Ναι, το μεγάλο πρόβλημα και αιτία πολλών κακών στη Μ. Ανατολή είναι το Ισραήλ. Η κατάσταση έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Οι κινήσεις του απειλούν να αποσταθεροποιήσουν μια σειρά άλλα καθεστώτα που...
Ναι, το μεγάλο πρόβλημα και αιτία πολλών κακών στη Μ. Ανατολή είναι το Ισραήλ.
Η κατάσταση έχει φτάσει σε οριακό σημείο.
Οι κινήσεις του απειλούν να αποσταθεροποιήσουν μια σειρά άλλα καθεστώτα που είναι οι ασπίδες του.
Οι κύριοι υποψήφιοι είναι το Μπαχρέιν, η Ιορδανία και η Σ. Αραβία.
Και οι τρεις έχουν τεράστιες εσωτερικές αντιφάσεις, που τις επιταχύνει ο τρομερός αυτός καταλύτης που λέγεται Τραμπ με τον κολοσσιαίας ηλιθιότητας πόλεμο που ξεκίνησε στο Ιράν.
Δεν ξέρω με τι σειρά θα πέσουν (ή πότε, δεν είμαι μάντης), αλλά μακράν το σημαντικότερο είναι το καθεστώς της Σ. Αραβίας, της μόνης χώρας (μαζί με το Μπρουνέι) που είναι ιδιοκτησία της κυβερνώσας δυναστείας: αλ Σαούντ είναι το επώνυμο των ηγεμόνων. (Τώρα που το σκέφτομαι, το «Μητσοτακική Ελλάς» δεν ακούγεται και τόσο άσχημα.) Τι είναι το πρόβλημα της χώρας, εκτός από την προφανή ανικανότητα, ηλιθιότητα, αδυναμία σχεδιασμού και θηριωδία των ελέω θεού και ΗΠΑ κυβερνητών; Η χώρα έχει έναν πληθυσμό γύρω στα 34-36εκ, από τα οποία γύρω στο 40% ή 14 εκ είναι ξένοι εργάτες, προφανώς κυρίως μουσουλμάνοι και σε μεγάλο ποσοστό από την Ινδική υποήπειρο. Οι Σαουδάραβες στην καταγωγή δουλεύουν όλοι στο δημόσιο, το οποίο τους αμείβει (ή μάλλον τους επιδοτεί) με εξαιρετικούς μισθούς από το πετρέλαιο.
Αυτό είναι το κοινωνικό συμβόλαιο, το καθεστώς πληρώνει αδρά και οι πολίτες κάθονται ήσυχοι.
Η παραμικρή παρέκκλιση τσακίζεται βίαια: ο 2022 εκτελέστηκαν 196 άτομα (εκ των οποίων 81 σε μία μόνο ημέρα, τον Μάρτιο του 2022), ενώ τα έτη 2023 και 2024 καταγράφηκαν πάνω από 170 έως 300 εκτελέσεις ετησίως, σημειώνοντας ιστορικά ρεκόρ.
Οι μετανάστες είναι η εργατική δύναμη που έχει στα χέρια της την παραγωγή, τις μεταφορές, το εμπόριο και τις οικιακές εργασίες.
Τώρα, η χώρα δεν έχει κανένα άλλο έσοδο εκτός από τα πετρέλαια (και τα πετροχημικά) και δευτερευόντως τον τουρισμό για το χατζ.
Τίποτε άλλο. Ο Τρελός Άραβας, ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν Αλ Σαούντ (γνωστός διεθνώς με τα αρχικά MBS), έχει μεγαλεπήβολα σχέδια.
Προσπαθεί να μιμηθεί το (μη βιώσιμο ούτως ή άλλως) μοντέλο των μοναρχιών του κόλπου: δημιουργία νέων πόλεων, προσέλκυση τουρισμού και επιχειρήσεων κλπ.
Τίποτε δεν έχει αποφέρει ως τώρα το παραμικρό (και ούτε πρόκειται), εκτός από τεράστιο δανεισμό -- ο οποίος θα πάει στράφι: τα φαραωνικά οικοδομικά πρότζεκτ όπως η ΝΕΟΜ (η διαστημικής τεχνολογίας γραμμική πόλη μήκους 200 χλμ μέσα στην έρημο) έχει ήδη αποτύχει, η επέκταση του Ριάντ πάει κατά διαόλου κλπ.
Το σύνολο του νερού της χώρας προέρχεται από αφαλάτωση, αφού είναι ένας τόπος χωρίς ποτάμια, χωρίς βροχή, χωρίς υδροφόρο ορίζοντα (είχε κάποτε, αλλά τον κατανάλωσαν όλο προσπαθώντας να καλλιεργήσουν σιτηρά -- δεν έμεινε σταγόνα). Χωρίς νερό δεν υπάρχει καλλιεργήσιμη γη, άρα δεν μπορούν να ζήσουν εκεί περισσότερες από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες πληθυσμός, αν στηριχτούν μόνο στις υπάρχουσες πηγές αγροτικού πλούτου.
Το σύνολο της τροφής είναι εισαγόμενο.
Μεγάλο μέρος μάλιστα καλλιεργείται σε ενοικιασμένη γη. Η κυβέρνηση νοικιάζει εκτάσεις στον τρίτο κόσμο για καλλιέργεια δημητριακών και ρυζιού.
Με άλλα λόγια, η χώρα είναι ένας γίγαντας με χάρτινα πόδια, φτιαγμένα από δολάρια.
Αν η ροή δολαρίων λόγω πετρελαίου σταματήσει οι συνέπειες θα είναι άμεσες.
Η συνέχιση των παράλογων στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά της Υεμένης είναι πολλαπλά αυτοκαταστροφική.
Γιατί εκτός από καταστροφή δισεκατομμυρίων σε πολεμικό εξοπλισμό (δισεκατομμυρίων που θα χρειάζονταν για να στηριχτούν οι εισαγωγές αν σταματήσει το πετρέλαιο), η πιθανή επέκταση του πολέμου θα σημάνει και την εμπλοκή σε χερσαίες πλέον επιχειρήσεις των Χούθι.
Πόλεμος χερσαίων τμημάτων Σαουδαράβων με Χούθι: αυτό θα πρέπει να κινηματογραφηθεί ως κωμωδία.
Όπως κι αν έχει, αυτή τη στιγμή η διακίνηση του σαουδαραβικού πετρελαίου είναι στο χέρι των Χούθι και του Ιράν.
Το δεύτερο ελέγχει το Ορμούζ.
Οι πρώτοι ελέγχουν το Μπαμπ αλ Μαντέμπ, ενώ μπορούν να βομβαρδίζουν όποτε θέλουν και τον αγωγή ανατολής δύσης (που φαίνεται στον χάρτη). Αν ο MBS δεν βρει τρόπο ειρηνικής επίλυσης (δεν εννοώ ο ίδιος προσωπικά, αφού είναι ανίκανος για πολιτική, εννοώ το άμεσο συγγενικό περιβάλλον, δεδομένου ότι κυβερνά τη χώρα ο ίδιος με μερικά αδέρφια και ξαδέρφια του), οι συνέπειες θα είναι άμεσες και κατακλυσμιαίες.
Καταγράφω μερικές, πιθανές από αυτές, αλλά δεν ισχυρίζομαι ότι θα συμβούν όπως τα λέω, η συνέχεια θα είναι απρόβλεπτη.
Σίγουρα πάντως το καθεστώς θα καταρρεύσει όταν έρθει η ώρα του σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. -- Οι ξένοι εργάτες θα φύγουν, με τον ιδιωτικό τομέα (βασικά το σύνολο της παραγωγής δηλαδή) να καταρρέει. -- Το καθεστώς θα αποσταθεροποιηθεί άμεσα λόγω της διακοπής του γενναίου επιδόματος που παίρνουν όλοι οι Σαουδάραβες. -- Τα αποθέματα τροφής θα εξαντληθούν σχετικά γρήγορα.
Αν η διακοπή των ροών πετρελαίου συνεχιστεί για κάμποσους μήνες θα μιλάμε για ανθρωπιστική καταστροφή λόγω λιμού.
Αλλά το νερό είναι ακόμα πιο επείγον. -- Τα εργοστάσια αφαλάτωσης όλοι ξέρουν που είναι -- δηλαδή το ξέρουν και οι Χούθι.
Η διακοπή του νερού είτε λογω εχθροπραξιών ή για άλλους λόγους θα οδηγούσει σε άμεση κατάρρευση της χώρας, όπως είναι προφανές. Το Ισραήλ έχει βοηθήσει ή και συμμετάσχει (πχ Συρία) στην μετατροπή πολλών χωρών της περιοχής σε αποτυχημένα κράτη παρίες.
Αυτός ήταν και ο στόχος στο Ιράν, για αυτό και ο «αποκεφαλισμός» της ηγεσίας: ο στόχος ήταν η εξέγερση των Ιρανών και ο εμφύλιος.
Το σενάριο απέτυχε.
Όμως η αποτυχία του δείχνει προς την κατεύθυνση της ριζικής αποσταθεροποίησης χωρών που το Ισραήλ και οι ΗΠΑ σε καμιά περίπτωση δεν ήθελαν να αποσταθεροποιηθούν.
Οι εξελίξεις, αν συνεχιστεί η ισραηλινή επιθετικότητα (που αναγκαστικά θα συνεχιστεί, αν σταματήσει θα καταρρεύσει και αυτό) θα είναι πολύ προβληματικές για τους λαούς της περιοχής και τελικά και για το Ισραήλ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους