Η εικόνα μιας σχολικής τσάντας της UNICEF για παιδιά πρόσφυγες μου έμεινε για όσα συμβολίζει. Ένα παιδί μπορεί να θέλει στην τσάντα του τον SpiderMan ή έναν μονόκερο. Τα παιδιά θέλουν ήρωες, χρώματα...
Η εικόνα μιας σχολικής τσάντας της UNICEF για παιδιά πρόσφυγες μου έμεινε για όσα συμβολίζει.
Ένα παιδί μπορεί να θέλει στην τσάντα του τον SpiderMan ή έναν μονόκερο.
Τα παιδιά θέλουν ήρωες, χρώματα, φαντασία.
Θέλουν κάτι που να τους μοιάζει.
Κάτι που να τα κάνει να χαμογελά.
Όμως ένα παιδί που έχει ήδη ξεριζωθεί μπορεί να κουβαλάει στην πλάτη του μια υπενθύμιση ότι είναι πρόσφυγας και χρειάζεται βοήθεια.
Δεν αμφισβητώ την ανάγκη για ανθρωπιστική βοήθεια.
Αναρωτιέμαι μόνο αν υπάρχει κάτι πέρα από τη χρησιμότητα.
Γιατί το παιδί δεν είναι η προσφυγιά του, ο πόλεμός του ή η εικόνα μιας καμπάνιας.
Είναι απλώς ένα παιδί. Θα έπρεπε να μπορεί να κουβαλάει στην πλάτη του ό,τι ονειρεύεται όχι ό,τι του συνέβη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους