορφους τοίχους στολισμένους με συνθήματα, λόγια ευφυίας και μηνύματα αγάπης, εκείνες τις δεκάδες χιλιάδες φωνές που τραγουδούσαν με μια φωνή ότι τίποτα δεν θα είναι πια όπως πριν.

Ας ξαναβάψουν τους τοίχους και ας ξαναστήσουν τα αγάλματά τους.

Μπορούν να μας στείλουν στην εξορία.

Μπορούν να μας κλείσουν στη φυλακή και να σφάξουν τους δικούς μας.

Μια φλόγα καίει βαθιά στις καρδιές μας μέσα στις πιο σκληρές, τις πιο παγωμένες, τις πιο ζοφερές στιγμές.

Μέσα στην εξέγερση ξανακερδίσαμε την αξιοπρέπειά μας.

Από ήπειρο σε ήπειρο, μέσα από την εξορία μας, στα ταξίδια μας και στους αγώνες μας, βρήκαμε ο ένας τον άλλον.

Μέσα στη σύγκρουση των οδομαχιών, σε χειρονομίες που ειδώθηκαν και αναπαράχθηκαν σε άλλες χώρες, σε λέξεις που αντήχησαν από γλώσσα σε γλώσσα, αναγνωρίσαμε ο ένας τον άλλον.

Καταλάβαμε ότι ανήκουμε σε έναν ενιαίο διεθνικό αγώνα και ότι απέναντί μας στέκει μια διεθνώς οργανωμένη ελίτ.

Ξέρουμε ότι αν μείνουμε απομονωμένοι, δεν θα καταφέρουμε τίποτα.l Τόσο κόπο κάναμε για να βρεθούμε, ας μη χωρίσουμε ποτέ ξανά. __ Link στα σχόλια: Οι Επαναστάσεις των Καιρών μας – Διεθνιστικό Μανιφέστο- The Peoples Want Ραντεβού στον Αντιφασιστικό Σεπτέμβρη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences