Πώς μας το έκανες αυτό, κουμπάρα μου; Πώς έφυγες έτσι και μας άφησες μόνους μας; Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω ότι δεν θα σε ξαναδώ, ότι δεν θα ξανακούσω τη φωνή σου, ότι δεν θα είσαι πια εδώ μαζί μας...
Πώς μας το έκανες αυτό, κουμπάρα μου; Πώς έφυγες έτσι και μας άφησες μόνους μας; Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω ότι δεν θα σε ξαναδώ, ότι δεν θα ξανακούσω τη φωνή σου, ότι δεν θα είσαι πια εδώ μαζί μας.
Μας λείπεις ήδη τόσο πολύ… Και η βαφτιστήρα σου δεν θέλει να το πιστέψει.
Θέλει τη νονά της πίσω… Τη νονά της που αγαπούσε και που θα έχει για πάντα μέσα στην καρδιά της.
Ήσουν κομμάτι της ζωής μας, της οικογένειάς μας, των αναμνήσεών μας.
Και τώρα μένει ένα τεράστιο κενό που δεν ξέρω πώς μπορεί να γεμίσει... Μακάρι να μπορούσαμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω.
Μακάρι να είχαμε άλλη μία στιγμή μαζί σου, άλλη μία αγκαλιά, άλλη μία κουβέντα… Καλό σου ταξίδι, κουμπάρα μου.
Να ξέρεις μόνο πως αγαπήθηκες πολύ.
Και πως θα μας λείψεις περισσότερο απ’ όσο μπορούν να πουν οι λέξεις.
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Θα ζεις μέσα στις καρδιές μας και μέσα σε όλες τις όμορφες στιγμές που μας άφησες. Καλό Παράδεισο Ευη μου,αγαπημένη μου Ευη… 🖤
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους